چهره آمریکا یک ماه پس از آغاز اعتراضهای سراسری؛ خشونت پلیس و نظامی شدن جوامع سیاه پوست
در حالی اعتراضها به نژادپرستی در آمریکا در پی قتل جورج فلوید یک ماهه شده که ساختار قدرت این کشور همچنان با سیاه پوستان و اقلیتها با خشونت برخورد میکند.
خبرگزاری میزان - 
– آمریکا از زمان قتل «جورج فلوید»، شهروند سیاه پوست آمریکایی توسط پلیس «مینیاپولیس» در ایالت «مینه سوتا» در ۲۵ ماه می (۵ خرداد) شاهد موجی از اعتراضها علیه تبعیض نژادی بود که دست کم ۱۱ هزار بازداشتی و ۲۲ کشته برجای گذاشت و همچنان ادامه دارد اما این اعتراضها که در تاریخ حدودا ۳۰۰ ساله این کشور بی سابقه نبوده، دستاوردی نداشته و مانند موارد مشابه در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ تاکنون تغییری اساسی را منتج نشده است.
اعتراضهای یک ماه گذشته در آمریکا که از مینیاپولیس آغاز شد، اگرچه چشم انداز سیاسی این کشور را در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ تغییر داده و تغییراتی اندک در ساختار پلیس در برخی از ایالتها را سبب شده است، هنوز نتوانسته ساختار نژادپرستانه حاکم بر این کشور را تغییر دهد.
به نظر میرسد سرنوشت این دور از اعتراضها مانند اعتراضهای ۲۰۱۵ که در پی قتل یک شهروند سیاه پوست در «فرگوسن» آغاز شد و به سراسر این کشور تسری پیدا کرد، دچار شده و نتوانسته در میراث پایدار کنفدراسیون خللی وارد کند.
مخالفت با حذف و تخریب مجسمهها و نمادهای نژادپرستانه و صدور فرمان اجرایی محافظت از این بناهای یادبود را شاید بتوان مهمترین نمونه از بی تاثیر بودن این اعتراضها از جنبه تغییر در ساختار، قوانین و رویههای قانونی نژادپرستانه آمریکا دانست.
مهمترین تاثیر این اعتراضها و ناآرامی نه تغییرات جزئی و ناچیز در قوانین پلیس، بلکه احیای بحث نژادپرستی در آمریکا به عنوان کشوری که کارنامه سیاهی در برخورد با سیاه پوستان و اقلیتهای نژادی دارد، شد.
برخورد خشونت بار پلیس آمریکا با سیاه پوستان در سال ۲۰۱۳ به شکل گرفتن جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» و برپایی رشته اعتراضهای و راهپیماییهایی در واکنش به قتل زنان و مردان سیاه پوست توسط پلیس در سراسر این کشور منجر شد که بخشی از جنبش گستردهتر اعتراض به جنایت پلیس آمریکا شکل بگیرد.
از این نکته نباید غافل شد که سیاه پوستان آمریکایی از زمان پایان جنگ داخلی در آمریکا، بیش از هر نژاد دیگری، قربانی جرایم، بازداشت، محرومیت و محکومیت بوده اند.
بررسی روند افزایشی شلیکهای مرگبار پلیس آمریکا به شهروندان این کشور در چهار سال اخیر حقایقی هولناک را در این زمینه آشکار میکند که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره داشت:
- شمار غیرنظامیان کُشته شده توسط پلیس آمریکا در سال ۲۰۱۷، ۹۸۷ نفر بود.
- در سال ۲۰۱۸ پلیس آمریکا، ۹۹۶ غیرنظامی را به قتل رساند.
- آمار شلیکهای مرگبار پلیس آمریکا در سال ۲۰۱۹، به رقم یک هزار و ۴ نفر افزایش یافت.
- پلیس آمریکا تا چهارم ژوئن ۲۰۲۰ نیز ۷۴۶ غیرنظامی را هدف شلیک مرگبار خود قرار داده و به قتل رساند.
- روند کاهشی شمار افراد سفیدپوست کُشته شده توسط پلیس در ۴ سال اخیر قابل ملاحظه بوده است.
قتل سفیدپوستان که تقریبا ۸۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل میدهند، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به دست پلیس به ترتیب در سیری کاهشی از ۴۵۷ مورد به ۳۹۹، ۳۷۰ و ۱۷۲ نفر قرار گرفت.
- سیاه پوستها به عنوان اقلیت ۱۰ درصدی کشور آمریکا بیش از هر قومیت دیگری در این کشور هدف شلیکهای مرگبار قرار میگیرند.
این به معنای هدف قرار گرفتن ۳۰ سیاه پوست به ازای هر یک میلیون نفر از آنهاست؛ در سالهای اخیر به ترتیب ۲۲۳، ۲۰۹، ۲۳۵ و ۸۸ سیاه پوست توسط پلیس آمریکا به قتل رسیدند.
- قتل زنان و دختران سیاه پوست توسط پلیس به رغم پایین بودن آمارها، در روندی صعودی قرار دارد.
- آموزشهای ضمن خدمت به پلیس تاثیری در نگرش نژادپرستانه نیروهای پلیس و مسلح این کشور نداشته است.
- به گزارش «نیویورک تایمز»، تقریبا ۶۰ درصد موارد استفاده پلیس آمریکا از زور بیش از حد، در مواجهه با شهروندان سیاه پوست بوده است.
توجه به این نکته ضروری است که علت اصلی خشونت پلیس آمریکا و نظامی شدن جوامع سیاه پوست در آمریکا نه آیین نامهها و قوانین پلیس، بلکه اصلاحیه سیزدهم قانون اساسی آمریکاست که به رغم پایان دادن به قانون برده داری در آمریکا از سال ۱۸۶۵، ساختار و فرهنگی نژادپرستانه و قانونی را ایجاد کرد که چرخه خشونت مداوم و محکومیت گسترده آفریقایی تبارهای آمریکا را به دنبال داشت.
به همین دلیل انتظار میرود معترضان که طیف گستردهای از مردم آمریکا را در برمی گیرد، همچنان در خیابانها بمانند و به اعتراضهای خود ادامه بدهند؛ زیرا همزمان با این تحولات، اخبار مربوط به تلفات و مبتلایان به کرونا نشان میدهد، عمدهترین قربانیان این بحران بهداشتی مرگبار که تاکنون حدود ۱۳۰ هزار آمریکایی را گرفته، اقلیتهای نژادی و سیاه پوستان هستند.
– آمریکا از زمان قتل «جورج فلوید»، شهروند سیاه پوست آمریکایی توسط پلیس «مینیاپولیس» در ایالت «مینه سوتا» در ۲۵ ماه می (۵ خرداد) شاهد موجی از اعتراضها علیه تبعیض نژادی بود که دست کم ۱۱ هزار بازداشتی و ۲۲ کشته برجای گذاشت و همچنان ادامه دارد اما این اعتراضها که در تاریخ حدودا ۳۰۰ ساله این کشور بی سابقه نبوده، دستاوردی نداشته و مانند موارد مشابه در سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ تاکنون تغییری اساسی را منتج نشده است.اعتراضهای یک ماه گذشته در آمریکا که از مینیاپولیس آغاز شد، اگرچه چشم انداز سیاسی این کشور را در آستانه انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ تغییر داده و تغییراتی اندک در ساختار پلیس در برخی از ایالتها را سبب شده است، هنوز نتوانسته ساختار نژادپرستانه حاکم بر این کشور را تغییر دهد.
به نظر میرسد سرنوشت این دور از اعتراضها مانند اعتراضهای ۲۰۱۵ که در پی قتل یک شهروند سیاه پوست در «فرگوسن» آغاز شد و به سراسر این کشور تسری پیدا کرد، دچار شده و نتوانسته در میراث پایدار کنفدراسیون خللی وارد کند.
مخالفت با حذف و تخریب مجسمهها و نمادهای نژادپرستانه و صدور فرمان اجرایی محافظت از این بناهای یادبود را شاید بتوان مهمترین نمونه از بی تاثیر بودن این اعتراضها از جنبه تغییر در ساختار، قوانین و رویههای قانونی نژادپرستانه آمریکا دانست.
مهمترین تاثیر این اعتراضها و ناآرامی نه تغییرات جزئی و ناچیز در قوانین پلیس، بلکه احیای بحث نژادپرستی در آمریکا به عنوان کشوری که کارنامه سیاهی در برخورد با سیاه پوستان و اقلیتهای نژادی دارد، شد.
موضوع خشونت پلیس آمریکا در سالهای اخیر و در پی حادثه ۲۰۱۴ «میسوری» به بحثی داغ در این کشور مبدل شد؛ از مجموع ۴۲۹ غیرنظامی کُشته شده توسط پلیس آمریکا در سال جدید و تا روز چهارم ژوئن (۱۵ خرداد)، ۸۸ نفر سیاهپوست بوده اند.
برخورد خشونت بار پلیس آمریکا با سیاه پوستان در سال ۲۰۱۳ به شکل گرفتن جنبش «جان سیاه پوستان مهم است» و برپایی رشته اعتراضهای و راهپیماییهایی در واکنش به قتل زنان و مردان سیاه پوست توسط پلیس در سراسر این کشور منجر شد که بخشی از جنبش گستردهتر اعتراض به جنایت پلیس آمریکا شکل بگیرد.
از این نکته نباید غافل شد که سیاه پوستان آمریکایی از زمان پایان جنگ داخلی در آمریکا، بیش از هر نژاد دیگری، قربانی جرایم، بازداشت، محرومیت و محکومیت بوده اند.
نرخ نامتناسب مرگ و حبس سیاه پوستان نتیجه مستقیم فرهنگ نژادپرستی و سفیدبرتر پندارانهای است که اکنون به پلیس این کشور رخنه کرده است.
بررسی روند افزایشی شلیکهای مرگبار پلیس آمریکا به شهروندان این کشور در چهار سال اخیر حقایقی هولناک را در این زمینه آشکار میکند که از جمله آنها میتوان به موارد زیر اشاره داشت:
- شمار غیرنظامیان کُشته شده توسط پلیس آمریکا در سال ۲۰۱۷، ۹۸۷ نفر بود.
- در سال ۲۰۱۸ پلیس آمریکا، ۹۹۶ غیرنظامی را به قتل رساند.
- آمار شلیکهای مرگبار پلیس آمریکا در سال ۲۰۱۹، به رقم یک هزار و ۴ نفر افزایش یافت.
- پلیس آمریکا تا چهارم ژوئن ۲۰۲۰ نیز ۷۴۶ غیرنظامی را هدف شلیک مرگبار خود قرار داده و به قتل رساند.
- روند کاهشی شمار افراد سفیدپوست کُشته شده توسط پلیس در ۴ سال اخیر قابل ملاحظه بوده است.
قتل سفیدپوستان که تقریبا ۸۰ درصد جمعیت این کشور را تشکیل میدهند، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به دست پلیس به ترتیب در سیری کاهشی از ۴۵۷ مورد به ۳۹۹، ۳۷۰ و ۱۷۲ نفر قرار گرفت.
- سیاه پوستها به عنوان اقلیت ۱۰ درصدی کشور آمریکا بیش از هر قومیت دیگری در این کشور هدف شلیکهای مرگبار قرار میگیرند.
این به معنای هدف قرار گرفتن ۳۰ سیاه پوست به ازای هر یک میلیون نفر از آنهاست؛ در سالهای اخیر به ترتیب ۲۲۳، ۲۰۹، ۲۳۵ و ۸۸ سیاه پوست توسط پلیس آمریکا به قتل رسیدند.
- قتل زنان و دختران سیاه پوست توسط پلیس به رغم پایین بودن آمارها، در روندی صعودی قرار دارد.
- آموزشهای ضمن خدمت به پلیس تاثیری در نگرش نژادپرستانه نیروهای پلیس و مسلح این کشور نداشته است.
- به گزارش «نیویورک تایمز»، تقریبا ۶۰ درصد موارد استفاده پلیس آمریکا از زور بیش از حد، در مواجهه با شهروندان سیاه پوست بوده است.
توجه به این نکته ضروری است که علت اصلی خشونت پلیس آمریکا و نظامی شدن جوامع سیاه پوست در آمریکا نه آیین نامهها و قوانین پلیس، بلکه اصلاحیه سیزدهم قانون اساسی آمریکاست که به رغم پایان دادن به قانون برده داری در آمریکا از سال ۱۸۶۵، ساختار و فرهنگی نژادپرستانه و قانونی را ایجاد کرد که چرخه خشونت مداوم و محکومیت گسترده آفریقایی تبارهای آمریکا را به دنبال داشت.
به همین دلیل انتظار میرود معترضان که طیف گستردهای از مردم آمریکا را در برمی گیرد، همچنان در خیابانها بمانند و به اعتراضهای خود ادامه بدهند؛ زیرا همزمان با این تحولات، اخبار مربوط به تلفات و مبتلایان به کرونا نشان میدهد، عمدهترین قربانیان این بحران بهداشتی مرگبار که تاکنون حدود ۱۳۰ هزار آمریکایی را گرفته، اقلیتهای نژادی و سیاه پوستان هستند.
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
