زلزله در فوتبال ایتالیا پس از استعفای مالدینی و لئوناردو؛ کیهلینی ناجی آتزوری میشود؟
فوتبال ایتالیا که پس از ۳ دوره متوالی ناکامی در رسیدن به جام جهانی به دنبال آغاز یک دوره تازه و شروع مسیری برای احیای خود بود، خیلی زودتر از انتظار وارد یک بحران جدی شد. پروژهای که با حضور پائولو مالدینی و لئوناردو قرار بود پایههای بازسازی و احیای آتزوری را بنا کند، تنها ۱۶ روز دوام آورد و با استعفای این ۲ چهره بزرگ فوتبال ایتالیا به پایان رسید.
حدودا ۳ هفته پیش بود که جیووانی مالاگو، رئیس جدید فدراسیون فوتبال ایتالیا، تصمیم گرفت مسئولیت بازسازی ساختار فنی را به یکی از بزرگترین اسطورههای تاریخ این کشور بسپارد. مالدینی بهعنوان مدیر فنی انتخاب شد و لئوناردو نیز در نقش مشاور در کنار او قرار گرفت تا پروژهای بلندمدت برای بازگرداندن ایتالیا به سطح اول فوتبال جهان شکل بگیرد.
پیرلو، شرطبندی و پسلرزههای یک مخالفت بزرگ
تنها مدت کوتاهی پس از این انتصاب و به وجود آمدن موج بزرگی از امید و آرزو در فوتبال ایتالیا، اختلاف اصلی خیلی زود بر سر انتخاب سرمربی آینده تیم ملی شکل گرفت. مالدینی و لئوناردو روی آندرهآ پیرلو حساب ویژهای باز کرده بودند و او را گزینهای مناسب برای هدایت تیم ملی ایتالیا میدانستند. حتی پیش از پیرلو، تلاشهایی برای جذب نامهای بزرگتری مانند پپ گواردیولا انجام شده بود، اما در نهایت این پروژه به دلیل مسائل مختلف به سراغ هافبک افسانهای رفت.
با این حال، پرونده پیرلو ناگهان به یک بحران و موضوعی برای بحثوجدل تبدیل شد. ارتباط تجاری این مربی با شرکت شرطبندی روسی Fonbet باعث شد حساسیتهایی در فدراسیون فوتبال ایتالیا و حتی برخی سیاسیون این کشور ایجاد شود. پیرلو تأکید کرد این همکاری صرفاً تجاری و ورزشی بوده و هیچ ارتباط سیاسی نداشته است، اما این توضیحات نتوانست مانع کنار گذاشته شدن او از رقابت برای نیمکت آتزوری شود و مقامات کشور ایتالیا و فدراسیون این کشور، تصمیم گرفتند سکان هدایت تیم ملی را به او نسپارند.
تصمیم نهایی برای حذف پیرلو، واکنش شدید مالدینی و لئوناردو را به همراه داشت. آنها که انتخاب سرمربی دلخواهشان را بخش مهمی از پروژه خود میدانستند، پس از تغییر مسیر فدراسیون تصمیم به استعفا گرفتند؛ استعفایی که فوتبال ایتالیا را درگیر یک بحران مدیریتی کرد و رسانههای ایتالیایی را خشمگین کرد.
کیهلینی گزینه اصلی مدیریت؛ کونته و مانچینی نامزدهای سرمربیگری
حالا فدراسیون ایتالیا باید خیلی سریع مسیر جدیدی را انتخاب کند. ظاهراً ایتالیاییها امروز جلسهای فنی برگزار خواهند کرد و درباره انتخاب مدیر فنی و سرمربی جدید تصمیم خواهند گرفت. یکی از گزینههای اصلی برای جایگزینی مالدینی، جورجو کیهلینی است؛ مدافعی که سالها کاپیتان آتزوری و یوونتوس بود و حالا بهعنوان یک چهره مدیریتی آیندهدار شناخته میشود. کیهلینی با شناخت عمیق از فوتبال ایتالیا، روابط گسترده در رختکن و تجربه حضور در بالاترین سطح، یکی از گزینههای جدی برای هدایت بخش فنی فدراسیون محسوب میشود.
در بخش سرمربیگری نیز رقابت اصلی میان ۲ نام بزرگ شکل گرفته است: آنتونیو کونته و روبرتو مانچینی. مانچینی که در سال ۲۰۲۱ ایتالیا را به قهرمانی اروپا رساند، گزینهای نزدیکتر به دیدگاه مالاگو محسوب میشود، اما جدایی جنجالی او از آتزوری برای هدایت عربستان همچنان یک نقطه منفی در کارنامه او تلقی میشود. کونته نیز با تجربه موفق در باشگاهها و شناخت کامل از فوتبال ایتالیا، یکی از محبوبترین گزینهها برای بازگرداندن نظم و شخصیت به لاجوردیپوشان محسوب میشود.
باید منتظر روزهای آینده ماند و دید مالاگو و مشاورانش در فدراسیون فوتبال ایتالیا چه تصمیماتی برای خارج کردن فضای فوتبال این کشور از این بحران جدی خواهند گرفت. ایا زلزله این روزهای ایتالیا مهار خواهد شد یا بیثباتی آتزوری همچنان ادامهدار خواهد بود؟
انتهای پیام/
