میدل ایست مانیتور: محاسبات واشنگتن درباره ایران نادرست است

واشنگتن سلاح‌هایش را تغییر داده اما مشکلش را تغییر نداده است؛ زمانی که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا در مقابل خبرنگاران از آنچه «عملیات طرد اقتصادی» خوانده شده رونمایی می‌کرد، هیچ کشوری را نام نبرد و هیچ مهلتی تعیین نکرد.

بسنت، همچنین به محدودیت آشکار اهرم فشار خود اعتراف کرد: «چرا باید بخواهم سیستم مالی جهانی را منفجر کنم؟»

به گزارش میدل‌ایست مانیتور، این جمله به‌تنهایی بیشتر از کل کنفرانس مطبوعاتی پیرامون آن، استراتژی آمریکا را توضیح می‌دهد؛ واشنگتن به تهدیدی به اندازه کافی بزرگ نیاز دارد تا شرکای تجاری تهران را بترساند، اما نه آنقدر بزرگ که سیستمی را که تهدید به آن وابسته است، بی‌ثبات کند. 

واکنش پایتخت‌های خلیج فارس گویای این موضوع بوده است؛ وقتی بسنت از تحریم‌های جدید خود رونمایی کرد، کشور‌های خلیج فارس هیچ اظهار نظر عمومی نکردند؛ سکوت دولت‌هایی که معمولا برای همسو شدن با سیاست واشنگتن عجله داشتند، خود یک نشانه است؛ این نشان دهنده تردید آرامی است که دور دیگری از اقدام‌های مالی نتیجه‌ای متفاوت از چند دور گذشته به همراه داشته باشد.

مشکل عمیق‌تر در زیر خود تحریم‌ها قرار دارد؛ تهدید به قطع ارتباط یک بانک با سیستم دلاری تنها در صورتی مؤثر است که سیستم دلاری چیزی باشد که همه می‌خواهند در داخل آن باقی بماند.

میز تحقیقات جی‌پی‌مورگان، سهم این ارز از ذخایر جهانی را که به پایین‌ترین سطح خود در دو دهه گذشته رسیده است، در کنار کاهش پانزده ساله دارایی‌های خارجی خزانه‌داری آمریکا، ردیابی کرده است.

• بیشتر بخوانید:
• کارشکنی ترامپ در دیپلماسی با ایران به روایت وال‌استریت‌ژورنال
• بازگشت به تحریم اقتصادی؛ بازتابی از شکست رویکردهای آمریکا در برابر ایران

ایران نیازی به خواندن روزنامه‌های آمریکایی ندارد تا متوجه این روند شود؛ تنها باید مشاهده کند که متحدان واشنگتن چقدر در مورد نگهداری دارایی‌های دلاری مردد شده‌اند؛ ابرقدرتی که سلاح مالی اصلی‌اش جذابیت جهانی خود را از دست می‌دهد، نمی‌تواند آن سلاح را با اعتماد به نفسی که پیش‌تر داشت، به کار گیرد.

هیچ یک از این‌ها حتی ذره‌ای موضع ایران را تغییر نداده است. ایران در هر نوبت موضع سخت‌تری اتخاذ کرده است؛ اقدام‌های مالی و نظامی اکنون در مسیر‌های جداگانه‌ای در حال حرکت هستند و هیچ‌کدام نشانه‌ای از تمایل به دیگری نشان نمی‌دهند.

آنچه طرد اقتصادی خوانده شده به معنای خروج از جنگ نیست؛ این جنگی است که با ابزار‌های دیگر ادامه می‌یابد، اما یک سلاح مالی هنوز برای اثرگذاری به اعتبار نیاز دارد و موقعیت مالی خود واشنگتن همچنان آن را تضعیف می‌کند.

انتهای پیام/