تداوم مانع‌تراشی رژیم صهیونیستی در ارسال کمک‌های غذایی به غزه
نوار غزه با خطر فزاینده قحطی رو‌به‌رو است؛ چرا که آرد و سایر کالا‌های اساسی کمیاب شده، نانوایی‌ها تعطیل شده‌اند و قدرت خرید مردم از میان رفته است. این در حالی است که محاصره رژیم صهیونیستی و محدودیت‌های اعمال‌شده بر ورود کمک‌های بشردوستانه و کالا‌های تجاری همچنان ادامه دارد.
تشدید محاصره و کنترل میزان، نوع و تداوم ورود مواد غذایی به این منطقه بیش از ۲ میلیون فلسطینی را از ملزومات بقا محروم کرده و استفاده از گرسنگی دادن به‌عنوان ابزاری برای نسل‌کشی را تثبیت کرده است.
نابودی معیشت و تعطیلی نانوایی‌های کلیدی
ناظر حقوق بشر اروپا-مدیترانه (یورو-مد مانیتور) گزارش کرد که در پی محاصره، ویرانی‌ها، جابه‌جایی‌های مکرر و فقر نظام‌مندی که رژیم صهیونیستی برخلاف قوانین بین‌المللی بر غزه تحمیل کرده است، مردم این منطقه معیشت خود را از دست داده و تمام پس‌اندازشان نیز به پایان رسیده است.
کمبود ذخایر آرد و کمبود سوخت عملیاتی، چندین نانوایی را در روز‌های اخیر مجبور به تعطیلی کرده است، از جمله ۲ نانوایی بزرگ در شهر غزه که طی روز‌های گذشته فعالیت خود را متوقف کردند. این موضوع باعث بازگشت صف‌های طولانی و طاقت‌فرسا برای نان در بحبوحه افزایش شدید قیمت آرد و قیمت سایر مواد غذایی اساسی شده است. این تعطیلی‌ها، هزاران خانواده آواره و ساکن را از منبع اصلی غذایی خود محروم می‌کند، به‌ویژه در بحبوحه فقدان گاز پخت و پز و دشواری تهیه غذا در چادر‌ها و پناهگاه‌های پرجمعیت.
براساس گزارش‌ها، ۷ نانوایی باقی‌مانده که با حمایت برنامه جهانی غذا (WFP) فعالیت می‌کنند، ممکن است ظرف ۴۸ ساعت تعطیل شوند.
کاهش وعده‌های غذایی و کمبود شدید شیر خشک
تیم میدانی یورو-مد مانیتور از ۲۰ اکتبر (۲۸ مهر) وحشت گسترده در سراسر نوار غزه و تجدید حیات آسیب‌های شدید مرتبط با موج‌های قبلی قحطی را ثبت کرده است. بسیاری از خانواده‌ها وعده‌های غذایی روزانه خود را به حداقل ممکن کاهش داده و به جایگزین‌های غذایی که فاقد مواد مغذی ضروری هستند، روی آورده‌اند. مادران همچنین به‌طور فزاینده‌ای در تهیه غذای مناسب برای فرزندانشان، از جمله شیر خشک و مکمل‌های غذایی تجویز شده، با مشکل مواجه می‌شوند.
مقام‌های رژیم صهیونیستی از ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۱ مهر) ترتیبات ورود کالا‌های تجاری را به حالت تعلیق درآوردند، سپس در ۱۹ اکتبر (۲۷ مهر) اعلام کردند که ورود جزئی از سر گرفته خواهد شد. با این حال، این اعلامیه بحران موجود را کاهش نداد، زیرا مقادیر مجاز همچنان بسیار محدود بود و سبزیجات و میوه‌های تازه همچنان ممنوع بودند.
ساکنان و بازرگانان می‌گویند که وقتی گذرگاه هر جمعه و شنبه بسته می‌شود، تا یکشنبه در مورد اینکه آیا کامیونی اجازه عبور خواهد داشت یا خیر، مطمئن نیستند. تعطیلی ۳ روزه می‌تواند ذخایر از قبل محدود را تمام کند، کمبود‌ها را بدتر کند و قیمت‌ها را آنقدر بالا ببرد که مردم حتی نتوانند برای تامین نیاز‌های اولیه خود، هزینه کمتری بپردازند.
ورود قطره‌چکانی و مهندسی‌شده کالا‌ها
داده‌های میدانی و تحلیل فعالیت‌های گذرگاه‌ها تایید می‌کند که رژیم صهیونیستی همچنان میزان و طیف کالا‌های ورودی به غزه را محدود می‌کند، به‌طوری که کل کالا‌ها در بهترین حالت تنها حدود ۳۷ درصد از نیاز‌های واقعی نوار غزه را برآورده می‌کند.
مقام‌های رژیم اشغالگر به‌طور عمدی ترکیب محموله‌های تجاری را کنترل می‌کنند و مقادیر محدودی از کالا‌های غیرضروری مانند تنقلات و نوشیدنی را مجاز می‌دانند، در حالی که ورود مواد غذایی اساسی و لوازم بهداشتی را محدود می‌کنند. این الگو نشان‌دهنده یک سیاست عمدی برای فقر غذایی جمعیت و نگه داشتن مردم در نیاز و عدم اطمینان مداوم است، نه پاسخی به نگرانی‌های امنیتی یا لجستیکی موقت.
اجازه ورود به کالا‌های غیرضروری، هم‌زمان با اعمال محدودیت بر مواد غذایی اساسی، به این معنا نیست که سیاست گرسنگی دادن در کار نیست.
تعلیق کمک‌های سازمان ملل و آمار تکان‌دهنده تلفات
بحران جاری در منطقه با اعلامیه برنامه جهانی غذا (WFP) در تاریخ ۱۹ اکتبر هم‌زمان شده است؛ مبنی بر اینکه این نهاد به دلیل کمبود بودجه، کمک‌های ماهانه به حدود ۵۰۰ هزار نفر در نوار غزه را به حالت تعلیق درمی‌آورد. این برنامه هشدار داد که نیاز‌ها همچنان در سطحی بالا قرار دارند و خطر افزایش ناگهانی و شدید سوءتغذیه حاد، به‌ویژه در میان کودکان و زنان باردار، وجود دارد. کاهش کمک‌های سازمان ملل، در کنار محدودیت‌های سخت‌گیرانه رژیم صهیونیستی بر ورود کالا‌ها و اقلام ضروری، ده‌ها هزار خانواده را با کمبود شدید و چندلایه مواد غذایی مواجه کرده است.
این تحولات خطرناک در حالی رخ می‌دهند که آثار قحطی و گرسنگیِ پیشین همچنان به‌وضوح مشهود است. در ۱۶ اکتبر (۲۴ مهر)، وزارت بهداشت غزه اعلام کرد که از آغاز سال ۲۰۲۴ تاکنون، دست‌کم ۴۶۶ فلسطینی، از جمله ۱۵۷ کودک، بر اثر سوءتغذیه و قحطی جان خود را از دست داده‌اند.
تا آگوست ۲۰۲۶ (مرداد/شهریور)، بیش از ۱۵۸ هزار مورد سوءتغذیه حاد در میان کودکان زیر ۵ سال ثبت شده است و برآورد می‌شود که تا آوریل ۲۰۲۷ (فروردین/اردیبهشت ۱۴۰۶)، حدود ۷۴ هزار و ۲۰۰ کودک به درمان نیاز داشته باشند. نرخ کم‌خونی در میان زنان باردار که پیش از جنگ ۴۱ درصد بود، در سال ۲۰۲۶ به ۶۱ درصد افزایش یافته است. همچنین در نیمه نخست سال جاری، حدود ۴۰۰۰ مورد از دست دادن جنین (سقط یا مرده‌زایی) ثبت شده که بیش از ۳ برابر آمارِ ۶ ماه پیش از آغاز جنگ است.
تازه‌ترین ارزیابی‌های طبقه‌بندی یکپارچه مرحله امنیت غذایی (IPC) نشان می‌دهد که حدود ۱.۴ میلیون نفر، یعنی حدود به دو سوم جمعیت، همچنان با ناامنی غذایی حاد مواجه هستند.
نقض آشکار حقوق بین‌الملل و حقوق بشر
رژیم صهیونیستی به‌عنوان قدرت اشغالگر، طبق ماده ۵۵ کنوانسیون چهارم ژنو موظف است تا حد امکان منابع در دسترس خود، دسترسی جمعیت به مواد غذایی و تدارکات پزشکی را تضمین کند و در صورتی که منابع موجود در آن سرزمین کافی نباشد، کالا‌های ضروری را وارد کند.
همچنین براساس ماده ۵۹، چنانچه تمام یا بخشی از جمعیت از منابع کافی برخوردار نباشند، رژیم صهیونیستی باید با طرح‌های امدادی موافقت کرده و با استفاده از تمام ابزار‌های در اختیار خود، آنها را تسهیل کند. قاعده ۵۵ حقوق بین‌الملل عرفی نیز این رژیم را ملزم می‌کند که با رعایت حق مشروع خود برای اعمال کنترل اجازه دهد کمک‌های بشردوستانه بی‌طرفانه به‌سرعت و بدون مانع عبور کنند و این امر را تسهیل کند. این تعهد شامل فراهم کردن شرایط برای انتقال و توزیع ایمن اقلام میان غیرنظامیان است؛ حال آنکه رژیم صهیونیستی با تخریب زیرساخت‌های لجستیکی مورد نیاز برای حمل‌ونقل غذا و دارو، و همچنین ممانعت از تعمیر آنها (با وجود آگاهی از گسترش گرسنگی و بیماری) این تعهد را نقض می‌کند.
قرار دادن عمدی فلسطینیان در شرایط زندگی که آنها را از ضروریات زندگی محروم می‌کند و با هدف نابودی فیزیکی آنها، به‌طور کامل یا جزئی، در زمره اقدام‌های نسل‌کشی مندرج در ماده دوم (ج) کنوانسیون نسل‌کشی قرار می‌گیرد. ادامه اعمال این شرایط کشنده، پس از تحقق و آشکار شدن پیامد‌های مرگبار آنها و هشدار‌های مکرر در مورد آنها، زمانی که همراه با تخریب نظام‌مند وسایل زندگی، جلوگیری از احیای آنها و اظهارات مقام‌های صهیونیست مبنی بر قصد نابودی فلسطینیان در نوار غزه در نظر گرفته شود، شواهد همگرا از قصد خاص مورد نیاز برای نسل‌کشی را تشکیل می‌دهد.
انتهای پیام/
