خداحافظی مسی؛ پایان یک اسطوره، اما احتمالاً نه پایان فوتبال
لیونل مسی بالاخره رفت؛ نه از فوتبال، نه حتی از مستطیل سبز، بلکه از جایی که بخش بزرگی از هویت فوتبالی‌اش در آن شکل گرفت؛ تیم ملی آرژانتین. بامداد امروز در مونومنتال، جایی که بیش از ۸۵ هزار نفر برای آخرین بار پیراهن شماره ۱۰ را در قامت کاپیتان آلبی‌سلسته دیدند، یک عصر فوتبالی به پایان رسید که دیگر تکرار نخواهد شد.
مسی در آخرین بازی ملی‌اش برابر بنین، در پیروزی ۳ بر صفر آرژانتین یک گل زد و ۲ پاس گل داد تا حتی خداحافظی‌اش هم شبیه خودش باشد؛ تأثیرگذار، تعیین‌کننده و تماشایی. او با ۲۰۸ بازی و ۱۲۶ گل، به‌عنوان رکورددار بازی و گل ملی آرژانتین کنار رفت؛ بازیکنی که سرانجام پس از سال‌ها شکست و حسرت، جام جهانی ۲۰۲۲ و ۲ کوپا آمریکا در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۴ را برای کشورش به ارمغان آورد.
اما شاید مهم‌تر از آمار، تصویری باشد که حالا از مسی در ذهن آرژانتینی‌ها باقی مانده است؛ بازیکنی که زمانی متهم بود نمی‌تواند آرژانتین را قهرمان کند و در نهایت با جام جهانی به خانه برگشت. حالا همان هوادارانی که روزی از شکست‌های او خسته شده بودند، باید با نبودنش کنار بیایند.
بعد از مسی چه می‌شود؟
خود مسی پس از خداحافظی گفت که همه توانش را گذاشته و دیگر چیزی برای ارائه ندارد. او همچنین تأکید کرد که نسل جوانی در راه است و حالا نوبت آنهاست. این همان نقطه‌ای است که فوتبال همیشه یک سؤال سخت را مطرح می‌کند: بعد از اسطوره‌ها چه اتفاقی می‌افتد؟
پله رفت و برزیل ادامه داد. دی‌استفانو کنار رفت و اسپانیا چند ماه بعد قهرمان اروپا شد. کرویف از هلند خداحافظی کرد و تیمی که بدون او به نظر می‌رسید چیزی کم دارد، یک سال بعد به فینال جام جهانی رسید. البته داستان مارادونا برای آرژانتین تلخ‌تر بود و همین خاطره است که شاید امروز بیش از هر چیز دیگری هواداران آلبی‌سلسته را نگران کند.
با این حال، نشانه‌های اولیه چندان نگران‌کننده نیستند. آرژانتین در نخستین بازی‌هایش بدون مسی، بولیوی را ۴ بر صفر و بورکینافاسو را ۷ بر صفر شکست داد و چهره‌هایی مثل نیکو پاز، فرانکو ماستانتونو و جیانلوکا پرستیانی بخشی از آینده تیم را به نمایش گذاشتند.
اسکالونی بهتر از هر کسی می‌داند که جای مسی پرشدنی نیست. خودش پس از آخرین بازی گفت هیچ‌گاه آن هاله و آن حس منحصربه‌فردی را که مسی به تیم می‌داد، در بازیکن دیگری ندیده است. اما فوتبال متوقف نمی‌شود؛ حتی وقتی یکی از بزرگ‌ترین‌های تاریخ تصمیم می‌گیرد کنار برود.
مسی تمام شد، اما آرژانتین نه. شاید سال‌ها بعد، شماره ۱۰ دیگری ظهور کند و نسل جدیدی از هواداران، اسطوره تازه‌ای برای دوست داشتن پیدا کنند. اما یک چیز دیگر هرگز تکرار نخواهد شد: دیدن مسی با پیراهن آلبی‌سلسته، در حالی که یک ملت و گاهاً چندین میلیون انسان در سراسر جهان با هر لمس توپش نفس می‌کشید و از نمایش‌ها و تکنیک بی‌نقصش، کیف می‌کرد.
حالا دیگر نوبت آرژانتین است که بدون او زندگی کند؛ و نوبت فوتبال که نشان دهد آیا می‌تواند برای بزرگ‌ترین بازیکن نسل خود، جانشینی پیدا کند یا نه.
انتهای پیام/
