وضعیت هزاران پناهجو در منطقه کاله فرانسه؛ سیاست‌های ضدمهاجرتی و بن‌بست انسانی در کانال مانش
یک دهه از زمان تخریب اردوگاه معروف به «جنگل» در منطقه کاله فرانسه می‌گذرد؛ اردوگاهی که در آن زمان هزاران پناهجو پیش از تلاش برای عبور از کانال مانش و رسیدن به خاک انگلیس، سرپناه‌های موقتی برپا کرده بودند.
بررسی شرایط این منطقه در سالگرد آن رویداد نشان می‌دهد که وضعیت زندگی مهاجران در شمال فرانسه نه‌تنها بهبود نیافته، بلکه دستخوش خشونت‌ها، ارعاب و ترس بیشتری شده است و زندگی در اردوگاه‌های کوچک‌تر فعلی بسیار خشن‌تر و طاقت‌فرساتر از گذشته به نظر می‌رسد.
در حال حاضر، حدود ۴ هزار نفر همچنان در اردوگاه‌های پراکنده در مناطق کاله، دانکرک و بولونی روزگار می‌گذرانند و چشم‌انتظار فرصتی برای عبور از دریا هستند.
ملیت پناهجویانی که امید دارند خود را به انگلیس برسانند، تفاوت چندانی با سال ۲۰۱۶ ندارد و بیشتر شامل افراد اهل اریتره، سودان، سومالی و افغانستان می‌شود که از جنگ، خشونت و بحران‌های کشور‌های خود گریخته‌اند.
با وجود تمام موانع و خطرها، عزم این افراد برای رسیدن به انگلیس هیچ‌گاه ضعیف نشده است، اما شرایط زیستی آنها همچنان به‌شدت ابتدایی و ناامن باقی مانده است.
سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت‌های انگلیس و فرانسه در طول این سال‌ها با صرف هزینه‌های هنگفت مالی همراه بوده است. انگلیس صد‌ها میلیون پوند برای مهار مهاجرت غیرقانونی و تقویت نیرو‌های پلیس فرانسه در خطوط ساحلی هزینه کرده است. مسئولان امنیتی انگلیس مدعی هستند که تلاش‌های مشترک ۲ کشور توانسته مدل کسب‌وکار قاچاقچیان انسان را با چالش جدی روبه‌رو کند. با این حال، آمار‌های رسمی نشان می‌دهد که در یک دهه گذشته بیش از ۲۰۰ هزار پناهجو موفق شده‌اند این مسیر خطرناک را از کاله به سمت انگلیس طی کنند، هرچند که ابزار‌ها و روش‌های عبور تغییر کرده و از قایق‌های کوچک در این سال‌ها استفاده گسترده‌ای شده است.
در راستای اجرای سیاست جلوگیری از شکل‌گیری دوباره اردوگاه‌های بزرگ مانند جنگل، مقام‌های فرانسوی به‌طور منظم دست به پاکسازی و تخلیه اردوگاه‌های کوچک و موقت جنگلی در مناطق جنگلی کاله می‌زنند. گزارش نهاد‌های نظارتی حاکی از آن است که این اردوگاه‌ها به‌طور میانگین هر ۴۸ ساعت یک‌بار مورد یورش پلیس قرار می‌گیرند و در جریان این تخلیه‌ها، چادرها، لباس‌ها و لوازم شخصی پناهجویان تخریب یا ضبط می‌شود. بیشتر این افراد ناچار می‌شوند بلافاصله در نزدیکی همان محل اردوگاه دیگری برپا کنند که این چرخه فرساینده به‌عنوان نمایشی مرزی توسط سازمان‌های حقوق بشری توصیف شده است.
چالش‌های پناهجویان تنها به برخورد‌های نهاد‌های دولتی محدود نمی‌شود. در ماه‌های اخیر، افراد ضد مهاجر از کشور‌های مختلف اروپایی از جمله انگلیس، بلژیک و لهستان به شمال فرانسه سفر کرده‌اند تا با حضور در اطراف این اردوگاه‌های موقت، پناهجویان را مورد آزار، اذیت و ارعاب قرار دهند. اقدام‌های این افراد بر میزان ناامنی و اضطراب حاکم بر زندگی روزمره مهاجران افزوده است، به‌طوری که بسیاری از کودکان، خانواده‌ها و جوانان مستقر در منطقه از شدت خشونت‌ها و فضای تهدیدآمیز حاکم شکایت دارند.
سازمان‌های حامی پناهجویان مستقر در شمال فرانسه گزارش داده‌اند که میانگین تلاش هر فرد برای عبور از کانال مانش از ۳ بار به ۷ بار افزایش یافته است که این موضوع نشان‌دهنده استیصال و ناچاری فزاینده پناهجویان است. علاوه بر این، نهاد‌های امدادی از افزایش چشمگیر خشونت‌های فیزیکی پلیس علیه پناهجویان خبر داده و تاکید کرده‌اند که مواردی مانند ضبط هیزم مورد نیاز برای گرمایش، تخریب مداوم سرپناه‌ها و حتی جداسازی اجباری خانواده‌ها در جریان عملیات تخلیه مشاهده شده است.
بسیاری از نوجوانان و جوانانی که در این اردوگاه‌ها سرگردان هستند، اذعان می‌کنند که شرایط زندگی در کاله فراتر از تحمل آنهاست و آرزو دارند هرچه زودتر از این وضعیت رهایی یابند. با این وجود، برای بسیاری از آنها راهی مستقیم و امن برای دسترسی به پناهگاه و امنیت وجود ندارد.
پناهجویان پنهان در جنگل‌ها و بوته‌ها همچنان با آینده‌ای مبهم، سرمای استخوان‌سوز و سایه سنگین خشونت و قانون‌گریزی دست‌وپنجه نرم می‌کنند تا شاید روزی به مقصد نهایی خود برسند.
انتهای پیام/
