خاوری: به خاطر استقلال طعم تلخ ورشکستگی را هم چشیدم
- طبق اعلام سایت رسمی باشگاه استقلال، حسن خاوری پس از بازنشستگی به بیان خاطراتی از ۵۰ سال حضور در کنار آبیپوشان پرداخت که شرح آن را در زیر میخوانید:
چند سال است استقلالی هستی؟
با افتخار میگویم پنجاه سال است عاشق این تیم هستم و عاشقانه با آن زندگی میکنم. آنقدر عاشق این تیم هستم که حتی یکبار به خاطر آن طعم تلخ ورشکستگی را هم چشیدم، اما حتی این هم از عشق من به رنگ آبی و تیم استقلال نکاست.
شنیدیم در برههای از زمان شما حتی در مخارج تیم هم سهیم بودید.
- فقط من نبودم. ما عدهای هوادار عاشق بودیم و، چون دستمان به دهانمان میرسید و میتوانستیم برای عشقمان هزینه میکردیم. آن هم بدون این که چشم داشتی داشته باشیم یا بخواهیم بین هواداران خودمان را مطرح کرده و کمکهای مان را در بوق و کرنا کنیم.
به جز شما دیگر چه کسانی در هزینههای تیم کمک میکردند؟
تعدادشان کم نبود. اگر بخواهم اسم بیاورم ابزارچی، اصفهانی، ترابپور، مرحوم رشکین، زیارتی، باهری، متین و خیلیهای دیگر که شاید نامشان اینجا سهوا از قلم افتاده باشد. اما بعد از یک مدتی دیدیم که در حق ما کم لطفی و بی معرفتی میشود و برای همین خودمان جمع شدیم و یک باشگاه به اسم هواداران استقلال و کارمان را با بسکتبال شروع کردیم.
در یکی از اتفاقات مهم تاریخ استقلال نقش پررنگ تو کاملا مشخص بود و آن هم اولین دوره حضور مرحوم حجازی به عنوان سرمربی بود.
خاطرم هست پیش از آن زندهیاد منصور پورحیدری سرمربی تیم بود و هواداران در آن مقطع خواهان جدایی منصور بودند. آقامحمدی جلسهای تشکیل داد که در آن به جز خودش فتح اللهزاده مدیر تیم، قلعهنویی کاپیتان تیم و بنده حضور داشتیم. خوب به خاطر دارم نظر اولیه من حمایت از پورحیدری بود. اما اجماع جمع تامین نظر هواداران و جانشینی حجازی به جای او بود. در آن جمع کسی حاضر به صحبت اولیه با ناصر نشد و قلعهنویی گفت این کار را میکند. در نهایت من و قلعهنویی شبانه به منزل ناصر رفتیم و با او صحبت کردیم و او را مجاب کردیم این مسئولیت را بپذیرد.
از روابط قلعه نویی و حجازی هم بگویید. بعضیها معتقدند رابطه آنها شکرآب بود.
قلعهنویی عاشق حجازی بود و خیلی او را دوست داشت و زمانی که حجازی به استقلال آمد امیر خیلی به او کمک کرد. بعدها بعضیها شیطنت کردند تا روابط این دو را بر هم بزنند و به امیال و اهداف خودشان برسند. اما روابط آنها بعدا باز هم با هم خوب شد و هیچ مشکلی نداشتند.
همان دوره سرپرست استقلال هم شدید.
- بله آن زمان که مرحوم حجازی سرمربی تیم شد برای دو فصل سرپرست استقلال شدم و این یکی از افتخارات زندگی ورزشی من است.
گفتید یکبار هم ورشکسته شدید. به خاطر استقلال بود؟
در سال ۸۰ مشغلهام بسیار زیاد بود و آنقدر درگیر امور استقلال شدم که از کسب و کار خودم غفلت کردم این غفلت باعث شد چشم باز کنم و ببینم ورشکسته شدم. اما هرچی بود گذشت.
از چه زمانی کارمند باشگاه شدید؟
از سال ۸۸ ابتدا مدیر مجموعه مرغوبکار شدم و بعد از مدتی مدیر کمپ مرحوم حجازی شدم تا امروز که در همین کسوت بازنشسته شدم.
بهترین خاطره شما از ۵۰ سال حضور در کنار استقلال چیست؟
قهرمانی آسیا در بنگلادش و گرفتن ستاره سوم.
و تلخترین خاطره؟
- از دست دادن ستاره سوم در تهران. آن روز که فینال را با جوبیلو ایواتا بازی میکردیم ستاره سوم در دست مان بود، غفلت کردیم افتاد و ژاپنیها آن را برداشتند.
ترکیب تیم آن روز قدری عجیب بود.
- ذهن مرحوم حجازی را نسبت به برومند خراب کردند و ترجیح داد درون دروازه از یحیوی استفاده کند. ناصر خان میگفت ژاپنیها قدشان کوتاه است و روی هوا خطری ندارند، اما متاسفانه دو گل با ضربه سر خوردیم.
پشت پرده تیم خبری بود؟
- قدری اختلافات داخلی بود که باعث شد تیم ضعیف شود.
در این همه سال که از نزدیک کنار استقلال بودید با معرفتترین بازیکن این تیم از نظر شما کدام بود؟
بازیکن با معرفت زیاد در استقلال دیدم، اما شاید یکی از با معرفتترینها خود قلعه نویی بود. امیر بسیار با مرام و با معرفت است. محمود فکری هم دست کمی از او ندارد. زرینچه، خرمگاه، مرفاوی، سرخاب، یحیوی و خیلیها دیگه.
به نظر شما نسل طلایی استقلال متعلق به کدام دوران است؟
اول دهه شصت و دوم دهه هفتاد. بازیکنانی که در این دو دهه بازی کردند تکرار نشدنی هستند.
از نظر شما تیم منتخب تاریخ باشگاه استقلال از چه نفراتی تشکیل میشود؟
- دروازهبان ناصر حجازی (منصور رشیدی)، دفاع راست منصور پورحیدری (حسن نظری)، دفاع وسط عزت الله جانملکی و اکبر کارگرجم، دفاع چپ آندرانیک اسکندریان، هافبک وسط کارو حق وردیان (سعید مراغه چیان)، هافبک راست رضا نعلچگر، هافبک چپ رضا عادلخانی (رضا احدی)، هافبک وسط علی جباری و امیر قلعه نویی، مهاجم اول غلامحسین مظلومی (پرویز مظلومی)، مهاجم دوم صمد مرفاوی. سرمربی رایکوف و کمک مربی منصور پورحیدری. دو مربی که دو ستاره آسیایی برای استقلال به دست آورده اند.
و سخن آخر برای این گفتوگو؟
شاید از نظر قانون برای خدمت به استقلال بازنشسته شده باشم، اما از نظر دلی هرگز برای عشق ورزیدن به استقلال بازنشسته نخواهم شد.
