گزارش|
۵ فینالیست و ۲ مدال نقره در ناگویا؛ موفقیتهای ژیمناستیک را مصادره نکنید
درخشش ژیمناستیک ایران در بازیهای آسیایی ناگویا با حضور هر ۵ نماینده کشورمان در فینال و کسب ۲ مدال نقره رقم خورد؛ موفقیتی که حاصل سالها تلاش ورزشکاران و کادر فنی است و بار دیگر ضرورت ثبات مدیریتی و حمایت هدفمند از این رشته را نمایان کرد.
خبرگزاری میزان -
موفقیت ژیمناستیک هنری ایران در بازیهای آسیایی ناگویا را نمیتوان نادیده گرفت. هر پنج ژیمناست اعزامی ایران به فینال مسابقات راه پیدا کردند و در نهایت آرمان خدایی، ژیمناست ۲۰ ساله ایران، در خرک حلقه و مهدی اُلفتی در پرش خرک موفق به کسب مدال نقره شدند؛ اتفاقی که یکی از بهترین نتایج تاریخ ژیمناستیک هنری ایران در بازیهای آسیایی محسوب میشود.
اما این موفقیتها نباید مصادره شده یا به نوعی به عملکرد مدیریتی فدراسیون نسبت داده شود. البته در دوره مدیریت قبلی اتفاقات مهمی برای تیم ملی رقم خورد و این تیم توانست به موفقیتهایی از جمله حضور در بازیهای المپیک برسد، اما واقعیت این است که برنامهریزی ویژه و منسجمی از سوی فدراسیون برای تیم ملی هنری وجود نداشت. در بسیاری از مقاطع، تیم ملی حتی برای ابتداییترین مسائل از جمله محل اسکان، خوابگاه و تغذیه با مشکلات جدی مواجه بود و این مشکلات در دورههای مختلف مدیریتی نیز ادامه پیدا کرد.
در چنین شرایطی، رضا خیرخواه طی سالهای اخیر عملاً بار اصلی تیم ملی هنری را به دوش کشید. او در سختترین شرایط، تیم را هدایت کرد و تلاش کرد مشکلات مدیریتی و حاشیههای فدراسیون کمترین تأثیر را بر عملکرد ملیپوشان داشته باشد. خیرخواه در کنار همکارانش و مربیان سازنده و ردههای پایه، مسیر رشد این ورزشکاران را دنبال کرد و اجازه نداد کمبود امکانات و مشکلات موجود، تیم ملی را از مسیر پیشرفت خارج کند.
نتیجه این تلاش را امروز در ناگویا میبینیم؛ جایی که هر پنج ژیمناست ایران به فینال رسیدند و دو مدال ارزشمند نقره به دست آمد. این موفقیت حاصل سالها تلاش ورزشکاران، کادر فنی و مربیانی است که در شرایط دشوار کار کردند و تیم ملی را سرپا نگه داشتند، نه نتیجه یک برنامهریزی ویژه و تازه از سوی مدیریت فدراسیون؛ بنابراین نباید اجازه داد موفقیت ورزشکاران و کادر فنی به نام مدیرانی نوشته شود که نقشی در شکلگیری این مسیر نداشتهاند. چه مدیریت قبلی و چه مدیریت فعلی فدراسیون، نمیتوانند مدعی باشند که برای این تیم برنامهریزی ویژهای انجام دادهاند که نتیجه آن موفقیتهای امروز بوده است. حتی در دورهای که تیم ملی موفق به حضور در المپیک شد نیز بخش عمده مسیر با تلاش خود ورزشکاران و کادر فنی طی شد و مشکلات ابتدایی تیم، از شرایط اسکان و تغذیه گرفته تا مسائل مختلف پشتیبانی، همچنان وجود داشت.
از سوی دیگر، تصمیم برای اعزام مربی دیگری به مسابقات قهرمانی جهان به جای خیرخواه، آن هم پس از کسب نتایج درخشان در رویدادهای چند سال گذشته همچون دو دوره اخیر بازیهای آسیایی، قهرمانی آسیا، انتخابی المپیک، المپیک و ... تصمیمی عجیب و قابل تأمل است. وقتی یک مربی سالها در سختترین شرایط تیم ملی را هدایت کرده و نتیجه آن را امروز در قالب پنج فینالیست و دو مدال نقره میبینیم، طبیعی است که چنین تصمیمی درباره آینده تیم ملی با پرسشهایی جدی روبهرو شود.
امید است انتخابات فدراسیون ژیمناستیک به انتخاب فردی منجر شود که شناخت، تجربه و درک درستی از این رشته داشته باشد و بتواند یکبار برای همیشه ثبات مدیریتی را به فدراسیون بازگرداند، فضای آرامی برای ورزشکاران و مربیان ایجاد کند و حداقل یک گام مثبت و مؤثر برای پیشرفت ژیمناستیک بردارد.
در این میان، نمیتوان از اقدامات وزارت ورزش و جوانان نیز چشمپوشی کرد؛ این وزارتخانه با خرید تجهیزات، یک قدم عملی در حمایت از این فدراسیون برداشت. همچنین کمیته ملی المپیک با فراهم کردن شرایط اعزام این تعداد ژیمناست به بازیهای آسیایی ناگویا، فرصت مناسبی در اختیار تیم ملی قرار داد تا ملیپوشان ایران با ترکیب کاملتر در این رویداد بزرگ قارهای حضور پیدا کنند و حاصل این حمایتها نیز در کنار تلاش ورزشکاران و کادر فنی، با حضور هر پنج ژیمناست ایرانی در فینالها و کسب دو مدال نقره همراه شد. حالا انتظار میرود این حمایتها در کنار یک مدیریت باثبات و متخصص ادامه پیدا کند تا ژیمناستیک ایران بتواند از این ظرفیت بهوجودآمده استفاده کند و مسیر موفقیتهای اخیر را ادامه دهد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *