گزارش|
پروژه پرریسک در اردوگاه سرخها/ از نیمکت داغ پرسپولیس تا مأموریت سخت تارتار برای یک تغییر بزرگ
مهدی تارتار در شرایطی هدایت پرسپولیس را برعهده گرفت که از همان نخستین ساعات حضورش، با موجی از موافقت و مخالفت روبهرو شد و حالا باید یکی از سختترین پروژههای سالهای اخیر فوتبال ایران را مدیریت کند.
خبرگزاری میزان -
با پایان همکاری پرسپولیس با اوسمار ویرا و منتفی شدن حضور گزینههای خارجی، سرانجام مدیران باشگاه تصمیم گرفتند سکان هدایت سرخپوشان را به مهدی تارتار بسپارند؛ مربی که نامش طی سالهای اخیر بارها در اطراف نیمکت پرسپولیس شنیده میشد، اما هر بار این همکاری به سرانجام نمیرسید.
این بار، اما مسیر ۲ طرف به یکدیگر رسید تا تارتار مأمور بازسازی تیمی شود که در فصل اخیر از روزهای پرافتخار خود فاصله گرفته و برای بازگشت به کورس قهرمانی نیازمند تغییرات اساسی است.
با وجود رسمی شدن این انتخاب، واکنشها در فضای هواداری چندان مثبت نبود. بخش قابل توجهی از هواداران اعتقاد دارند تجربه سالهای اخیر نشان داده حضور مربیان داخلی روی نیمکت پرسپولیس همواره با فشار شدید رسانهای و توقعات سنگین همراه بوده و موفقیت در چنین فضایی آسان نیست. حتی برخی هواداران با یادآوری تجربههای گذشته، تارتار را «وحید هاشمیان دوم» توصیف کردهاند و معتقدند اگر نتایج اولیه مطابق انتظار نباشد او خیلی زود زیر فشار انتقادها قرار خواهد گرفت.
با این حال سرمربی جدید پرسپولیس از همان روزهای ابتدایی نشان داد قصد دارد با رویکردی متفاوت کارش را آغاز کند. او به صورت غیررسمی فهرست بازیکنان مدنظر خود را بررسی کرده و گفته میشود روی نام چند مهره باتجربه تیم از جمله امید عالیشاه، سروش رفیعی، مرتضی پورعلیگنجی و میلاد سرلک خط قرمز کشیده است؛ تصمیمی که اگر نهایی شود، میتواند یکی از بزرگترین تغییرات ترکیب پرسپولیس در سالهای اخیر باشد. در کنار این موضوع، پرونده تیوی بیفوما نیز همچنان باز است و تارتار ترجیح داده پیش از هرگونه تصمیم نهایی، وضعیت فنی و آمادگی این بازیکن را در تمرینات از نزدیک ارزیابی کند.
با وجود تردیدهای موجود، کارنامه تارتار نشان میدهد او در تیمهای مختلف لیگ برتری همواره توانسته ساختار مناسبی ایجاد کند و از امکانات محدود بیشترین بهره را ببرد. او اکنون پس از هدایت تیمهایی مانند راهآهن، گسترش فولاد، پارس جنوبی جم، نفت مسجدسلیمان، پیکان، ذوبآهن، ملوان و گلگهر، برای نخستینبار هدایت یکی از مدعیان اصلی فوتبال ایران را برعهده گرفته است؛ تجربهای که تفاوتهای بنیادینی با سالهای گذشته دوران مربیگریاش خواهد داشت.
در مجموع، تارتار طی ۳۵۷ مسابقه لیگ برتری روی نیمکت تیمهای مختلف نشسته و حاصل عملکردش ۱۲۰ پیروزی، ۱۲۰ تساوی و ۱۱۷ شکست بوده است؛ آماری که نشان میدهد نزدیک به دو سوم مسابقات او با شکست همراه نشده است. نکته قابل توجه اینکه بهترین دوره مربیگری او در گلگهر سیرجان رقم خورد؛ جایی که در ۵۵ مسابقه، ۲۶ برد کسب کرد و توانست این تیم را به یکی از منظمترین و سختجانترین تیمهای لیگ تبدیل کند. عملکرد او در ملوان و پارس جنوبی نیز از دیگر مقاطع موفق دوران مربیگریاش به شمار میرود.
با این حال، بزرگترین چالش آماری تارتار به نتایج او برابر تیمهای مدعی بازمیگردد؛ آماری که حالا بیش از هر زمان دیگری مورد توجه هواداران پرسپولیس قرار گرفته است. تیمهای تحت هدایت او برابر پرسپولیس، استقلال، تراکتور و سپاهان در مجموع ۱۱۲ مسابقه انجام دادهاند که تنها ۱۴ پیروزی، ۳۷ تساوی و ۵۶ شکست حاصل آن بوده است؛ آماری که درصد موفقیت او را به حدود ۱۳ درصد میرساند و نشان میدهد عبور از سد تیمهای بزرگ همواره یکی از دشوارترین مأموریتهای این مربی بوده است.
نگاهی دقیقتر به این آمار نیز تصویر مشابهی ارائه میدهد. تیمهای تارتار برابر پرسپولیس تنها ۴ بار، مقابل استقلال ۳ مرتبه، برابر تراکتور ۳ بار و مقابل سپاهان ۴ بار طعم پیروزی را چشیدهاند. هرچند بسیاری معتقدند این آمار باید با توجه به تفاوت سطح امکانات و بودجه تیمهای تحت هدایت او بررسی شود، اما بدون تردید از این پس دیگر چنین توجیهی در پرسپولیس پذیرفته نخواهد شد و انتظار هواداران، پیروزی در دیدارهای بزرگ و کسب جام خواهد بود.
کارنامه افتخارات تارتار نیز نشان میدهد او بیش از آنکه به عنوان یک مربی پرافتخار شناخته شود، به عنوان سازنده تیمهای منظم و رقابتی مطرح بوده است. مهمترین موفقیت او نایبقهرمانی جام حذفی با راهآهن در فصل ۸۸-۱۳۸۷ بود؛ همچنین با پارس جنوبی جم عنوان قهرمانی لیگ آزادگان و صعود تاریخی به لیگ برتر را به دست آورد؛ موفقیتی که یکی از مهمترین دستاوردهای دوران مربیگری او محسوب میشود. در بخش افتخارات فردی نیز انتخاب به عنوان بهترین سرمربی فصل لیگ آزادگان و کسب عنوان سرمربی ماه از سوی برنامه نود، نشان میدهد عملکرد فنی او در مقاطع مختلف مورد توجه کارشناسان قرار گرفته، اما هنوز جای خالی یک قهرمانی بزرگ در لیگ برتر یا جام حذفی در ویترین افتخاراتش احساس میشود.
اکنون تارتار وارد متفاوتترین مقطع دوران حرفهای خود شده است. این بار دیگر هدف، تنها ساختن یک تیم منظم یا کسب رتبهای آبرومندانه نیست؛ بلکه هواداران پرسپولیس جام، فوتبال هجومی و بازگشت به روزهای طلایی را مطالبه میکنند. او برای موفقیت در این مأموریت، علاوه بر ایجاد تغییرات فنی و جوانسازی ترکیب، باید اعتماد هوادارانی را جلب کند که از همان ابتدا با دیده تردید به این انتخاب نگاه کردهاند. اینکه تارتار بتواند این بدبینی را به حمایت تبدیل کند، شاید مهمترین مسابقه دوران مربیگری او باشد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *