جنگ ۱۲ روزه از نگاه کودکان در «کوه راستین»

حدیث جان‌بزرگی، کارگردان مستند کوتاه «کوه راستین» که در سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان حضور دارد، درباره چگونگی شکل‌گیری ایده این فیلم و در گفت‌و‌گو با میزان اظهار کرد: فیلم مستند کوتاه «کوه راستین» درباره کودکانی است که در روستایی در استان لرستان زندگی می‌کنند. این روستا در جریان جنگ ۱۲روزه به دلیل نزدیکی به شهر موشکی، درگیر اتفاق‌های مرتبط با جنگ بود و کودکان ساکن آن شاهد حملات هواپیما‌های جنگنده و پهپاد‌ها بودند.

جان‌بزرگی افزود: تلاش کردم در این فیلم جهان‌بینی کودکان را نسبت به مسئله جنگ و صلح ببینم و به تصویر بکشم. برای من مهم بود که بدانم آنها این اتفاق را چگونه درک کرده‌اند و چه برداشتی از جنگ، صلح و شرایطی که در اطرافشان رخ داده است دارند.

این مستندساز درباره دغدغه خود برای انتخاب این سوژه بیان کرد: در فیلم‌های قبلی‌ام نیز به فضای کودکان پرداخته بودم. در برخی از آثارم کودکان یا موضوعات پیرامون آنها محور اصلی بودند و در روستا‌های دیگری در استان‌های مختلف کار کرده بودم. هرچه در مسیر فیلمسازی جلوتر رفتم، احساس کردم دنیای کودکان برایم جذاب‌تر می‌شود.

این فیلمساز بیان کرد: دنیای کودکان بسیار عمیق‌تر از چیزی است که معمولاً به نظر می‌رسد. ما در دنیای بزرگسالان، کودکان را اغلب در حاشیه می‌بینیم، اما آنها جهان‌بینی جالب و متفاوتی دارند و به فطرت انسانی نزدیک‌تر هستند. کودکان دنیا را ساده می‌بینند، اما در عین سادگی، نگاه آنها می‌تواند بسیار عمیق باشد. به همین دلیل تصمیم گرفتم زاویه دید آنها را دنبال کنم.

جان‌بزرگی با اشاره به تصویر غالب کودکان در روایت‌های جنگی اظهار کرد: کودکان معمولاً در سینما به عنوان قربانی جنگ دیده می‌شوند؛ در حاشیه یک فیلم قرار می‌گیرند و بخشی از روایت به آنها اختصاص پیدا می‌کند. اما در «کوه راستین» کودکان را در جایگاه قربانی در نظر نگرفتم. آنها برای من قهرمان و مفسر بودند و به همین دلیل تصمیم گرفتم شخصیت‌های اصلی فیلم باشند.

کارگردان «کوه راستین» درباره اضافه شدن بخش مستند به جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: این اتفاق بسیار مهم است. کودکان و نوجوانان می‌توانند مخاطبان جدی سینمای مستند باشند. نسل‌های جدید قدرت تحلیل بالاتری دارند. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که اطلاعات در دسترس است و کودکان امروز نسبت به نسل‌های قدیمی آگاه‌تر هستند؛ بنابراین نباید تصور کنیم خوراک فرهنگی آنها فقط باید انیمیشن، کارتون یا فیلم‌هایی باشد که به‌طور مستقیم برای کودکان ساخته شده‌اند. قدرت تحلیل کودکان بسیار بیشتر از چیزی است که شاید تصور کنیم و تماشای مستند می‌تواند برای آنها تجربه‌ای ارزشمند باشد.

جان‌بزرگی افزود: اینکه جشنواره‌هایی مانند جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان زمینه آشنایی بچه‌ها با سینمای مستند را فراهم کنند، اتفاق بسیار خوبی است. من خوشحالم که مستند سرانجام به بخش‌های جشنواره راه پیدا کرده و امیدوارم این روند ادامه‌دار باشد.

این فیلمساز درباره نمایش کارگاه‌محور مستند‌های کوتاه و برگزاری نشست‌های پرسش و پاسخ با حضور خبرنگاران نوجوان در سی‌و‌هشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان گفت: در نشست‌های پرسش و پاسخ، فضای یک‌طرفه تماشای فیلم به فضایی دوطرفه میان مخاطب، خبرنگاران نوجوان و عوامل فیلم تبدیل می‌شود. در این شرایط، اطلاعات و صحبت‌های جالبی می‌تواند میان کودکان و نوجوانان و فیلمسازان رد و بدل شود.

جان‌بزرگی درباره جایزه داوران نوجوان و معنای دریافت چنین جایزه‌ای اظهار کرد: اینکه کودکان و نوجوانان به یک فیلم رأی بدهند، نشان می‌دهد اثر توانسته با آنها ارتباط برقرار کند. اگر آنها فیلم من را ببینند و برای آن رأی بدهند، احساس می‌کنم ارزش کارم دیده شده و زحمتی که برای ساخت آن کشیده‌ام مورد توجه قرار گرفته است. اگر کودکان و نوجوانان به عنوان مخاطب و داور در این فرآیند حضور داشته باشند، لذت و ارزش دریافت جایزه برای من چند برابر خواهد شد.

انتهای پیام/