تعیین سهمیه آسیا روی چمن یا پشت میز؟/ از تورنمنت پرحرف و حدیث تا آشفتگی مدیریتی فوتبال ایران
فوتبال ایران بار دیگر درگیر یک پرونده عجیب، پرابهام و پرهزینه شده؛ پروندهای که این بار مستقیماً اعتبار تصمیمات فدراسیون فوتبال ایران و سازمان لیگ را زیر سوال برده است. ماجرا از جایی آغاز شد که با اعلام رسمی مسئولان فوتبال، مقرر شد یک تورنمنت سهجانبه میان چادرملو اردکان، پرسپولیس و گلگهر سیرجان برای تعیین سومین سهمیه ایران در رقابتهای آسیایی برگزار شود؛ تصمیمی که در همان زمان هم با پرسشهای زیادی همراه بود، اما در نهایت به عنوان مرجع نهایی تعیین سهمیه پذیرفته شد.
چادرملو در این تورنمنت کارش را با شکست پرسپولیس آغاز کرد؛ تیمی که بسیاری تصور میکردند شانس اصلی رسیدن به سهمیه است. سپس در دومین مسابقه، نماینده یزد برابر گلگهر قرار گرفت و در دیداری نفسگیر، پس از تساوی در وقتهای قانونی و اضافی، در ضربات پنالتی برنده شد تا عملاً با دو پیروزی، عنوان تیم برتر این مینیتور و سهمیه آسیایی را به دست آورد. همه چیز روشن به نظر میرسید؛ تیمی که در زمین مسابقه برنده شده بود، باید نماینده ایران در آسیا میشد.
اما حالا ورق برگشته است. در شرایطی که چادرملو مأموریتش را طبق قوانین اعلامشده انجام داده، خبرهایی از داخل فدراسیون منتشر شده که حکایت از ماجرایی کاملاً متفاوت دارد؛ اینکه اساساً پیش از برگزاری این تورنمنت، نام گلگهر سیرجان به عنوان سومین نماینده ایران به کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال شده و تورنمنت سهجانبه عملاً هیچ اثر اجرایی در تعیین سهمیه نداشته است.
اگر این روایت صحت داشته باشد، پرسش بزرگ اینجاست؛ چرا اصلاً چنین مسابقاتی برگزار شد؟ اگر قرار بود سهمیه از قبل مشخص باشد، فلسفه به میدان فرستادن ۳ تیم، هزینههای اجرایی، فشار فنی و ذهنی بازیکنان و ایجاد انتظارات در افکار عمومی چه بود؟ مهمتر از آن، اگر چادرملو از ابتدا هیچ شانسی برای رسیدن به آسیا نداشته، چرا این موضوع شفاف اعلام نشد؟
اینجاست که شائبه تبعیض هم پررنگ میشود. اگر به جای چادرملو، پرسپولیس قهرمان این تورنمنت شده بود، آیا باز هم امروز این بحثها مطرح میشد؟ آیا باز هم گفته میشد این بازیها فقط جنبه نمایشی داشتهاند؟ یا اگر گلگهر در دیدار مستقیم برنده میشد، آیا کسی از مصوبه قبلی حرفی به میان میآورد؟ اینها سوالاتی است که افکار عمومی و بهویژه هواداران چادرملو، پاسخی روشن برای آن میخواهند.
در این میان، اظهارات تند مدیران چادرملو علیه هدایتالله ممبینی نشان میدهد ابعاد این بحران فراتر از یک سوءتفاهم ساده است. حالا نگاهها به مهدی تاج دوخته شده تا مشخص شود آیا فدراسیون حاضر است درباره این تناقض آشکار شفافسازی کند یا خیر.
آنچه مسلم است، چادرملو در زمین مسابقه حق خود را گرفته؛ اما حالا بیم آن میرود که پشت میز، این حق از نماینده یزد گرفته شود. اگر چنین اتفاقی رخ دهد، این فقط یک اجحاف در حق یک باشگاه نیست؛ بلکه ضربهای مستقیم به اصل رقابت سالم و اعتماد عمومی به ساختار تصمیمگیری فوتبال ایران خواهد بود.
انتهای پیام/
