بحران آب در غزه؛ سهم هر فلسطینی فقط ۸ لیتر در روز

بحران آب در نوار غزه یکی از حادترین چالش‌های زیست‌محیطی و انسانی جهان محسوب می‌شود که پس از آغاز درگیری‌ها در اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) به ابعاد بی‌سابقه‌ای رسیده است. 

براساس گزارش‌های سازمان ملل و نهاد‌های بین‌المللی، دسترسی به آب آشامیدنی سالم در سراسر غزه تقریبا از فروپاشی کامل گذشته است.

شهرداری خان یونس در جنوب نوار غزه طی گزارشی اعلام کرد که هم‌زمان با کاهش شدید تولید و ادامه حمله‌های رژیم صهیونیستی به زیرساخت‌ها، بحران آب در این شهر رو به وخامت است.

همه ۴۰ حلقه چاه آب خان‌یونس در جریان حمله‌ها از مدار خارج شده‌اند. بخشی از این چاه‌ها دوباره راه‌اندازی شده‌اند، اما با ظرفیتی که از ۴۰ درصد فراتر نمی‌رود.

براساس این گزارش، تولید روزانه آب نیز از ۳۰ هزار مترمکعب به ۴ هزار تا ۵ هزار مترمکعب کاهش یافته است. 

مجموع آب موجود برای حدود ۶۰۰ هزار شهروند فلسطینی در خان‌یونس، روزانه از ۱۵ هزار مترمکعب بیشتر نیست.

براساس اعلام شهرداری، سهم هر فرد از آب به حداکثر ۸ لیتر در شبانه‌روز کاهش یافته و مناطق گسترده‌ای از خان‌یونس به دلیل کمبود منابع و اختلال در توزیع، با تشنگی شدید مواجه هستند.

در جریان حمله‌های رژیم صهیونیستی، ۱۵ نفر از کارکنان بخش آب هنگام انجام وظیفه به شهادت رسیده‌اند. خطوط انتقال آب نیز به دلیل عملیات نظامی به طور مکرر از کار می‌افتند و بحران آب در این شهر را تشدید می‌کنند.

سقوط شدید سرانه مصرف در غزه 

طبق گزارش صندوق کودکان سازمان ملل (UNICEF)، میانگین دسترسی هر فرد به آب در نوار غزه به حدود ۳ تا ۱۵ لیتر در روز کاهش یافته است. این در حالی است که سازمان جهانی بهداشت (WHO) حداقل آب مورد نیاز برای بقا، بهداشت و پخت‌وپز در شرایط اضطراری را ۱۵ لیتر و برای شرایط استاندارد ۵۰ تا ۱۰۰ لیتر تعیین کرده است.

کاهش ۹۰ درصدی ظرفیت تولید 

گزارش دفتر هماهنگی امور انسان‌دوستانه سازمان ملل (OCHA) نشان می‌دهد که تولید آب در غزه در مقایسه با پیش از آغاز جنگ بیش از ۹۰ درصد کاهش یافته است.

تخریب زیرساخت‌ها و آلودگی منابع آب

از کار افتادن آب‌شیرین‌کن‌ها و چاه‌ها: به گزارش موسسه بین‌المللی آکسفام (Oxfam)، قطع برق، تخریب مستقیم تاسیسات و ممانعت از ورود سوخت، فعالیت ۳ کارخانه اصلی آب‌شیرین‌کن غزه را با اختلال شدید یا توقف کامل مواجه کرده است. بیش از ۷۰ درصد از شبکه توزیع و چاه‌های آب غزه تخریب شده یا آسیب جدی دیده‌اند.

کیفیت آب و آلودگی سفره‌های زیرزمینی 

براساس داده‌های برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP)، حتی پیش از بحران اخیر نیز ۹۶ درصد از آب سفره زیرزمینی غزه به دلیل فرونشست، ورود آب دریا و نفوذ فاضلاب، غیرقابل شرب بود. در حال حاضر با تخریب تصفیه‌خانه‌های فاضلاب، روزانه ده‌ها هزار مترمکعب فاضلاب خام وارد معابر و سواحل می‌شود.

پیامد‌های بهداشتی و بیماری‌های واگیردار

طبق آمار سازمان جهانی بهداشت (WHO)، کمبود شدید آب سالم و شوینده‌ها به جهش بی‌سابقه بیماری‌های ناشی از آب آلوده، از جمله اسهال حاد، عفونت‌های پوستی و ابتلا به هپاتیت A در میان جمعیت آوارگان منجر شده است.

انتهای پیام/