ایل بیگی: اولویت سینماشهر ساخت سینما در شهرهای بدون سینماست

حبیب ایل‌بیگی مدیرعامل موسسه سینماشهر در پاسخ به پرسشی درباره احتمال تغییر سرنوشت طرح تسهیم از مبدأ با تغییر دولت یا مدیریت، گفت: این طرح اساسا یک طرح دولتی نیست، بلکه مطالبه‌ای صنفی است که سال‌ها از سوی فعالان سینما دنبال می‌شد و دولت تنها در مسیر تحقق آن نقش حمایتی داشته است.

وی افزود: از آنجا که این موضوع به طور مستقیم میان صنوف سینمادار، تهیه کننده و پخش کننده تعریف شده است، به نظر می‌رسد این طرح برگشت ناپذیر باشد و تنها در صورتی متوقف می‌شود که خود این صنوف به جمع‌بندی دیگری برسند.

توافق صنوف پشت اجرای طرح

ایل‌بیگی با اشاره به فضای جلسه رونمایی از این طرح گفت: موضع بیشتر سخنرانان همین بود که تسهیم از مبدأ یک مطالبه قدیمی و جمعی در بدنه سینماست و محدود به یک گروه خاص نیست، سینماداران نیز همان طور که آقای فریدزاده در سخنرانی خود تاکید کردند، با اصل اجرای این طرح موافقت خود را اعلام کرده‌اند. این مصوبه بر اساس تصمیم شورای صنفی نمایش و با حضور نمایندگان انجمن سینماداران، انجمن پخش‌کنندگان، کانون کارگردانان و شورای عالی تهیه‌کنندگان سینمای ایران تصویب و اجرا شده است.

نکات قابل حل در جلسات بعدی

مدیرعامل موسسه سینماشهر با بیان اینکه برخی نکات جزئی نیز در این مسیر مطرح شده است، گفت سینماداران در جلسه اخیر شورای صنفی نمایش توافق خود را اعلام کردند، البته چند نکته ریز و قابل حل دارند که می‌تواند در جلسات آینده برطرف شود و قرار است در هفته‌های پیش رو، نشست‌هایی میان نمایندگان صنوف و همچنین بخشی از مجموعه مالیاتی و معاونت ارزشیابی و نظارت سازمان سینمایی برگزار شود تا این موارد نیز به نتیجه برسد.

هدف نهایی؛ رونق تولید سینما

ایل‌بیگی تاکید کرد: هدف نهایی از اجرای این طرح کمک به سینمای ایران، به ویژه در بخش تولید است. امیدواریم این اتفاق به راه افتادن چرخه تولید و رونق بیشتر این حوزه منجر شود. بعید می‌دانم صنوف سینمایی بخواهند از چنین فرصتی عبور کنند و دوباره به شرایط گذشته بازگردند.

پاسخ به انتقادها درباره حمایت از سینماسازی

مدیرعامل موسسه سینماشهر در ادامه و در واکنش به سخنان علی سرتیپی درباره حمایت این مجموعه از سالن‌سازی، توضیح داد: میان دیدگاه برخی فعالان سینما و رویکرد سینماشهر تفاوت‌هایی وجود دارد، برخی معتقدند که سینماشهر نباید در شهرهای کوچک و دورافتاده سینما احداث کند، اما واقعیت این است که این مجموعه برای همه سینماهای در حال ساخت، حداقلی از کمک را در نظر می‌گیرد.

وی ادامه داد: در سال‌های گذشته و در شرایطی که وضعیت اقتصادی کشور متفاوت بود، سینماشهر حتی در برخی پروژه‌ها پیش قدم می‌شد و در ساخت و ساز سرمایه‌گذاری می‌کرد، اما امروز با توجه به تورم، گرانی و کاهش بودجه‌های حمایتی دولت، قدرت خرید این مجموعه به شدت کاهش یافته است. 

وظیفه حاکمیت در عدالت فرهنگی

ایل‌بیگی با بیان اینکه امروز میزان کمک‌های سینماشهر مانند گذشته نیست، گفت: بودجه موجود تنها می‌تواند بخش کوچکی از هزینه‌های ساخت سالن را پوشش دهد و به همین دلیل، بخش عمده بار بر دوش سرمایه‌گذاران خصوصی است. 

وی در پایان با قدردانی از بخش خصوصی، به ویژه افرادی مانند علی سرتیپی، تاکید کرد: تفاوت برخی سرمایه‌گذاران با دیگران در این است که آنان از سر علاقه به سینما دوباره در این حوزه سرمایه‌گذاری می‌کنند و این موضوع ارزشمند است. با وجود این، باید شرایط کشور را نیز درک کرد، ضمن اینکه حکومت و دولت موظف به رعایت عدالت فرهنگی هستند و نمی‌توانند نسبت به شهرهای چند صد هزار نفری که سالن سینما ندارند، بی‌تفاوت بمانند. 

اولویت عدالت فرهنگی؛ جایی که بخش خصوصی نمی‌رود، دولت باید برود

ایل‌بیگی درباره سرمایه‌گذاری بخش خصوصی گفت: سرمایه‌گذارانی مانند علی سرتیپی لزوماً به همه شهرها نمی‌روند تا سینما بسازند، اما در شهرهایی با بازار قوی، ساخت سالن برای بخش خصوصی به‌صرفه است و شهر کرج با توجه به حجم جمعیت استان البرز، یکی از شهرهای پرفروش سینمای کشور است و حتی با افزایش تعداد سالن‌ها، هنوز ظرفیت پاسخگویی ندارد. با رشد جمعیت، هر سرمایه‌گذاری در چنین شهرهایی می‌تواند توجیه اقتصادی داشته باشد؛ اما جایی که بخش خصوصی ورود نمی‌کند، باید نگاه دولت متمرکز شود. 

توقع از دولت در شهرهای کوچک؛ نه سالن‌سازی، بلکه دسترسی فرهنگی

مدیرعامل موسسه سینماشهر ادامه داد: اگر او در یک شهرستان دورافتاده متولد می‌شد، توقعش این بود که دولت برای جوانی که در شهر کوچک زندگی می‌کند، امکان دسترسی به سینما فراهم کند؛ نه اینکه خودش برود سینما بسازد. 

وی افزود: روند کاهش حمایت‌های دولت در حوزه‌های مختلف طبیعی است و نباید انتظار داشت کمک‌های گذشته به شکل قبلی ادامه یابد. در شهرهای بزرگ با فروش نسبتاً مناسب، نباید از دولت توقع حمایت مالی داشت؛ اولویت باید شهرهایی باشد که بخش خصوصی به آن‌ها نمی‌رود. 

چهار تا پنج شهر بالای ۳۰۰ هزار نفر، بدون یک سالن نمایش

ایل‌بیگی گفت: در کشور چهار تا پنج شهر با جمعیت بالای ۳۰۰ هزار نفر وجود دارد که حتی یک سالن برای نمایش فیلم سینمایی ندارند و فاصله‌شان تا مرکز استان دارای سینما گاه تا چهار ساعت است.  

وی افزود: اولویت سینماشهر توجه به شهرهای بدون سینماست. عدالت فرهنگی ایجاب می‌کند به این شهرها رسیدگی شود؟ البته برای همه کسانی که سالن می‌سازند نیز حداقل کمکی در نظر گرفته می‌شود، اما سطح توقعات گذشته دیگر وجود ندارد. 

اجرا در پلتفرم‌های آنلاین؛ حوزه ساترا، نه سازمان سینمایی

ایل بیگی در پاسخ به اینکه آیا طرح تسهیم قابلیت اجرا در پلتفرم‌ها را نیز دارد، گفت: این موضوع در حوزه مأموریت سازمان سینمایی نیست و به ساترا مربوط می‌شود، اما تجربه اجرای طرح در اکوسیستم بلیت سینما می‌تواند برای سایر حوزه‌ها نیز الگوساز باشد. 

دو سال و نیم انتظار برای زیرساخت؛ از اعلام فریدزاده تا جلسات صنفی

وی درباره چالش فنی طرح خاطرنشان کرد: سال‌ها به‌دلیل فراهم نبودن زیرساخت، اجرا ممکن نبود. حدود دو سال و نیم پیش، اوایل فروردین سال گذشته، از سوی آقای فریدزاده به سینماشهر اعلام شد. ابتدا باید مقدمات صنفی فراهم می‌شد؛ طرحی برای سنجش عملیاتی بودن تهیه شد و در جلسه‌ای با حضور نمایندگان صنوف مطرح شد و از نظر بخش فنی و تخصصی، اجراپذیری آن تأیید شد. 

ایل‌بیگی ادامه داد: سینمای ایران امروز بیش از سخت‌افزار، به کمک در حوزه فنی و نرم‌افزاری نیاز دارد و اگر بند ناف سخت‌افزار از دولت جدا نشود، سالن‌های پرفروش نیز مدام درخواست بودجه می‌کنند؛ در حالی که منابع باید عمدتاً به شهرهای کم‌جمعیت یا شهرهایی با بنیه ضعیف‌تر برود تا چراغ سینما خاموش نشود. 

سه سامانه بلیت‌فروشی؛ هزینه توسعه محصول و نیروی انسانی

مدیرعتمل موسسه سینماشهر در پایان از جلسات کارشناسی فنی متعدد و زحمات همکاران یاد کرد و گفت: متقاعد کردن سامانه‌های بلیت‌فروشی برای هزینه‌کرد در توسعه محصول و نیروی انسانی، یکی از حساس‌ترین مراحل کار بوده است. 

انتهای پیام/