نکات مهم درباره مورفین

به گزارش خبرنگار گروه فضای مجازی ، این داروی افیونی با تاثیر بر سیستم عصبی و مغز، درد را کاهش می‌دهد. برای تسکین درد‌های خفیف تا شدید مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نحوه مصرف:

این دارو اگر به شکل محلول تزریقی باشد، به دو نوع عضلانی و وریدی تزریق می‌شود. تقریبا ۴ بار در روز مصرف می‌شود. دوز، متناسب با درد و آستانه تحمل شما تجویز می‌شود.

اگر به صورت شربت باشد، تقریبا هر ۴ ساعت باید مصرف شود و اگر به صورت قرص باشد هر ۸ یا ۱۲ ساعت یکبار باید مصرف شود که دوز آن، متناسب با درد و نظر پزشک تجویز می‌شود.

احتیاط ها:

• مصرف این دارو می‌تواند موجب اعتیاد شود. در مصرف آن احتیاط کنید.
• برای استفاده از حالت محلول دارو، از سرنگ دارویی یا قاشق اندازه گیری مخصوص دارو استفاده کنید. از قاشق آشپز خانه هرگز برای اندازه گیری استفاده نکنید.
• اگر یک دوز مصرفی را فراموش کردید و زمان یادآوری به زمان مصرفی بعدی نزدیک نبود، آن را مصرف کنید.
• در صورتی که به مواد مخدر اعتیاد دارید یا سابقه اعتیاد را داشته اید، به پزشک خود اطلاع دهید.
• در طول مصرف موفین، الکل ننوشید. نوشیدن الکل احتمال وقوع عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.
• احتمال این که عوارضی جدی، در ۲۴ تا ۷۲ ساعت بعد از اولین مصرف یا هر افزایش دوز، در بدنتان مشاهده شود، زیاد است. هوشیاری کامل را در خصوص مدیریت شرایط داشته باشید.
• در صورتی که به آسم، مشکلات ریوی، سابقه آسیب به سر، تومور مغزی، سکته مغزی، مشکلات تنفسی، فشار خون
• پایین، بیماری قلبی، مشکلات گوارشی و مشکلات کبدی دچار هستید، به پزشک خود اطلاع دهید.
• مصرف این دارو برای افراد مسن، عارضه‌های جدی تری به همراه دارد.
• مورفین قدرت باروری را در زنان و مردان کاهش می‌دهد.
• احتمال تداخل دارویی بعضی دارو‌ها با موفین وجود دارد که موجب بزور عارضه‌های تنفسی، اغما یا حتی مرگ می‌شود. این دارو‌ها شامل آلپرازولام، دیازپام، ستازولام، فلوازپام، لورازپام، تریازولام، آنتی هیستامین ها، آلموتریپان، ایندانسترون، آلوسترون، دلاسترون، گرانیزسترون، سیتالوپرام، اسیتالوپرام، فلوکستین، فلووکسامین، پاروکستین، ترامادول، آمیتریپتیلین، کلومیپرامین، دزیپرامین، دوکسپین، دارو‌های ضد تهوع، ضد افسردگی، شل کننده عضلات، آرام بخش‌ها و قرص‌های خواب آور و ... هستند. (این لیست کامل نیست)
• اگر در دوران بارداری از مورفین استفاده کنید، احتمال این که نوزاد متولد نشده، به مورفین اعتیاد پیدا کند، وجود دارد. اگر نوزاد بعد از تولد دچار علائمی هم، چون پیش فعالی، اختلال در خواب، گریه فراوان، لرزش بدن، اسهال و استفراغ و افزایش وزن شد، نشانه‌های سندرم ترک است.
• اگر از دارو‌ها و مکمل‌های گیاهی استفاده می‌کنید، به پزشک خود اطلاع دهید.
  مصرف را به طور ناگهانی قطع نکنید.
• در طول مصرف به طور منظم به پزشک مراجعه کنید.
• ممکن است مورفین روی نتایج برخی آزمایش‌ها تاثیر بگذارد. قبل از انجام هر آزمایشی، مصرف خود را به پزشک آزمایشگاه اطلاع دهید.
• داروی خود را به هیچ عنوان به شخص دیگری ندهید. این کار می‌تواند موجب مرگ شود.
• اگر در حال مصرف مورفین هستید و جراحی‌هایی نظیر دندان پزشکی دارید، به پزشک خود مصرف را اطلاع دهید.
• بعد از مصرف مورفین، به طور ناگهانی از جای خود برنخیزید. مصرف این دارو موجب سرگیجه و ضعف ناگهانی هنگام برخاستن می‌شود.
• این دارو ممکن است موجب خواب آلودگی شود. بعد از مصرف از رانندگی و کار با ماشین آلات اجتناب کنید.
• در صورتی که سهوا یا عمدا از مورفین بیش از حد مصرف شد، با مشورت پزشک می‌توانید برای خنثی کردن تاثیر مورفین، از داروی نالوکسان استفاده کنید.

محل نگه داری و روش دور ریز:

در محلی به دور از دسترس کودکان، به دور از نور و رطوبت نگه داری شود. مورفین را در ظرفی در بسته قرار دهید. برای دور ریختن این دارو، آن را در چاه دستشویی بریزید.

عوارض:

عوارض جانبی جدی:

سر درد، سرگیجه، احساس بی وزنی، تغییرات خلق و خو، تشنج، دشواری در تنفس، توهم، تب، تعریق، احساس گر گرفتگی، سفتی عضلات، عدم تعادل، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، بی اشتهایی، بی حالی، ضعف، عدم توانایی در نگه داشتن نعوظ، کاهش میل جنسی، مشکل در نوبت‌های قاعدگی، خارش و راش.

عوارضی که بعد از مصرف بیش از حد مشاهده می‌کنید:

تنفس نامنظم و آهسته، تپش قلب، خواب آلودگی و گیجی، ناهوشیاری، احساس خارش، احساس سرما، تاری دید، حالت تهوع، اختلال بینایی و غش.