زنگ خطر تکواندو در موجو؛ ناگویا فرصت جبران یا آغاز یک بحران؟

تکواندوی ایران در گرندپری موجو کره جنوبی تنها به یک مدال برنز رسید؛ نتیجه‌ای که با توجه به جایگاه تکواندوی ایران در آسیا و سابقه این رشته در رقابت‌های بین‌المللی، نمی‌تواند نتیجه‌ای رضایت‌بخش تلقی شود.

در این رقابت‌ها، آرین سلیمی تنها نماینده ایران بود که موفق شد به مدال برسد و روی سکوی سوم قرار بگیرد. در مقابل، ناهید کیانی، ابوالفضل زندی، مهدی رزمیان، مهران برخورداری، امیرسینا بختیاری و محمدحسین یزدانی با شکست برابر رقبای خود از دور مسابقات کنار رفتند.

نتیجه‌ای که در موجو رقم خورد، نمی‌تواند جدا از شرایط این روزهای تکواندوی ایران مورد ارزیابی قرار گیرد. این رشته طی هفته‌های اخیر با حواشی مختلفی مواجه بوده و طبیعی است که تداوم چنین فضایی بتواند از نظر روحی و روانی روی ورزشکاران اثر بگذارد. البته نمی‌توان با قطعیت تمام ناکامی‌های اخیر را به حواشی نسبت داد، اما بدون تردید آرامش روانی و تمرکز ملی‌پوشان یکی از عوامل مهم موفقیت در آستانه یک رویداد بزرگ است.

با این حال، گرندپری موجو پایان مسیر نیست. تکواندوی ایران خیلی زود باید در بازی‌های آسیایی ناگویا به میدان برود؛ رویدادی که می‌تواند هم فرصتی برای جبران باشد و هم محک جدی برای وضعیت فعلی این رشته.

ایران در بازی‌های آسیایی با ۱۰ تکواندوکار شرکت خواهد کرد؛ ترکیبی که نشان می‌دهد انتظارها از این تیم کم نیست. تکواندوی ایران سال‌ها یکی از قدرت‌های اصلی قاره آسیا بوده و طبیعی است که از چنین تیمی انتظار کسب سهم قابل توجهی از مدال‌های این رشته وجود داشته باشد.

ناگویا؛ فرصتی برای پاک کردن تصویر موجو

واقعیت این است که یک نتیجه ضعیف در یک گرندپری نمی‌تواند به تنهایی معیار قضاوت درباره عملکرد یک تیم باشد، اما وقتی چنین نتیجه‌ای در کنار حواشی موجود قرار می‌گیرد، زنگ خطر را به صدا درمی‌آورد.

در فاصله باقی‌مانده تا ناگویا، مهم‌ترین وظیفه کادر فنی و فدراسیون باید ایجاد آرامش و حفظ تمرکز ملی‌پوشان باشد. ورزشکار قرار است روی شیاپ‌چانگ مبارزه کند، نه اینکه درگیر حاشیه‌های مدیریتی و رسانه‌ای شود.

از سوی دیگر، مدیریت فضای رسانه‌ای نیز اهمیت زیادی دارد. در ورزش قهرمانی، شایعات و روایت‌های غیرمستند می‌توانند در مدت کوتاهی به بحران تبدیل شوند و تمرکز یک تیم را برهم بزنند. بنابراین فدراسیون باید به جای دامن زدن به حاشیه‌ها، پاسخگویی، شفافیت و آرام‌سازی فضای تیم ملی را در اولویت قرار دهد.

ترکیب ایران در ناگویا نیز نشان می‌دهد این تیم از ظرفیت لازم برای جبران برخوردار است.

مردان: ابوالفضل زندی، مهدی حاجی‌موسایی، آرین سلیمی، امیرسینا بختیاری و مرتضی زنده‌دل

زنان: ساینا کریمی، ناهید کیانی، ساغر مرادی، فاطمه احمدی و یاسمن لیموچی

حالا نگاه‌ها به ناگویاست؛ جایی که تکواندوی ایران باید نشان دهد نتیجه موجو یک لغزش مقطعی بوده یا نشانه‌ای از مشکلی عمیق‌تر.

ناگویا برای تکواندو صرفاً یک مسابقه دیگر نیست؛ فرصتی است برای بازگشت به مسیر موفقیت و البته آزمونی جدی برای فدراسیون و کادر فنی. اگر ملی‌پوشان در آسیا بدرخشند، بخش مهمی از حواشی اخیر تحت تأثیر نتیجه قرار خواهد گرفت؛ اما تداوم نتایج ضعیف می‌تواند انتقادها از عملکرد مجموعه مدیریتی و فنی تکواندو را وارد مرحله تازه‌ای کند.

انتهای پیام/