یک دهه از روز تاریخی سیامند رحمان گذشت/ وقتی وزنهی ۳۱۰ کیلوگرمی تاریخ را تغییر داد
به گزارش روابط عمومی کمیته ملی پارالمپیک و به نقل از وبسایت IPC، چهاردهم سپتامبر ۲۰۱۶، سالن شماره ۲ مجموعه ریوسنترُو در ریودوژانیرو، شاهد یکی از تاریخیترین اجراهای یک ورزشکار ایرانی در بازیهای پارالمپیک بود. سیامند رحمان، قهرمان پارالمپیک لندن ۲۰۱۲ و مدافع عنوان قهرمانی دسته ۱۰۷+ کیلوگرم، در آخرین روز رقابتهای پاراوزنهبرداری ریو روی تخته رفت؛ در حالی که پیش از آخرین حرکت خود، هم مدال طلا را قطعی کرده و نخستین ورزشکار تاریخ شده بود که وزنه ۳۰۰ کیلوگرمی را مهار میکرد.
رحمان رقابت را با مهار ۲۷۰ کیلوگرم آغاز کرد و با این حرکت، رکورد پارالمپیک را شکست. در حرکت دوم، اتفاقی تاریخی رقم خورد؛ او وزنه ۳۰۰ کیلوگرمی را با موفقیت بالای سر برد تا نخستین پاراوزنهبرداری باشد که از مرز ۳۰۰ کیلوگرم عبور میکند و رکورد جدید جهان را به نام خود ثبت کند.
اما کار برای قهرمان ایرانی هنوز تمام نشده بود؛ رحمان در حرکت بعدی ۳۰۵ کیلوگرم را مهار کرد و سپس در آخرین تلاش، وزنه ۳۱۰ کیلوگرمی را انتخاب کرد؛ وزنهای که ۱۴ کیلوگرم رکورد پیشین جهان را ارتقا میداد. او این حرکت را نیز با موفقیت انجام داد تا در یک روز، سه بار رکورد جهان را جابهجا کند و دومین مدال طلای پارالمپیک خود را به دست آورد.
به این ترتیب، سیامند رحمان نهتنها قهرمانی خود در ریو را جشن گرفت، بلکه به نخستین پارالمپین تاریخ تبدیل شد که بیش از ۳۰۰ کیلوگرم را مهار کرده است؛ رکوردی که همچنان در جدول رکوردهای جهانی دسته بیش از ۱۰۷ کیلوگرم ثبت شده است.
خود رحمان سالها بعد، لحظه مهار ۳۰۰ کیلوگرم و سپس ۳۱۰ کیلوگرم را از ماندگارترین خاطراتش در ریو توصیف کرد و از تماس با والدینش پس از ثبت این رکورد و شادی مردم ایران به عنوان یکی از نادرترین لحظات زندگی ورزشی خود یاد کرد.
درخشش رحمان در ریو پایان مسیر افتخارات او نبود. قهرمان ایرانی پس از آن نیز دو عنوان قهرمانی جهان را در مکزیکوسیتی ۲۰۱۷ و نورسلطان ۲۰۱۹ به دست آورد و جایگاه خود را در میان چهرههای ماندگار پاراوزنهبرداری جهان تثبیت کرد.
سیامند رحمان اول مارس ۲۰۲۰ (یازدهم اسفند ۱۳۹۸) در ۳۱ سالگی در زادگاهش اشنویه درگذشت؛ اما نام و میراث او همچنان در تاریخ ورزش پارالمپیک ایران و جهان زنده است.
یک دهه پس از آن روز تاریخی در ریو، عدد ۳۱۰ کیلوگرم همچنان یادآور لحظهای است که سیامند رحمان مرزهای ممکن را جابهجا کرد؛ لحظهای که برای همیشه در تاریخ پارالمپیک ماندگار شد.
انتهای پیام/
