عروسی کوهستک تا مدرسه میناب؛ گزارش پایگاه آمریکایی از ابعاد حملات آمریکا به غیرنظامیان در ایران
به گزارش پایگاه تحلیلی-حقوقی جاستیا وردیکت Justia Verdict، با ورود جنگ آمریکا علیه ایران به هفتمین ماه خود، تلفات مداوم غیرنظامیان پرسش‌های بسیار جدی و اساسی را درباره میزان پایبندی واشنگتن به قوانین حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL) برانگیخته است.
حقوق بین‌الملل بشردوستانه تمامی طرف‌های درگیر را موظف می‌سازد تا همواره میان اهداف نظامی و افراد یا اشیای غیرنظامی تفکیک قائل شوند، تناسب در حمله‌ها را رعایت کرده و تمامی اقدام‌های احتیاطی ممکن را برای جلوگیری یا حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان به کار گیرند. با این حال، بررسی حقوقی ۴ حادثه شاخص حمله هوایی آمریکا نشان‌دهنده ناکارآمدی‌های ساختاری و تکرارشونده در فرآیند‌های هدف‌گیری و ارزیابی مخاطرات غیرنظامی است.
حمله به مراسم عروسی در کوهستک
براساس گزارش جاستیا وردیکت، در تاریخ اول سپتامبر (۱۰ شهریور)، یک بمب به یک مراسم عروسی در محله‌ای متراکم و مسکونی در شهر ساحلی کوهستک اصابت کرد.
این حمله به شهادت ۵ غیرنظامی و مجروح شدن دست‌کم ۶۵ نفر دیگر منجر شد. تحقیقات روزنامه نیویورک‌تایمز تایید کرد که محل برگزاری این عروسی تنها در فاصله حدود ۱۵۰ یاردی (۱۳۷ متری) یک دکل و برج مخابراتی قرار داشته است. اهمیت این فاصله در آن است که ستاد فرماندهی مرکزی آمریکا (CENTCOM) حضور و انجام عملیات در این منطقه و هدف قرار دادن سایت‌های مخابراتی را پذیرفته، اما مسئولیت این حادثه خاص را به‌طور رسمی برعهده نگرفته است.
سخنگوی سنتکام در پاسخ اولیه به گزارش‌های مربوط به اصابت بمب به این مراسم عروسی، مدعی شد که آمریکا هرگز غیرنظامیان را هدف قرار نمی‌دهد و هیچ اشاره‌ای به آغاز تحقیقات رسمی در این باره نکرد. با این وجود، رسانه‌ها و نهاد‌های بین‌المللی ارتباط مستقیم این حمله با نیرو‌های آمریکایی را ردیابی کردند.
تحقیقات اختصاصی رویتز در سوم سپتامبر (۱۲ شهریور) با بررسی ویدیو‌ها و تصاویر و مشورت با کارشناسان متعدد تسلیحاتی نشان داد که اصابت مستقیم سناریویی بسیار محتمل‌تر از کمانه کردن یا انحراف ترکش‌های حاصل از حمله به دکل مخابراتی مجاور بوده است. بیشتر کارشناسان تسلیحاتی سلاح مورد استفاده در این حمله را سلاح (JSOW) یک بمب هدایت‌شونده دقیق گلایدری شناسایی کردند.
در پی این فاجعه انسانی، ایران به‌طور رسمی از دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) خواست تا یک تحقیقات مستقل را در این رابطه آغاز کند.
حمله به خانه مسکونی در قشم
براساس گزارش جاستیا وردیکت، در اواخر جولای ۲۰۲۶ (مرداد) و هم‌زمان با موج دیگری از حمله‌های هوایی آمریکا علیه ایران، یک بمب سنگین ۲ هزار پوندی (حدود ۹۰۰ کیلوگرمی) در یک محله کاملا مسکونی و پرجمعیت در جزیره قشم فرود آمد. این حمله به ویرانی کامل یک خانه مسکونی و شهادت اعضای یک خانواده از جمله کودکان، منجر شد.
ابعاد این حادثه از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL) بسیار حائز اهمیت است. استفاده از تسلیحات سنگین و تخریب‌گر مانند بمب‌های ۲ هزار پوندی در مناطق متراکم مسکونی، پرسش‌های جدی درباره رعایت اصل تناسب و اصل احتیاط در حمله ایجاد می‌کند.
این پایگاه تاکید کرد که قوانین جنگ به صراحت حمله‌هایی را که انتظار می‌رود باعث تلفات غیرنظامی تبعی شوند، که در مقایسه با مزیت نظامی مستقیم و پیش‌بینی‌شده حمله بی‌تناسب و مفرط باشد، ممنوع کرده‌اند.
با وجود وقوع این فاجعه و مجاورت آن با مناطق کاملا غیرنظامی، در ماه‌های پس از این حادثه، دولت و ارتش آمریکا نه مسئولیت این حمله را پذیرفته‌اند و نه به وجود یا نتایج هیچ‌گونه تحقیقات داخلی در این باره اشاره کرده‌اند. سکوت مقام‌های آمریکایی باعث شده است تا نهاد‌های حقوق بشری بین‌المللی، از جمله شورای روابط آمریکایی-اسلامی (CAIR)، به طور رسمی از کنگره آمریکا بخواهند که یک تحقیقات کامل، شفاف و مستقل را درباره استفاده از تسلیحات سنگین در مناطق مسکونی قشم و تلفات غیرنظامی حاصل از آن آغاز کند؛ درخواستی که همچنان بدون پاسخ مانده است.
حمله به مجموعه ورزشی لامرد
گزارش جاستیا وردیکت، حاکی از آن است که در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، (۹ اسفند ۱۴۰۴) یعنی نخستین روز از آغاز تجاوز نظامی مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، دست‌کم ۲ حادثه کشتار جمعی غیرنظامیان رخ داد که یکی از آنها حمله به شهر لامرد بوده است. در این حادثه، یک سالن و مجموعه ورزشی که کودکان و نوجوانان در آن حضور داشتند هدف حمله قرار گرفت.
اطلاعات و مستندات جدید ارائه‌شده توسط هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل ابعاد تازه‌ای از این حمله را فاش کرده است.
براساس بررسی‌های تخصصی حقوقی و تسلیحاتی، ارتش آمریکا در این حمله از موشک‌های دقیق پرتابی موسوم به PrSM استفاده کرده است. کلاهک این تسلیحات به گونه‌ای طراحی شده که پس از انفجار، بیش از ۱۸۰ هزار ساچمه و گلوله تنگستنی پرقدرت را در محیط پخش می‌کند تا حداکثر آسیب ترکش‌زایی را ایجاد کند.
- بیشتر بخوانید:
- دراپ سایت: بمباران مدرسه میناب یکی از بدترین جنایت‌های جنگی آمریکا است
- «زنجیره کشتار» آمریکا؛ گزارش بلومبرگ درباره حمله آمریکا به مدرسه میناب
حقوقدانان و کارشناسان سازمان ملل در گزارش خود تصریح کرده‌اند که پرتاب تسلیحاتی با این حجم بالای ترکش‌زایی و قدرت تخریب در یک محیط مسکونی و ورزشی که محل تجمع غیرنظامیان و کودکان بوده، نقض فاحش اصل تفکیک و اصل احتیاط در حقوق بین‌الملل بشردوستانه به شمار می‌رود.
هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل به صراحت اعلام کرده است که نوع سلاح به کار گرفته شده و عدم رعایت ملاحظات حمایتی از غیرنظامیان در این نقطه، به حد کافی واجد ارکان حقوقی بوده و در حد یک جنایت جنگی محسوب می‌شود.
حمله به مدرسه ابتدایی میناب
بخش پایانی گزارش جاستیا وردیکت به بررسی ابعاد جدید و یافته‌های افشا‌شده درباره حمله ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ به مدرسه ابتدایی میناب می‌پردازد.
این حمله که در همان روز نخست جنگ رخ داد، به‌عنوان یکی از مرگبارترین حوادث تلفات غیرنظامی ثبت شد. اطلاعات تازه منتشر شده توسط سازمان ملل و گزارش‌های تحقیقی رسانه‌های بین‌المللی جزئیات تکان‌دهنده‌ای را از دلایل ساختاری وقوع این فاجعه فاش کرده‌اند.
به اذعان رسانه‌های بین‌المللی، ساختمانی که هدف قرار گرفت به‌طور رسمی به‌عنوان یک مدرسه ابتدایی فعال استفاده می‌شد.
گزارش هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل با استناد به اینکه مدرسه میناب ساختمانی کاملا واضح و دارای نشانه‌های مشهود آموزشی بوده، به این نتیجه قطعی رسیده که دلایل حقوقی کافی وجود دارد که نشان می‌دهد نیرو‌های آمریکایی در حمله به مدرسه ابتدایی میناب مرتکب جنایت جنگی شده‌اند.
جاستیا وردیکت در جمع‌بندی خود تاکید می‌کند که بررسی این ۴ حمله به روشنی اثبات می‌کند که وقوع تلفات سنگین غیرنظامیان در میناب، لامرد، قشم و کوهستک یک اتفاق استثنایی یا «خطای یک‌باره» نبوده، بلکه ناشی از وجود مشکلات و زنجیره‌ای از ناکارآمدی‌های نظام‌مند و ساختاری در پروتکل‌های جنگی و هدف‌گیری آمریکا است.
انتهای پیام/
