بلاتکلیفی بازیکنان تیم ملی در آستانه آغاز فصل جدید فوتبال باشگاهی/ سردرد لژیونرها و کاپیتانهای بدون تیم
فصل جدید فوتبال باشگاهی بهزودی آغاز خواهد شد و اکثر تیمها؛ چه داخلی و چه خارجی در حال به پایان رساندن تمرینات و بازیهای تدارکاتی پیشفصل خود هستند.
طبیعتاً حضور مستمر بازیکنان در تمرینات پیشفصل، باعث آمادگی هر چه بیشتر آنها برای آغاز فصل جدید میشود و میتواند آنها را سریعتر به فُرم ایدهآل برساند؛ مخصوصاً بازیکنان آسیایی که به دلیل برگزاری جام ملتهای آسیا در دیماه، تقویم مسابقات حساستر و فشردهتری در پیش دارند.
خبری از ردبول سالزبورگ یا لالیگا نیست
با توجه به اینکه فرصت زیادی تا جام ملتهای آسیا باقی نیست و احتمالاً تیم ملی هم با کادر فنی فعلی ادامه خواهد داد، شاهد تغییرات زیادی در لیست ۲۶ نفره ایران برای حضور در ریاض نباشیم؛ مگر چند تغییر انگشتشمار که به احتمال فراوان اسکلت اصلی یوزها را شامل نمیشود. با این تفاسیر بد نیست نگاهی به وضعیت چند مهره کلیدی و باتجربه تیم ملی داشته باشیم.
رامین رضاییان که بیشک بهترین بازیکن ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ بود، در مذاکرات خود با استقلال به بنبست خورد و رسماً از جمع آبیپوشان جدا شد. با وجود شایعات زیاد مبنی بر لژیونر شدن مجدد و حتی حضور در لالیگا اسپانیا، رامین هنوز تیم جدید خود را انتخاب نکرده است. میلاد محمدی در تصمیمی عجیب به تیم مکسلاین ویتبسک در لیگ بلاروس پیوست و در همان بازی نخست هم از زمین اخراج شد. با توجه به دوری چند ساله او از فضای فوتبال اروپا، مدتی طول خواهد کشید تا او با فضای لیگ جدیدش اُخت شود.
محمد قربانی، هافبک دونده و جنگنده تیم ملی که در جام جهانی به میدان رفت نیز وضعیتی مشابه دارد. طبق شنیدهها الوحده تمایل چندانی به حفظ بازیکن ایرانیاش ندارد و تراکتور و پرسپولیس هم هنوز نتوانستند با باشگاه اماراتی به توافق برسند. محمد محبی هم پس از قطعی شدن جداییاش از روستوف روسیه، با تیمی به توافق نرسیده است؛ آن هم در شرایطی که خبرهایی از علاقه ردبول سالزبورگ و برخی تیمهای ترکیهای به وینگر تیم ملی مخابره شده بود. محمدجواد حسیننژاد هم با اینکه همواره از تکنیک و پتانسیل بالایش صحبت میشود، اما در لیگ روسیه پیشرفت چندانی نداشته و کار انتقال او به تیمهای دیگر نیز چندان پیشرفته به نظر نمیرسد.
تعلل عجیب کاپیتانها
در میان ستارهها، وضعیت کاپیتانها هم چندان جالب نیست. علیرضا جهانبخش پس از جدایی از دندر، همچنان علاقهمند به حضور در اروپاست، اما هنوز خبری از تیم جدید او نیست تا سناریوی فصل گذشته باز هم برای او تکرار شود. این در حالی است که جهانبخش در یک برنامه تلویزیونی پس از جام جهانی اعلام کرده بود قصد دارد هر چه زودتر تصمیم نهایی خود را برای فصل جدید بگیرد.
مهدی طارمی هم با المپیاکوس به پایان خط رسیده است. مهاجم بوشهری از لیست اروپایی این تیم یونانی هم خارج شد و باید دنبال ماجراجویی جدیدی برود. این جدایی احتمالی تنها پس از یک فصل رقم خواهد خورد و قطعاً این وضعیت برای یکی از بهترین بازیکنان یک دهه اخیر تیم ملی ایران خوشایند نیست؛ آن هم ستارهای که قدرت رهبریاش زبانزد است و یکی از وزنههای روحی سفیدپوشان به شمار میرود.
تفاوت فاحش با رقبای آسیایی
در پایان باید برای درک بهتر این چالش، بهتر است مقایسهای با سایر کشورهای آسیایی داشته باشیم. تاکهیرو تومیاسو، مدافع ژاپنی که کمی از شرایط آرمانی دور شده بود، به کریستال پالاس پیوست. کیسوکه گوتو، فوروارد ژاپنی به فرایبورگ در بوندسلیگا رفت و دایزن مائدا، وینگر ژاپنی هم خیلی زود تصمیم گرفت به ایپسویچ در لیگ برتر انگلیس بپیوندد. هوانگ اینبئوم، هافبک درخشان کُره به پورتو ترنسفر شد و لی کانگاین نامدار هم مسافر اتلتیکو مادرید شد. جکسون ایروین، کاپیتان استرالیا تصمیم گرفت به لیگ ژاپن برود. چند بازیکن جوان و بااستعداد استرالیا مثل لوکاس هرینگتون هم در آستانه انتقال به تیمهای اروپایی قرار دارند.
این تفاوت فاحش و تمایز عجیب در نقلوانتقالات ملیپوشان ایرانی با سایر آسیاییها نشان میدهد فوتبال ایران جدا از اُفت کیفیت لیگ و فوتبال پایه، در صدور و حفظ لژیونرها در سطح اول فوتبال اروپا نیز به شدت پسرفت کرده است و با ادامه این روند، شاید تعداد لژیونرهای ایرانی شاغل در لیگهای اروپایی به تعداد انگشتان یک دست برسد. بدون شک این کاهش کمی و کیفی که گریبان مهمترین ملیپوشان ایران را هم گرفته، میتواند در آینده به تیم ملی هم آسیب بزند و شاید شروع نمود این آثار، با به دردسر افتادن شاگردان امیر قلعهنویی در جام ملتهای آسیا باشد.
انتهای پیام/
