تلگراف: ایران در حال نمایش توانایی خود برای بیرون راندن واشنگتن از غرب آسیا است

پایگاه انگلیسی تلگراف در گزارشی نوشت: ایران در حال به نمایش گذاشتن توانایی خود برای بیرون راندن واشنگتن از خاورمیانه است.

پایگاه‌های آمریکایی که قرار بود مانع از حمله شوند، اکنون خود به هدف تبدیل شده‌اند و متحدان خلیج فارس را مجبور کرده‌اند در اتکای خود به واشنگتن تجدیدنظر کنند.

در بخشی از این گزارش آمده است: با شنیدن اظهارات هر مسئول آمریکایی که دسترسی به میکروفون دارد، احتمالا با این اطمینان‌خاطر روبه‌رو می‌شوید که جنگ در ایران طبق برنامه پیش می‌رود؛ دونالد ترامپ اصرار دارد که درگیری‌ها کمی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای در ماه نوامبر به پایان خواهد رسید.

پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا مدعی است که ارتش این کشور تمامی تجهیزات، مهمات و زمان لازم در برابر ایران را در اختیار دارد.

البته واقعیت صحنه با عینکی که در برابر چشمان دولت ترامپ قرار دارد، همخوانی ندارد؛ جنگ در واقع طبق برنامه پیش نمی‌رود و از همان هفته اول جنگ نیز چنین نبوده است.

اگر طبق برنامه پیش می‌رفت، ایران تاکنون توافق‌نامه‌ای را امضا کرده بود و تنگه هرمز برای تردد آزادانه نفتکش‌ها باز بود؛ حتی تلاش پنتاگون برای ارائه حداقل اطلاعات ممکن به افکار عمومی نیز نمی‌تواند آنچه را که همه با چشمان خود می‌بینند، پنهان کند.

با این حال، ابعاد خسارات این جنگ روز‌به‌روز روشن‌تر می‌شود؛ دفتر بودجه کنگره (نهادی غیرحزبی) به‌تازگی گزارش داد که این جنگ تاکنون ۳۸ میلیارد دلار برای مالیات‌دهندگان آمریکایی هزینه داشته است و بسته به دامنه درگیری‌ها، این رقم می‌تواند به ماهانه ۳ میلیارد دلار برسد.

هزینه نظامی حتی از این هم نجومی‌تر است؛ بازرس کل پنتاگون ارزیابی کرد که صد‌ها ساختمان و سازه در پایگاه‌های آمریکایی در سراسر منطقه غرب آسیا آسیب دیده یا نابود شده‌اند؛ این آمار بسیار بالاتر از برآورد‌های قبلی است، اما با تصاویر ماهواره‌ای که حجم زیادی از آوار را در مکان‌هایی مانند پایگاه هوایی ملک‌سلطان در عربستان و مقر ناوگان پنجم آمریکا در بحرین نشان می‌دهند، کاملاً همخوانی دارد.

اما آنچه از فیلم‌ها و میزان خسارات مادی مهم‌تر است، حقایقی است که این جنگ درباره ساختار سنتی نیرو‌های نظامی واشنگتن در خاورمیانه و به‌ویژه خلیج فارس فاش کرده است؛ خلاصه آنکه ۳۰ سال سیاست نظامی آمریکا در منطقه و فرضیاتی که این سیاست بر پایه آنها استوار بود، ظرف کمتر از هفت ماه بر باد رفته است.

• بیشتر بخوانید:
• تصاویر جدید از آسیب موشک‌های ایران به پایگاه نظامی آمریکا در کویت 
• تصاویر جدید از خسارت به پایگاه‌های نظامی آمریکا در پی حملات موشکی و پهپادی ایران 

از زمان پایان جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، آمریکا استراتژی خود را در منطقه بر پایه مفهوم «دفاع پیشرو» (Forward Defense) استوار کرد؛ منطق این بود که با ایجاد شبکه‌ای از پایگاه‌های بزرگ و تأسیسات پشتیبانی در سراسر خلیج فارس، بازدارندگی تقویت می‌شود. 

پادشاهی‌های خلیج فارس کاملا از این طرح استقبال کردند و حضور گسترده نیرو‌های آمریکایی را بهترین سد دفاعی در برابر حملات احتمالی به خاک خود می‌دیدند.

اما این درگیری حدود هفت‌ماهه در ایران، این فرضیات را تکه‌تکه کرده است؛ در زمان صلح، تصور می‌شد حضور آمریکا مانع از حمله می‌شود، اما زمانی که آن حملات رخ داد، پایگاه‌های آمریکایی به نقاط ضعف و اهدافی ایده‌آل برای ایران تبدیل شدند.

همان تأسیساتی که سیاست‌گذاران آمریکایی آنها را برای حفظ توازن قوا به نفع خود در خاورمیانه بنیادی می‌دانستند، اکنون عملا به منابع بی‌ثباتی تبدیل شده‌اند، زیرا ایران آنها را هدف قرار می‌دهد و واشنگتن را مجبور می‌سازد موشک‌های رهگیر پدافند هوایی دقیق و حیاتی خود را که بازسازی آنها سال‌ها طول می‌کشد، مصرف کند. حتی پایگاه‌های آمریکا در اردن نیز از حملات ایران در امان نمانده‌اند.

در ریاض، ابوظبی و دوحه، سران عرب بدون تردید در حال انجام بحث‌های حیاتی خود هستند؛ از جمله اینکه آیا اتکای شدید به یک قدرت واحد مانند آمریکا برای امنیتشان، یک خطای محاسباتی بزرگ بوده است یا خیر.

مجموعه فرودگاه‌های نظامی، بنادر و پادگان‌های آمریکایی از قطر تا اراضی اشغالی، اگر هدف‌های راحتی برای استراتژی جنگ ناهمگون ایران نباشند، دست‌کم نقاط آسیبی هستند.

انتهای پیام/