طارمی: ارزش واقعی جامجهانی، همدلی و اتحاد بیشتر ایرانیان است/ هرکاری برای مردم ایران انجام دهیم کم است
به گزارش سایت رسمی فدراسیون فوتبال، مهدی طارمی مهاجم تیم ملی فوتبال ایران در گفتوگو با تلویزیون فیفا به سوالاتی جواب داد که در پی میخوانید:
* در مورد عملکرد کلی تیم ملی در بازی بلژیک صحبت کن. آیا از نتیجه راضی بودید؟
درباره بازی بلژیک مشخص بود که ما یک پلن دفاعیتر نسبت به شرایط موجود داشتیم و چشمامیدمان به گرفتن یک امتیاز از بازی بود. اما روند مسابقه بهگونهای پیش رفت که در ابتدا کمی تحت فشار بودیم. در ادامه توانستیم خودمان را در زمین نشان دهیم و بعد از حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه شرایطمان راحتتر شد. توانستیم دو موقعیت هم ایجاد کنیم که متأسفانه گلی که زدیم قبول نشد و همچنین دو موقعیت دیگر هم داشتیم. در کل نیمه اول به نفع تیم بلژیک بود، اما ما به هدفمان یعنی کسب مساوی رسیدیم و با همان نتیجه به رختکن رفتیم.
در نیمه دوم شرایط کمی متفاوتتر شد. مقداری کار را هجومیتر شروع کرده و از لاک دفاعی بیرون آمدیم تا بازی را در وسط زمین کنترل کنیم. اما بعد از حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، بازیکن حریف اخراج شد و پس از آن جریان بازی کاملاً چرخید. پس از آن میتوانستیم نتیجه بهتری بگیریم، اما متأسفانه تمرکز کافی برای بردن بازی را نداشتیم. فکر میکنم آن خودباوری ۱۰۰ درصدی برای پیروزی در تیم وجود نداشت و همین موضوع باعث شد بازی در نهایت مساوی تمام شود.
اگر قبل از بازی از من میپرسیدند، میگفتم نتیجه صفر–صفر نتیجه عالی بود. اما با توجه به روند بازی و اتفاقاتی که رخ داد، به نظرم امتیاز خوبی نگرفتیم و میتوانستیم ۳ امتیاز را کسب کنیم.
* بعد از دو تساوی، ایران یکی از مدعیهای جدی صعود شده است. صعود از گروه در جام جهانی برای شما و تیم چه اهمیتی دارد؟
چیزی که قبلاً کمتر وجود داشت و الان به یک اتفاق بزرگ تبدیل شده، اتحاد و همدلی بین ما، کادر تیم و مردم ایران در سراسر دنیاست. این همدلی را ما بهواسطه فوتبال ایجاد کردهایم. بزرگترین شادی صعود این است که مردممان به هم نزدیکتر میشوند. جدا از بحث صعود که تا الان اتفاق نیفتاده و میتواند روی روند فوتبالی خیلی از بازیکنان جوان ایران تاثیرگذار باشد، این اتحاد و همدلی بین مردم داخل و خارج از کشور، برای من از هر چیز دیگری مهمتر است و من به دنبالش هستم. به همین دلیل تمام تلاش خود را میکنیم.
* بزرگترین چالش تیم مقابل بلژیک چه بود؟
وقتی جام جهانی در سه کشور برگزار میشود، شرایط سفر بسیار سخت میشود. ما برای بازی باید از مکزیک به آمریکا میرفتیم. خوشبختانه پروسه پرواز رفت و برگشت در دیدار دوم بهتر از بازی با نیوزیلند مدیریت شد و شرایط خیلی خوب بود. اما وقتی شما یک روز قبل از بازی ساعت ۱۱ صبح پرواز میکنید، ۳ بعد از ظهر به هتل محل اقامت میرسید و باید تمرین کنید و عملاً کمتر از ۲۴ ساعت برای آمادهسازی این بازی مهم زمان دارید، این موضوع از نظر فنی و حرفهای بسیار سخت است.
افرادی که فوتبال بازی کرده و این مدل بازیها را تجربه کردهاند متوجه میشوند من درباره سختی و استرس چه میگویم. فشار بدنی و فشار ذهنی، جدا از بازیکن روی همه اعضای کادرفنی است. بازیکن باید پاسخگوی کادرفنی و تمام مردم ایران باشد. این فشار کار را بسیار سخت میکند
درباره بحث پروازی هم باید بگویم شرایط برای دیدار با بلژیک نسبت به بازی اول خیلی بهتر بود و فیفا به خوبی همکاری کرد، اما از لحاظ حرفهای چنین جابهجاییهایی باعث کاهش زمان ریکاوری و فشار بیشتر روی بدن بازیکنان میشود. بدن دیرتر ریکاوری میشود و نمیتوانید سریعتر به آمادگی برسید تا برای دیدار آخر، آمادهتر شود.
* برای بازی آخر مقابل مصر چه چیزی لازم است تا ایران با کسب نتیجه لازم از زمین خارج شود؟
مهمترین چیز همان اتحاد و همدلی است. شاید این جوی که الان شکل گرفته، یک ماه پیش نبود. انرژی مثبتی که بین مردم و تیم وجود دارد، بسیار تأثیرگذار است.
دعاها و انرژی مردم واقعاً روی بازی تأثیر دارد و باعث میشود علی بیرانوند توپ را به آن شکل بگیرد یا بازی به این شکل مساوی دربیاید. حتما حکمتی پشت داستان است. آرزو، امید و شادی که باید به مردم تقدیم کنیم و دعاها و انرژی که آنها به سمت ما میفرستند، اتحاد و همدلی را به ارمغان میآورد. هرچه بیشتر شود هم به ما کمک میکند مقابل مصر بهتر بازی کنیم. این دعا به ما کمک میکند تا توپ جای رفتن درون دروازه به تیر بخورد. به این مسایل اعتقاد دارم که خیلی تاثیرگذار است و وظیفه داریم شادی را برای مردم به ارمغان بیاوریم. تنها دغدغه ما در روزهای اخیر همین بوده و تمام تمرکز خود را به کار میگیریم، اما از صمیم قلب میگویم صعودی که برای اولین بار رخ بدهد فقط برای این شادی و همدلی بیشتر میخواهم. وقتی به واسطه فوتبال توانستهایم این همدلی را ایجاد کنیم، میخواهیم این موضوع خیلی بیشتر شود. ما ایرانیها لیاقتش را داریم. مردم ایران شریف و نجیب هستند و لیاقتشان بیشتر از این حرفها است.
* اولین خاطره شما از جام جهانی در کودکی چیست؟
بازی برزیل–فرانسه در جام جهانی ۱۹۹۸.
* صحنه خاصی در ذهن دارید؟
گلهای زیدان. من طرفدار برزیل بودم، اما زیدان ۲ گل با ضربه سر زد. یک گل هم امانوئل پتی.
* در تورنمنتهای بزرگی بازی کرده و گل زدهای. تفاوت بازی در جام جهانی با سایر رقابتهای بزرگ چیست؟
در سطح فوتبال، بازیهای بزرگی مثل لیگ قهرمانان و مسابقات باشگاهی وجود دارد که بسیار سخت، پراسترس و فشرده هستند، اما در جام جهانی شما مسئول یک کشور هستید. هرکسی به نسبت تعداد جمعیت کشور خودش، این بار مسئولیت را دوش میکشد. شاید هم برای برخی کشورها بیشتر باشد، زیرا در سایر کشورها نیز طرفدار دارند.
این بار مسئولیت، استرس ذهنی بیشتری را نسبت به فشار بدنی به شما تحمیل میکند، زیرا مسئولیت ۹۰ میلیون ایرانی را به دوش میکشید و باید ببریم تا دل مردم شاد شود. این فشار روانی قابل مقایسه با بازیهای بزرگ لیگ قهرمانان اروپا نیست.
در باشگاه شما برای یک تیم بازی میکنید که هواداران خودش را دارد، اما در جام جهانی برای کشور و مردمتان. به همین دلیل شرایط خیلی متفاوتتر است. به برخی بازیکنان هم گفتهام تاکنون بردی در جام جهانی تجربه نکردهاید و شادی یک برد در جام جهانی، اندازه شادی آخر فصل است که شما در آخرین بازی لیگ قهرمان شدهاید. نمیتوانم در یک کلمه شادی این برد را وصف کنیم. آرزو میکنم این اتفاق مقابل مصر بیفتد و مردم بدانند این حرفها سندیت دارد. امیدوارم بازی را ببریم و اتفاقات خوب رقم بخورد.
انتهای پیام/
