انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ آمریکا/ وضعیت دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهان در نظرسنجی‌ها
هر دو سال یک‌بار، در میانه دوره چهارساله ریاست‌جمهوری آمریکا، مردم این کشور در انتخابات میان‌دوره‌ای شرکت می‌کنند تا تکلیف تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و حدود یک‌سوم کرسی‌های سنا را مشخص کنند.
این رقابت به‌طور سنتی نوعی همه‌پرسی درباره عملکرد رئیس‌جمهور مستقر محسوب می‌شود و معمولا حزب حاکم در کاخ سفید در آن متحمل شکست یا کاهش نفوذ می‌شود.
به نظر می‌رسد در نوامبر ۲۰۲۶ (آبان)، این الگو با شدتی بیشتر تکرار شود؛ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا در حالی پا به این انتخابات می‌گذارد که میزان مقبولیتش به پایین‌ترین حد تاریخی رسیده و افکار عمومی از هزینه‌های بالای زندگی خشمگین هستند؛ در همین حال، جمهوری‌خواهان با احتمال جدی از دست دادن کنترل هر دو مجلس کنگره رو‌به‌رو هستند.
شاید مهم‌تر از آن، این مسئله باشد که واکنش رئیس‌جمهوری که بار‌ها نظام رأی‌گیری را زیر سؤال برده است، در صورت دریافت پاسخی قاطع و منفی از سوی رأی‌دهندگان (که احتمال وقوع آن بسیار زیاد است) چه خواهد بود.
چشم‌انداز پیش‌رو برای جمهوری‌خواهان تیره‌وتار است؛ دموکرات‌ها تنها به کسب خالص سه کرسی بیشتر نیاز دارند تا کنترل مجلس نمایندگان را به دست گیرند و برای دستیابی به اکثریت در سنای ۱۰۰ عضوی، به چهار کرسی اضافی نیازمندند.
آنها در نظرسنجی‌های سراسری (که از رأی‌دهندگان می‌پرسد قصد حمایت از کدام حزب را دارند) با اختلاف چند درصدی (در محدوده بالای تک‌رقمی) پیشتاز هستند و برخی نظرسنجی‌ها حتی اختلاف دورقمی را نشان می‌دهند.
به گزارش بیزنس استاندارد، مدل‌های پیش‌بینی، شانس پیروزی آنها را در مجلس نمایندگان ۹۳ درصد و در سنا ۷۴ درصد برآورد می‌کنند.
براساس داده‌های «ان‌پی‌آر» (NPR)، میانگین مقبولیت ترامپ در نظرسنجی‌ها حدود ۳۷ درصد است؛ رقمی که با پایین‌ترین میزان مقبولیت ثبت‌شده برای یک رئیس‌جمهور در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای طی نیم‌قرن اخیر برابری می‌کند.
فشار اقتصادی عامل اصلی این وضعیت است؛ تورم پایدار و هزینه‌های بالای مواد غذایی، بودجه خانوار‌های آمریکایی را تحت فشار شدید قرار داده است.
طبق گزارش انجمن خودروی آمریکا (AAA)، میانگین قیمت بنزین در اواسط سپتامبر (شهریور) به ۴.۴۳ دلار در هر گالن رسید که ناشی از جنگ با ایران و تعرفه‌های گسترده دولتی بوده است.
این فضا در حال تغییر نقشه رقابت در سناست؛ دموکرات‌ها در ایالت‌هایی که به‌طور سنتی متمایل به جمهوری‌خواهان هستند -از جمله تگزاس، اوهایو، آلاسکا، کارولینای شمالی، آیووا و کانزاس- پیشتاز بوده یا رقابتی تنگاتنگ دارند.
اضطراب و نگرانی در درون حزب جمهوری‌خواه رو به افزایش است؛ استراتژیست‌ها و حامیان مالی در حال سرازیر کردن بودجه به تبلیغات دیرهنگام هستند تا از کرسی‌هایی که پیش‌تر «امن» تلقی می‌شدند، محافظت کنند.
ترامپ، به نوبه خود، به رویداد‌هایی که پایگاه مردمی را تقویت می‌کنند، تکیه کرده است؛ اولین کنوانسیون میان‌دوره‌ای این حزب در دالاس در ماه سپتامبر (شهریور)، و یک گردهمایی در گرند آیلند، نبراسکا، در اوایل اکتبر.
برخی از نامزدهای جمهوری‌خواه در رقابت‌های تنگاتنگ، فاصله خود را از کاخ سفید حفظ کرده‌اند؛ دولت آمریکا همچنین مجبور شده در مورد یک کمپین تبلیغاتی ۲۰ میلیون دلاری برای تبلیغ ترامپ که از صندوق امنیت داخلی تأمین مالی شده بود، عقب‌نشینی ناخوشایندی داشته باشد.
شهروند عمومی، یک گروه نظارتی، شکایت کرد که به نظر می‌رسد این تبلیغات، ممنوعیت استفاده از پول مالیات‌دهندگان برای تبلیغات و همچنین قانون هَچ (این قانون برای حفظ بی‌طرفی سیاسی در دستگاه اداری دولت آمریکا و جدا کردن فعالیت‌های حزبی از وظایف دولتی ایجاد شده است) را نقض می‌کند.
پس از انتقاد دو حزبی، ترامپ اعلام کرد که به جای آن، گروه فوق‌العاده اقدام سیاسی MAGA Inc هزینه تبلیغات را پرداخت خواهد کرد.
کاخ سفید گفته است که بیش از ۱۰ میلیون دلاری که پیش‌تر هزینه شده است را بازپرداخت نخواهد کرد.
در کنوانسیون دالاس، ترامپ همچنین قول داد که اگر جمهوری‌خواهان کنترل هر دو مجلس را حفظ کنند، ۵ هزار دلار سود «سهام ترامپ» به هر بزرگسال پرداخت خواهد کرد.
رویترز برآورد می‌کند که این مبلغ حدود ۱.۳۵ تریلیون دلار هزینه خواهد داشت و طبق گزارش‌ها، جمهوری‌خواهان کنگره را غافلگیر کرده است.
بسیاری از نامزد‌ها برای بهبود چشم‌انداز انتخاباتی خود، آشکارا از کاخ سفید به دلیل سیاست‌های خاصی مانند جنگ ایران یا اقدام‌های سختگیرانه مهاجرتی جدا شده‌اند، در حالی که چندین نفر از آنها نام‌ها، عکس‌ها و حمایت‌های ترامپ را از وب‌سایت‌های رسمی مبارزه انتخاباتی خود حذف کرده‌اند.
برخی دیگر تاکتیک‌های ظریف‌تری را اتخاذ کرده‌اند، از جمله خودداری از تأیید اینکه آیا می‌خواهند ترامپ از طرف آنها مبارزه انتخاباتی کند، عدم شرکت در تجمعات حزبی یا استناد به درگیری‌های برنامه‌ریزی برای جلوگیری از حضور عمومی در کنار او، همان‌طور که توسط گرگ ابوت، فرماندار تگزاس نشان داده شده است.
استراتژیست‌های سیاسی تأکید می‌کنند که این مخالفت گسترده داخلی، نشان دهنده تلاش فوری نامزد‌ها برای همسو کردن خود با نگرش‌های رأی‌دهندگان محلی در حوزه‌های انتخابیه‌ای است که به‌طور فزاینده‌ای مورد مناقشه قرار می‌گیرند.
انتهای پیام/
