تقدیر ایران از روسیه و چین برای مواضع اصولی و وتوی قطعنامه ضدایرانی آمریکا

نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمان ملل روز پنجشنبه به وقت محلی گفت: در نشست امروز شورای امنیت سازمان ملل، پیش‌نویس قطعنامه ایالات متحده که با انگیزه‌های سیاسی و با هدف احیای ماموریت «هیات کارشناسان» کمیته غیرقانونی ۱۷۳۷ ارائه شده بود، به تصویب نرسید.

نمایندگی ایران افزود: روسیه و چین بار دیگر قاطعانه در دفاع از منشور سازمان ملل متحد، حقوق بین‌الملل و تمامیت شورای امنیت ایستادند و مانع تلاش ریاکارانه دیگری از سوی ایالات متحده و متحدانش برای سوءاستفاده از شورای امنیت در راستای اهداف سیاسی خود شدند.

نمایندگی ایران نزد سازمان ملل اضافه کرد: ایران مراتب قدردانی عمیق خود را از روسیه و چین به خاطر مواضع اصولی و ثابت و اقدامات قاطعانه امروزشان ابراز می‌دارد و همچنین از سومالی و پاکستان به دلیل مواضع ارزشمند و رای ممتنع آنها تقدیر می‌کنیم.

نمایندگی ایران ادامه داد: ایران بر موضع اصولی، دیرینه و ثابت خود مجددا تاکید می‌کند که قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ به‌طور قطعی منقضی شده است. از آن تاریخ، تمامی مفاد، اقدامات، محدودیت‌ها و سازوکار‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای برای همیشه پایان یافته و شورای امنیت به بررسی پرونده هسته‌ای ایران خاتمه داد و موضوع «عدم اشاعه» از دستور کار حذف شده است.

پیش نویس قطعنامه ضد ایرانی آمریکا برای تمدید ماموریت «هیات کارشناسان» (PoE) کمیته ۱۷۳۷ شورای امنیت روز پنجشنبه، به وقت محلی، ۲۶ شهریورماه ۱۴۰۵ (۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶) ذیل دستورکار «عدم اشاعه» مطرح شد و برغم کسب ۱۱ رای مثبت با وتوی روسیه و چین تصویب نشد.

در رای گیری برای این قطعنامه، در شورای امنیت ۱۵ عضوی، روسیه و چین رای منفی، سومالی و پاکستان رای ممتنع و ۱۱ عضو دیگر شورا رای مثبت دادند. تصویب یک قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل نیاز به ۹ رای بدون وتوی ۱۵ عضو این شورا دارد.

کمیته تحریم‌های ۱۷۳۷ بر اساس قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶) تشکیل شد و موظف بود هر ۹۰ روز یک‌بار به شورای امنیت گزارش ارائه کند.

پیش از توافق برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) در سال ۲۰۱۵ درباره برنامه هسته‌ای ایران، که شورای امنیت از طریق قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) آن را تایید کرد، این نشست‌های توجیهی هر سه ماه یک‌بار و ذیل دستورکار «عدم اشاعه» برگزار می‌شدند.

قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) تمامی قطعنامه‌های قبلی مربوط به تحریم‌های ایران، از جمله قطعنامه ۱۷۳۷ (۲۰۰۶)، را به حالت تعلیق درآورد و در نتیجه، کمیته ۱۷۳۷ و الزام گزارش‌دهی آن عملا منحل و بلااثر شدند.

در اوت ۲۰۲۵، فرانسه، آلمان و انگلیس که طرف‌های «تروئیکای اروپایی» یا «E ۳» برجام هستند، برغم بدعهدی و نقض این توافق بین المللی، سازوکار اسنپ بک را برغم خاتمه آن، به زعم خود فعال کردند تا تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران دوباره برقرار شود، اما قطعنامه ۲۲۳۱ (۲۰۱۵) شورای امنیت به‌طور قطعی در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ خاتمه یافت و از آن تاریخ به بعد، این قطعنامه فاقد هرگونه اثر حقوقی یا ماموریت اجرایی محسوب می‌شود.

بر این اساس، نقش شورای امنیت ذیل قطعنامه ۲۲۳۱ به‌طور قطعی پایان یافته است و تمامی مفاد، اقدامات و محدودیت‌های مرتبط با موضوع هسته‌ای به‌طور دائمی خاتمه یافته‌اند.

انتهای پیام/