معرفی کامل دارو بوپرنورفین (مسکن درد)

- این دارو، یک داروی مخدر است که برای تسکین درد‌ها و التهاب‌های خفیف تا شدید استفاده می‌شود.

نحوه استفاده:

این دارو به صورت تزریقی مصرف می‌شود و در فواصل ۶ ساعته استفاده می‌شود.

دوز مصرفی برای بزرگسالان: ۳/۰ میلی گرم هر ۶ ساعت

دوز مصرفی برای کودکان ۲ تا ۱۲ سال: ۲ تا ۶ میکروگرم هر ۶ ساعت

دوز مصرفی برای کودکان بالای ۱۲ سال: ۳/۰ میلی گرم هر ۶ ساعت

احتیاط ها:

• این دارو، دارویی مخدر است که سوء استفاده از آن می‌تواند موجب اعتیاد و در شرایطی کشنده شود.
• اگر باردار هستید و از این دارو استفاده می‌کنید، ممکن است که نوزاد بعد از تولد، دچار علائم ترک شود. در خصوص مصرف این دارو، با پزشک مشورت کنید.
• در هنگام مصرف این دارو، الکل ننوشید و از دیگر دارو‌های مخدر استفاده نکنید. الکل و دارو‌های مخدر می‌توانند عوارض جانبی بوپرنورفین مانند خواب آلودگی را افزایش دهد.
• در صورتی که در گذشته از این دارو استفاده کرده اید و سابقه حساسیت به بوپرنورفین را داشته اید، از مصرف مجدد آن بپرهیزید.
• اگر به بیماری خاصی دچار هستید، به پزشک خود اطلاع دهید. در صورت ابتلا به بیماری، ممکن است پزشک دوز مصرفی معمولی را برای شما کاهش دهد. این بیماری‌ها و مشکلات عبارتند از: آسم، مشکلات تنفسی، انسداد معده و روده، بیماری کبدی و کلیوی، آسیب به سر، تومور مغزی، بیماری روانی، اعتیاد به الکل و مواد مخدر، تشنج، مشکلات ادرار، عدم تعادل الکترولیت، اختلال ضربان قلب، سندروم QT، انحنای ستون فقرات، مشکلات کیسه صفرا، بیماری آدیسون و مشکلات لوزالمعده.
• این دارو از طریق شیر مادر، به نوزاد منتقل می‌شود و می‌تواند موجب اعتیاد نوزاد به دارو شود. اگر درحال شیردهی هستید، در خصوص مصرف دارو، حتما با پزشک مراجعه کنید.
• حداکثر زمانی که انتظار می‌رود دارو شروع به اثر گذاری کند. اگر یک ساعت از مصرف گذشت و تاثیری احساس نکردید، به پزشک خود اطلاع دهید.
• از هر گونه تماس پوست با دارو خود داری کنید. تماس دارو با پوست، می‌تواند موجب سوزش شود. اگر این اتفاق افتاد، پوست خود را با آب بشویید.
• داروی خود را تحت هیچ عنوان با کسی به اشتراک نگذارید، خصوصا افرادی سابقه سوء مصرف مواد مخدر یا الکل دارند.
• مصرف بیش از اندازه دارو می‌تواند موجب مرگ شود. اگر علائمی هم، چون خواب آلودگی، ضعف شدید، علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا، ضربان ضعیف، تنفس دشوار و حالت اغما داشتید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.
• دارو می‌تواند موجب خواب آلودگی و عدم هوشیاری شود. بعد از مصرف دارو، از رانندگی، کار با ماشین آلات و انجام کار‌هایی که به هوشیاری نیاز دارند، بپرهیزید.
• دارو‌های مخدر با بسیاری از دارو‌ها تداخل دارند. نمونه‌هایی از این دارو‌ها عبارتند از: دارو‌های حساسیت، سرما خوردگی، ادرار آور، دارو‌های ضد درد، دیگر دارو‌های مخدر، ضد سرفه ها، آرامش بخش‌ها (آلپرازولام، دیازپام و لورازپام)، دارو‌های درمان افسردگی و پارکینسون. از هر گونه دارویی که استفاده می‌کنید، به پزشک خود اطلاع دهید.
• اگر از محصولات گیاهی استفاده می‌کنید، درباره ادامه مصرف آن ها، همزمان با بوپرنورفین با پزشک مشورت کنید.
  بعد از مصرف دارو، از قرار گرفتن در مکان‌های بسیار گرم و در معرض نور مستقیم، خودداری کنید.
• اگر از نوع قرص زیر زبانی این دارو استفاده می‌کنید، اجازه دهید کاملا در دهان حل شود. دارو نجوید و خرد نکنید.
• دوز را دقیقا طبق تجویز پزشک استفاده کنید و به طور خود جوش را کم و زیاد نکنید.
• مصرف دارو نباید طولانی مدت باشد، چرا که احتمال اعتیاد وجود دارد.
• علائم رفتار آلرژیک عبارتند از: کهیر، تنگی نفس، بثورات پوستی، تورم گلو، زبان و صورت. در صورت مشاهده این علائم مصرف دارو را قطع و سریعا به پزشک مراجعه کنید.

محل نگه داری:

دارو را دور از دسترس کودکان و در ظرفی در بسته نگه داری کنید. در محیطی دور از گرما و رطوبت قرار داده شود. دارو باید در دمای اتاق نگه داری شود.

عوارض:

عوارض جانبی شایع:

خواب آلودگی، تعریق، تاری دید، لرز، کوفتگی، آبریزش بینی، ادرار دردناک، کمر درد، بینایی مضاعف و سر درد.

عوارض جانبی جدی:

تنفس پر سر و صدا، تنفس دشوار، تپش قلب، ضربان کند، یبوست، تغییر رنگ لب و پوست، سر در گمی، هیجان زدگی، تغییر در حجم ادرار، حالت تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، سرگیجه و ضعف شدید.