عابدی: بازرسیهای بدنی تیمها در جام جهانی بسیار نامتعارف بود/ تماشای فوتبال با صدای خاموش، اغراقآمیز است
مجید عابدی در گفتوگو با میزان در پاسخ به این پرسش که تمرکزش بر تاکتیک و جزئیات فنی مسابقات، یک انتخاب آگاهانه است یا خصلتی ذاتی، اظهار کرد: با توجه به اینکه از دوران آشنایی با فوتبال، همواره به گزارشهایی علاقه داشتم که به جریانات و وقایع درون زمین میپرداختند، سعی دارم راوی دقیقی برای حوادث مسابقه باشم و از پرداختن به حاشیهها پرهیز کنم.
وی افزود: به خاطر دارم که از همان ابتدا، وقتی گزارشی از صحنهای مهم جا میماند، برایم بسیار آزاردهنده بود و این رویکرد تا امروز نیز در من ادامه داشته است.
این گزارشگر باسابقه در خصوص وجود استانداردهای مشخص در گزارشگری فوتبال تلویزیون بیان کرد: بیتردید گزارشگری فوتبال دارای استانداردهای معینی است و به نظر من، برنامه «آقای گزارشگر» توانست گزینشگری مناسبی برای شناسایی افرادی باشد که به این استانداردها نزدیکتر بودند.
وی در ادامه با تأکید بر عدم تناسب هر سبکی با هر رسانه و مخاطبی تصریح کرد: مسلماً هر رویکرد گزارشی نمیتواند برای مخاطب فهیم و آشنا با فوتبال جذاب باشد و رعایت اصول و نکات حرفهای ضروری است. این استانداردها برای هر فردی که سالها فوتبال را دنبال کرده باشد، قابل تشخیص است و بیگمان مدیران و تهیهکنندگان برنامههای ورزشی نیز با توجه به تجربه گسترده خود، توانایی گزارشگران را از همان جملات ابتدایی تشخیص میدهند.
عابدی در پاسخ به پرسشی درباره آینده گزارشگری تلویزیونی در مواجهه با شبکههای اجتماعی و پخش اینترنتی، ابراز کرد: به اعتقاد من، تلویزیون همچنان و تا سالهای متمادی، مرجع اصلی پخش مسابقات باقی خواهد ماند و امیدوارم حتی دورافتادهترین نقاط کشور نیز از دسترسی به شبکههای تلویزیونی برخوردار باشند.
وی در تبیین مسیر رشد گزارشگران جوان، اضافه کرد: بدون تردید، علاقهمندان به این حرفه با بهرهمندی از دسترسی آسان به اخبار و اطلاعات، میتوانند دانش لازم را کسب کنند، اما رکن اساسی، تمرین مداوم و استمرار در این مسیر است تا هر فرد بتواند به سبک شخصی خود دست یابد.
این گزارشگر در واکنش به اظهارات برخی مخاطبان مبنی بر تماشای فوتبال با صدای خاموش، تصریح کرد: با کمال احترام به مخاطبان، باید اذعان کنم که این موضوع بسیار اغراقآمیز به نظر میرسد، چراکه حتی ضعیفترین گزارش نیز از تماشای خاموش یک مسابقه مفیدتر است.
وی سپس نقش سلیقه را در این زمینه حائز اهمیت دانست و افزود: همانگونه که پیشتر اشاره شد، مسئله اساساً به سلیقه مخاطب بازمیگردد. ممکن است سبک گزارشگری بنده برای عدهای مطلوب باشد و برای عدهای دیگر نه و این امر در مورد تمامی گزارشگران، اعم از قدیمی و جدید، صدق میکند. بازخورد مستقیم مردم نیز بهخوبی گویای این تنوع سلیقه است.
عابدی در پاسخ به پرسشی درباره اینکه همچنان گزارشگران با فردوسیپور مقایسه میشوند، گفت: همانطور که پیشتر تأکید کردم، در این زمینه تنها سلیقه مخاطب تعیینکننده است، قطعاً هر فردی در هر سن و با هر میزان تجربه، قابلیت پیشرفت دارد، اما در نهایت، مجموعه عواملی نظیر صدا، لحن، فن بیان و سبک گزارش است که میتواند یک گزارشگر را از دید مخاطب به بهترین تبدیل کند و بار دیگر تأکید میشود که تنها معیار، تفاوت سلیقههاست.
این گزارشگر در بخش نهایی مصاحبه و در خصوص میزبانی آمریکا در جام جهانی و بازخوردهای جهانی پیرامون آن، اظهار کرد: با توجه به شرایط پیشآمده برای تیم ملی ایران که بدون شک از نحوه میزبانی و عملکرد فیفا رضایت نداریم، اما حواشی متعددی نیز برای دیگر تیمها رخ داد که بسیار غیرمنتظره بود.
وی به نمونههایی از این حواشی اشاره کرد و افزود: اتفاقات عجیبی برای تیمهایی نظیر ژاپن و سوئیس در کمپهای تمرینی رخ داد و همچنین بازرسیهای بدنی در بدو ورود تیمها، بسیار نامتعارف و قابل تأمل بود.
عابدی درباره تأثیر شبکههای اجتماعی بر فرایند گزارشگری اظهار کرد: با گسترش فضای مجازی، مخاطبان دیگر صرفاً شنونده نیستند و نقدهای لحظهای خود را حین مسابقه ارائه میدهند.
وی گفت: وجود چنین فضایی و امکان تعامل مستقیم با مخاطب، تأثیر مثبتی بر کار ما داشته و باعث شده است که در مسیر پیشرفت حرکت کنیم. بارها پیش آمده که در میانه بازی، از نظرات و پیامهای بینندگان برای اصلاح یا تکمیل گزارش استفاده کردهام. این ارتباط دوسویه، ما را ملزم میکند که بدون خطا و اشتباه گزارش کنیم و امیدوارم در این زمینه موفق بوده باشم.
این گزارشگر ورزشی در ادامه به یکی از انتقادات همیشگی مخاطبان درباره عدم بیطرفی گزارشگران در بازیهای داخلی و خارجی پاسخ داد و گفت: به نظر من یک گزارشگر ناخودآگاه حین مسابقه از تیمی که بهتر بازی میکند، حمایت لفظی بیشتری دارد و بیشتر از آن تعریف میکند؛ این موضوع ممکن است باعث شود مردم فکر کنند که گزارشگر دارد طرفداری میکند، اما واقعیت این است که با توجه به طیف گسترده هواداران تیمهای مختلف، ما هرگز به سمت هواداری از تیم خاصی نمیرویم. با این حال، انصاف حکم میکند که از تیم برتر تعریف کنیم و از تیمی که با وجود برتری ظاهری، عملکرد ضعیفی دارد، انتقاد کنیم؛ هرچند که این انتقاد گاه مورد پسند هواداران تیم قدرتمندتر واقع نمیشود.
انتهای پیام/
