گره کور تیمِ فوتبال امید در آستانه بازیهای آسیایی/ پیروی از قوانین حرفهای یا در نظر گرفتن منفعت ملی؟
تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ایران تا کمتر از ۲۰ روز دیگر راهی بازیهای آسیایی ناگویا خواهد شد؛ تورنمنتی دیگری برای تیمی که در چندین سال گذشته، نتایج چندان درخشانی نگرفته است.
در آستانه آغاز این مسابقات، حسین عبدی، سرمربی تیم ملی امید ایران، ۲۳ بازیکن را برای حضور در ناگویا فراخواند؛ لیستی متشکل از ۲۲ بازیکن زیر ۲۳ سال و البته امیرحسین حسینزاده که یکی از سهمیههای کمکی و بزرگسال به حساب میآید. با این حال، حضور کامل ملیپوشان در زمان مقرر و تکمیل اردوی تیمِ عبدی علامت سوالهای بزرگی را پیشروی خود میبیند.
تقویم فشرده باشگاهها و نیاز مبرم به ستارهها
طبق اعلام سازمان لیگ، لیگ برتر تا پایان هفته هفتم ادامه خواهد یافت و پس از آن به دلیل اردوی تیم ملی امید و البته فیفادی طولانی، به مدت یک ماه تعطیل خواهد شد. پیش از این قرار بود هفته هشتم نیز در اواخر شهریور برگزار شود، اما در راستای کمک به تیمِ امید، این اتفاق نیفتاد. با این حال با نگاهی به تقویم مسابقات باشگاهی، احتمالاً این تعطیلی هم چندان به کمک حسین عبدی نخواهد آمد.
مسابقات هفته هفتم لیگ برتر در روزهای ۱۹، ۲۱ و ۲۲ شهریورماه انجام خواهد شد. از سوی دیگر استقلال، تراکتور و گلگهر که نمایندگان آسیایی ایران هستند باید در روزهای ۲۳ و ۲۴ شهریور به مصاف حریفان خود در لیگ نخبگان و لیگ قهرمانان آسیا ۲ بروند؛ این یعنی برخی از ملیپوشان تیم امید ممکن است تنها یک روز پس از حضور در مسابقات باشگاهی، خود را به اردوی تیم عبدی برسانند و کمتر از ۴۸ ساعت بعد، در روز ۲۵ شهریور مقابل امارات به میدان بروند. علاوه بر آن، استقلال در شرایطی قرار دارد که به علت پنجره بسته، با کمبود بازیکن مواجه است و از دست دادن ۳ بازیکن فیکس ترکیب خود در نخستین بازی آسیایی، میتواند مشکلات زیادی برای آبیها ایجاد کند. تراکتور هم اعلام کرده بود مخالف حضور حسینزاده در ناگویاست. از سوی دیگر، سایر باشگاهها هم به مهرههای خود نیاز جدی دارند.
لزوم تعامل با باشگاهها؛ هر چه سریعتر فکری کنید
چند روز پیش بود که مهدی تارتار، سرمربی پرسپولیس بیان کرد با توجه به اینکه ۲ بازی نخست تیم ملی امید در فیفادی قرار ندارد، هیچ باشگاهی بازیکنانش را در اختیار نخواهد گذاشت و احتمالاً پرسپولیس هم از آن مستثنی نیست. اظهار نظری نهچندان عجیب که با نگاهی به تاریخچه حضور تیم ملی امید در مسابقات مختلف، بار دیگر چالش همیشگی باشگاهها با تیم ملی را عیان میکند.
با توجه به اینکه پیش از تورنمنتهای بینالمللی، کادر فنی تیمهای ملی نیاز به حدأقل یک هفته تا ۱۰ روز زمان برای تفهیم مسائل تاکتیکی، هماهنگی بازیکنان و آزمون خطای مسائل مختلف فنی دارند، اینکه ملیپوشان تنها ۳ روز پیش از نخستین مسابقه ایران به ناگویا اضافه شوند، قطعاً دشواریهای زیادی مقابل تیم ملی ایران قرار خواهد داد؛ بنابراین فدراسیون فوتبال و کادر فنی تیم ملی امید باید هر چه سریعتر به یک تصمیم جمعی و یک تعامل مشخص و سودمند برای طرفین دست پیدا کنند.
در این میان، شرایط باشگاهها یکسان نیست و میتوان با توجه به عمق ترکیب هر تیم، راهکاری متفاوت برای همکاری با تیم امید پیدا کرد. پرسپولیس با توجه به عمق مناسب فهرست خود شاید امکان بیشتری برای همکاری داشته باشد؛ تراکتور نیز میتواند برای غیبت حسینزاده در بخشی از مسابقات راهکاری پیدا کند و درباره سپاهان نیز سابقه همکاری این باشگاه با تیمهای ملی میتواند زمینهساز توافق باشد. شرایط استقلال، اما پیچیدهتر است؛ با این حال حتی در این مورد نیز میتوان با هماهنگی قبلی و اضافه شدن دیرتر بازیکنان، راهی برای کاهش آسیب به هر ۲ طرف پیدا کرد.
تیم امید برای شکستن طلسم ناکامیهای چندساله، بیش از هر چیز به آرامش و زمان نیاز دارد؛ ۲ چیزی که اگر قرار باشد در ناگویا در اختیار حسین عبدی و شاگردانش باشد، باید از همین حالا و با تعامل میان فدراسیون و باشگاهها برای آن چارهاندیشی کرد تا شاید طلسم ۴ دوره متوالی عدم کسب مدال در بازیهای آسیایی، شکسته شود.
انتهای پیام/
