پاسخ استاد دانشگاه نایروبی به گزارش میزان؛ غربی‌ها هنوز در توهم استعمار آفریقا به سر می‌برند

- در پی انتشار گزارشی تحت عنوان برپایی آزمایشگاه‌های مرگ آمریکا و اروپا در قاره سیاه، که به موضوع آزمایش غیرقانونی واکسن کوید-۱۹ شرکت‌های داروسازی در غرب بر روی مردم آفریقا و خصوصا کودکان اختصاص داشت، دکتر شیخ حسن کینوا، استاد رشته فلسفه و مطالعات دینی در دانشگاه نایروبی ضمن تقدیر از این گزارش، یادداشتی را برای فرستاده است که از نظرتان می‌گذرد:

کمپانی‌های داروسازی در غرب، نباید نسبت به مردم آفریقا نگاهی ابزاری داشته باشند؛ این شرکت‌ها باید آزمایش‌های بالینی بر سر تولید واکسن کرونا را در کشور‌های خود آغاز کنند؛ آمارها نشان می‌دهد که شیوع کرونا در اروپا نسبت به هر نقطه‌ای از جهان بیشتر است.

 

بنابراین، تست واکسن کرونا نیز باید از همان نقطه آغاز شود؛ اگرچه در آفریقا حدود ۱۰۰ هزار مورد تایید شده کرونا وجود دارد، اما این میزان، در مقایسه با آنچه در اروپا می‌گذرد اندک است؛ از سوی دیگر، دولت‌های ما اقدامات ممکن در قبال مهار و پیشگیری از شیوع بیماری را انجام داده اند.

در بحبوحه شیوع کرونا در ماه مارس امسال، برخی کارشناسان (کارشناسان غربی) با لحنی که نشان از تحقیر مردم آفریقا داشت، می‌پرسیدند که چرا میزان شیوع کووید-۱۹ در این قاره پایین است! همگان به خاطر دارند که در سال ۱۹۹۶ میلادی چه اتفاق تلخی در آفریقا رخ داد.

 

در آن زمان بیماری مننژیت در نیجریه شایع شده بود؛ شرکت داروسازی فایزر که مرکز اصلی آن در آفریقا مستقر است، بدون اینکه رضایت و حتی آگاهی کودکان نیجریه‌ای و والدین آنها را به دست بیاورند، تست واکسن خود را بر روی آنها در ایالت کانو (واقع در نیجریه) انجام دادند؛ بسیاری از کودکان در جریان این آزمایش آسیب دیدند؛ شرکت فایزر در نهایت سال ۲۰۰۹ میلادی از سوی دادگاه محکوم به پرداخت خسارت به خانواده کودکانی شد که در جریان این فاجعه جان باختند.

 

شرکت فایزر مدعی بود که کودکان به دلیل بیماری درگذشته اند نه آزمایش‌های غیر قانونی و خطرناک آنها! با این حال اسناد و شواهد مستدل نشان داد که مدیران شرکت فایزر دروغ می‌گویند.

در سال ۱۹۹۴ میلادی نیز آزمایش‌های مشابهی در زیمباوه با داروی AZT انجام شد که عوارض سختی بر روی افراد آزمایش شده داشت.

 

این آزمایش‌ها را نیز شرکت‌های مستقر در آمریکا صورت دادند؛ فراتر از آن، ماجرای انجام آزمایش‌های مربوط به پروژه عقیم سازی ناآگاهانه زنان در نامبیا در قرن گذشته (قرن بیستم) را نیز تاریخ به یاد دارند؛ این آزمایش‌ها و اقدامات توسط پزشکان آلمانی صورت گرفت.

شرکت‌های دارویی به وضوح دریافته اند که انجام این آزمایش‌ها در نیمکره شمالی بسیار هزینه بر و جنجال ساز خواهد بود.

 

بنابراین، آنها به سراغ ساکنان نیمکره جنوبی می‌روند و در سایه همکاری پشت پرده و سکوت مشکوک برخی دولت ها، این آزمایش‌های غیر قانونی را صورت می‌دهند؛ برای این شرکت‌ها و حامیان آنها، جان بیماران و مردم آفریقا اهمیتی ندارد.

 

آنها در صدد دستیابی به سود‌های کلان هستند؛ این در حالیست که اصولا کار محققان باید خدمت به جوامع بشری و مقابله با بیماری در هر نقطه‌ای از جهان باشد.

طرح ایده آزمایش واکسن کرونا بر روی شهروندان آفریقایی (که از سوی متخصصان فرانسوی صورت گرفته است) به خوبی نشان می‌دهد که مولفه‌ها و انگیزه‌های دوران تلخ استعمارگری هنوز در ذهن مقامات غربی و حتی برخی دانشمندان آن‌ها وجود دارد.

 

آنها هنوز به آفریقا به مانند یک مستعمره می‌نگرند؛ حتی پس از استقلال کشور‌های آفریقایی، این کشور‌ها برای مقامات غربی به زیستگاهی درجه دوم تبدیل شده اند؛ اظهارات پزشکان اروپایی در خصوص تست واکسن کرونا نشان می‌دهد که این نگاه و ذهنیت هنوز در غرب وجود دارد و تحولات جاری در آفریقا نیز از همین منظر مورد رصد و تحلیل اروپایی‌ها قرار می‌گیرد.

البته این ماجرا نباید ما را از نیاز‌ها و وظایف اصلی خود غافل کند؛ واقعیت امر این است که کشور‌ها و دولت‌های آفریقایی هنوز نتوانسته اند یک ساختار جامع بهداشتی و درمانی قوی و کارآمد را برای صیانت از شهروندان خود در برابر بیماری‌ها ایجاد کنند.

 

سطح بالای فساد و اختلاس در منابع و بودجه‌های بهداشتی و عمومی، نقش پررنگی در این ماجرا داشته است؛ همین مسئله، آفریقایی‌ها را از حق مسلم آنها برای بهره مندی از حق مراقبت‌های بهداشتی محروم کرده است.