یادداشت|
صد شب حماسه و قانون؛ واکاوی تحلیلی-حقوقی ایستادگی ملت در میادین ایران
یک حقوقدان، در یادداشتی نوشت: حضور آگاهانه و مستمر مردم در صحنه طی ۱۰۰ شب گذشته، تجلی اراده عمومی در صیانت از حاکمیت ملی، نمادی از بلوغ مدنی جامعه و پشتوانهای حقوقی برای دفاع از تمامیت ارضی و منافع ملی کشور بوده است.
خبرگزاری میزان -
علی خرازی آذرپور حقوقدان در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری میزان قرار داد، نوشت:صد شب از آغاز فصلی نو در تاریخ معاصر ایران گذشت؛ صد شبی که از شامگاه تلخ و جانسوز ابتدای اسفندماه ۱۴۰۴ و در پی تهاجم بزدلانه استکبار جهانی آغاز شد و به حماسهای مستمر بدل گشت. حضور آگاهانه مردم در خیابانها طی این مدت، تنها یک واکنش عاطفی به شهادت رهبر فرزانه انقلاب نبود، بلکه تجلی عینی «اراده عمومی» (General Will) در صیانت از ارکان نظام و تمامیت ارضی کشور است که از منظر حقوقی و سیاسی، واجد ابعاد بنیادین ذیل است:
۱. تجلی حاکمیت ملی و مشروعیت مردمی:
بر اساس اصل ۲۷ قانون اساسی، این تجمعات صد روزه، عالیترین شکل اعمال حق بر اجتماعات مدنی است. این حضور بلامنازع، فرآیند قانونی انتقال مسئولیت به جانشین صالح ایشان، حضرت آیتالله مجتبی خامنهای را با «پذیرش عامه» (Acceptance) پیوند زد. خیابانهایی که دشمن در پی تبدیل آنها به جولانگاه آشوب بود، با درایت ملت به دژی تسخیرناپذیر تبدیل شد که مشروعیت حقوقی نظام را در شرایط بحران، به کمال رساند.
۲. پیوست اجتماعی دفاع مشروع (ماده ۵۱ منشور ملل متحد):
از منظر حقوق بینالملل، دفاع در برابر تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی، صرفاً یک اقدام مسلحانه نیست. ۱۰۰ شب ایستادگی مردم در میادین، به مثابه «دفاع مشروع مدنی» تلقی میشود. این حضور یکپارچه، هرگونه تفکیک میان دولت و ملت را در اسناد حقوقی بینالمللی باطل کرد و به جهانیان نشان داد که دفاع از حاکمیت ملی ایران، ریشه در عمق باورهای یک ملت بیدار دارد.
۳. بلوغ مدنی و تثبیت قرارداد اجتماعی:
حفظ نظم و انضباط در تجمعات طی این ۱۰۰ شب، نشاندهنده بلوغ حقوقی جامعه و پایبندی به «قرارداد اجتماعی» در سختترین شرایط امنیتی است. مردم با حضور خود ثابت کردند که «خیابان» نه محل تقابل، بلکه محل تجلی وحدت ملی و میثاق دوباره با آرمانهای امام (ره) و شهداست. این رفتار مسئولانه، تکالیف حاکمیت را در صیانت از حقوق اتباع و ایستادگی مقتدرانه در دیپلماسی دفاعی، مضاعف میسازد.
حماسه ۱۰۰ شب حضور، سندی است قاطع بر اینکه ایران اسلامی نه در سنگرها محصور است و نه در دیوانسالاری اداری؛ بلکه این کشور در نبض خیابانها و در اراده پولادین ملتی زنده است که حقوق قانونی خود را با آرمانهای الهی گره زدهاند. این ایستادگی، پشتوانه اصلی نظام در مسیر عبور از بحران و پاسخ پشیمانکننده به متجاوزان خواهد بود.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
