غزه در محاصره سیل و اشغال؛ شورای صلح در برابر مسئولیت‌های حقوقی
خال قدومی، نماینده جنبش مقاومت اسلامی حماس در ایران طی یادداشتی برای میزان به تشریح شرایط فاجعه‌بار نوار غزه همزمان با فصل سرد سال پرداخته است.
این یادداشت را در ادامه می‌خوانید:
فاجعه انسانی ناشی از بارندگی‌های شدید و جاری شدن سیلاب در نوار غزه، صرفا یک حادثه طبیعی نیست، بلکه در بستر شرایط غیرانسانی تحمیل‌شده بر جمعیتی رخ می‌دهد که بیش از دو سال است زیر فشار جنگ، آوارگی، محاصره و تخریب گسترده زیرساخت‌های حیاتی زندگی می‌کند. غرق شدن چادرهای آوارگان، تخریب سرپناه‌های موقت و جان باختن کودکان در میان گل‌ولای و آب، در شرایطی اتفاق می‌افتد که رژیم صهیونیستی همچنان از ورود تجهیزات اسکان اضطراری، اقلام امدادی و مصالح بازسازی جلوگیری می‌کند.
بیانیه شورای صلح درباره بحران سیل در غزه، با تمرکز بر توصیف پیامد‌های فاجعه و نادیده گرفتن عوامل اصلی شکل‌گیری آن، تصویری ناقص از واقعیت ارائه می‌دهد. مسئله اصلی صرفا وقوع سیلاب نیست، بلکه محروم کردن صد‌ها هزار غیرنظامی از حداقل امکانات لازم برای مقابله با چنین شرایطی است. شورایی که مسئولیت نظارت بر اجرای طرح دونالد ترامپ و نقشه راه توافق‌شده را بر عهده دارد، نمی‌تواند نسبت به استمرار این وضعیت و عدم اجرای تعهدات طرف صهیونیستی بی‌تفاوت بماند، به‌ویژه آنکه حماس آمادگی خود را برای اجرای توافق‌ها اعلام کرده، اما رژیم اسرائیل همچنان با تعلل در اجرای تعهدات و طرح شروط جدید، روند توافق را مختل می‌کند.
گزارش روزانه نقض آتش‌بس، منتشرشده از سوی دفتر اطلاع‌رسانی دولتی فلسطین در نوار غزه و وزارت بهداشت این منطقه ابعاد این واقعیت را آشکار می‌سازد. براساس آمار ثبت‌شده در این گزارش، شمار شهدای فلسطینی از زمان آغاز توافق به هزار و ۶۱۳ نفر و شمار مجروحان به ۵ هزار و ۸۳۳ نفر رسیده است. همچنین مجموع موارد نقض توافق به ۶ هزار و ۹۰ مورد افزایش یافته و میانگین تخلفات روزانه به ۱۵.۴ مورد رسیده است. در حوزه کمک‌های بشردوستانه نیز، با وجود تعهد به ورود روزانه ۶۰۰ کامیون، میانگین ورود روزانه تنها ۱۹۹ کامیون، معادل ۳۳.۲ درصد میزان توافق‌شده بوده است. ورود سوخت نیز به‌شدت محدود شده و تنها ۱۵.۴ درصد میزان مورد توافق را تشکیل می‌دهد. این آمار نشان می‌دهد که توافق آتش‌بس در عمل، از تضمین‌های اساسی خود برای حفاظت از غیرنظامیان و بازگرداندن شرایط عادی زندگی فاصله گرفته است.
از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه، این وضعیت را نمی‌توان صرفا اختلافی سیاسی بر سر اجرای مفاد توافق تلقی کرد. ماده ۳۳ کنوانسیون چهارم ژنو، مجازات جمعی و اقدام‌های ارعاب‌آمیز و انتقام‌جویانه علیه اشخاص تحت حمایت را ممنوع می‌کند. همچنین ماده ۵۵ این کنوانسیون، مقامات اشغالگر را در چارچوب مقرر به تأمین مواد غذایی و دارویی جمعیت تحت اشغال ملزم می‌سازد و ماده ۵۹ بر تسهیل عملیات امدادرسانی در صورت ناکافی بودن تدارکات جمعیت تأکید دارد. بر این اساس، محروم‌سازی غیرنظامیان از نیازهای حیاتی و تبدیل دسترسی آنان به کمک‌های بشردوستانه به ابزار فشار و چانه‌زنی سیاسی، می‌تواند نقض تعهدات بین‌المللی؛ و در صورت احراز ارکان قانونی، واجد وصف جنایت بین‌المللی باشد.
- بیشتر بخوانید:
- فاجعه در غزه؛ غرق‌شدن اردوگاه‌های آوارگان درپی طوفان و بارش‌های شدید
- حماس ادعای تلاش صهیونیست‌ها برای تأمین نیازهای غزه در فصل سرما را رد کرد
در چنین شرایطی، مسئولیت شورای صلح به صدور بیانیه و ابراز نگرانی محدود نمی‌شود. این شورا، با توجه به نقش نظارتی خود در اجرای طرح و توافق‌ها، باید موضعی روشن در برابر نقض تعهدات اتخاذ کند و از ظرفیت‌های سیاسی و اجرایی خود برای تضمین ورود فوری چادر، کانکس، سوخت، تجهیزات امدادی و مصالح بازسازی استفاده کند. سکوت در برابر ممانعت از امدادرسانی و نادیده گرفتن مسئولیت طرف ناقض، دست‌کم به معنای قصور سیاسی و اخلاقی در انجام مأموریت اعلام‌شده است و مسئولیت حقوقی احتمالی آن نیز باید با توجه به اختیارات و تعهدات مشخص این شورا بررسی شود.
بی تفاوتی شورای صلح در برابر چنین وضعیت نابسامانی و نیز سیاسی‌سازی موضوع، از این شورا یک همدست در این جنایت ضد بشری می‌سازد.
حمایت از غیرنظامیان نباید به نتیجه مذاکرات سیاسی یا پذیرش شروط یک طرف مشروط شود. کمک‌های بشردوستانه، حقی اساسی برای مردم و ضرورتی فوری است، نه امتیازی که بتوان آن را ابزار فشار سیاسی قرار داد. جامعه جهانی، میانجیگران و کشور‌های ضامن توافق باید به‌جای بسنده کردن به بیانیه‌های توصیفی، برای توقف محاصره، رفع موانع امدادرسانی و اجرای کامل تعهدات اقدام کنند.
غزه امروز تنها زیر باران و سیلاب غرق نمی‌شود، بلکه در محاصره‌ای گرفتار است که حق مردم آن برای برخورداری از سرپناه، امنیت و زندگی شرافتمندانه را سلب کرده است. شورایی که فاجعه را می‌بیند، اما در برابر عوامل تداوم آن سکوت می‌کند، نمی‌تواند صرفاً خود را ناظری بی‌طرف معرفی کند. پایان دادن به این فاجعه مستلزم پاسخگو کردن ناقضان حقوق بین‌الملل و تضمین عملی حقوق غیرنظامیان است.
آنچه امروز در غزه در حال رخ دادن است، متاسفانه باید گفت که باتوجه به بی‌عملی شورای صلح که به وظایف محوله عمل نمی‌کند و نیز به‌دلیل عدم بهره‌گیری میانجیگران از اهرم‌های فشار لازم، به واقع نسل‌کشی آرام بوده و به مراتب از خود جنگ بدتر است.
انتهای پیام/
