ساکنان اراضی اشغالی زیر آوار پیامدهای جنگطلبی رژیم صهیونیستی از غزه تا ایران
پس از بیش از ۲ سال بمباران و جنگ بیوقفه، از نسلکشی رژیم صهیونیستی در غزه تا جنگها و حملههای پیدرپی این رژیم به ایران، لبنان، سوریه و دیگر کشورهای همسایه، تحلیلگران، ناظران و مطالعات متعدد از داخل اراضی اشغالی به این نتیجه رسیدهاند که جامعه رژیم صهیونیستی تحت تاثیر آسیبهای روانی قرار گرفته است.
به گزارش الجزیره، یک نظرسنجی اخیر توسط خدمات درمانی مکابی نشان داد که حدود یک سوم ساکنان اراضی اشغالی بر این باور هستند که به حمایت حرفهای سلامت روان نیاز دارند؛ در میان کسانی که در ارتش خدمت کردهاند، چه بهعنوان سرباز وظیفه و چه بهعنوان نیروی ذخیره، این تصویر حتی واضحتر است.
در ماه ژانویه، وزارت جنگ رژیم صهیونیستی از افزایش نزدیک به ۴۰ درصدی موارد اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در میان سربازان خود از سپتامبر ۲۰۲۳ خبر داد و انتظار میرود این افزایش تا سال ۲۰۲۸ به ۱۸۰ درصد برسد.
رسانههای صهیونیستی گزارش دادهاند که رژیم صهیونیستی تعداد سربازانی را که به دلیل سلامت روان در همین دوره مرخص شدهاند، با وجود تعهد قانونی، منتشر نکرده است.
اوایل این ماه، سرویس امداد و نجات رژیم صهیونیستی، پس از ثبت افزایش ۴۵ درصدی تعداد تماسهای دریافتی، یک سرویس اورژانس سلامت روان اختصاصی راهاندازی کرد؛ به گفته این سرویس، بیشتر این تماسها با فشار مداوم جنگهای متعدد این رژیم مرتبط بودهاند.
روزنامه جروزالمپست در ماه فوریه گزارش داد که تعداد خودکشیها، که یک شاخص کلیدی سلامت روان است، در کل جامعه صهیونیستی بهشدت افزایش یافته است، اما بهویژه در میان ارتش، بهطوری که ۷۸ درصد از خودکشیهای نظامی در سال ۲۰۲۴ با عملیات جنگی در غزه، کرانه باختری اشغالی و لبنان مرتبط بوده است.
حادثههای خشونت خانگی و همچنین بیماریهای روانی مانند افسردگی و استرس، از زمان آغاز جنگهای بیپایان در اکتبر ۲۰۲۳ که بسیاری در جامعه صهیونیستی آن را بیپایان میدانند، افزایش یافته است.
ایزاک هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی، در اواخر ماه مه با اشاره به افزایش خشونت در سراسر جامعه صهیونیستی، ازجمله خشونتهای ناشی از حمله صهیونیستهای شهرکنشین غیرقانونی علیه فلسطینیها در کرانه باختری اشغالی و افزایش خشونت علیه مسیحیان، این روند را تصدیق کرده است؛ او گفت: کاش میتوانستم امروز فقط درباره وحدت صحبت کنم، اما با نهایت تاسف، ما در روزهایی زندگی میکنیم که خشونت تنها چیزی نیست که سر بر میآورد، در کنار آن، در حاشیه جامعه باشکوه اسرائیل، یک فرآیند وحشتناک در حال رخ دادن است؛ یک فرآیند وحشتناک وحشیگری؛ این یک فرآیند کند و نگرانکننده است، فرآیندی که تهدید میکند وارد جریان اصلی جامعه اسرائیل شود و ما اجازه آن را نخواهیم داد.
یک پزشک سلامت روان و زخمی جنگی صهیونیست، گفت: ۷ اکتبر مانند یک تغییر جهت بود و آسیبهای ناشی از آن گسترده و مداوم است؛ وی استدلال کرد که شکاف بین درگیریهای گذشته و درگیریهای فعلی، در کنار اعتماد نابجا به برتری نظامی و فناوری رژیم صهیونیستی، که آنچه را او «اشغال و سرکوب» فلسطینیها توصیف میکند، در فاصله امنی نگه داشته است.
وی گفت: احساس امنیت مردم از بین رفته است؛ مردم اعتماد خود را به جامعه، دولت و نهادهای خود از دست دادهاند؛ در برخی موارد، این امر باعث شده است که مردم سیاستهای راستگرایانه را بپذیرند، واکنش شدیدتری به تهدیدهای درکشده نشان دهند و اعتماد خود را به دولت از دست بدهند؛ این روندی است که هیچ نشانهای از کند شدن ندارد.
تحلیلگران و ناظران میگویند که میزان شروع این روندها در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ (۱۵ مهر ۱۴۰۲) مشخص نیست؛ تحلیلگرانی مانند یهودا شنهاو-شهربانی، جامعهشناس مشهور صهیونیست، گفتند: خشونت از زمان تاسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸ ذاتی آن بوده است و رویدادهای پس از ۷ اکتبر صرفا به جریانهای موجود انگیزه جدیدی بخشیده است.
شنهاو-شهربانی گفت: ۷ اکتبر مانند یک شروع جدید بود؛ مردم برای پاک کردن آسیبهای گذشته، شروعهایی را ایجاد میکنند؛ تعیین تاریخ شروع برای آسیبها به توضیح آن کمک میکند.
وی با یادآوری مکالمهای که با دوستش، رماننویس فقید لبنانی، الیاس خوری، داشت که ایدهاش را درباره اینکه صهیونیستها برای «انسانتر» شدن و کمتر مغرور شدن باید شکست را تجربه کنند، برایش شرح داده بود، گفت: مطمئن نیستم که چنین اتفاقی افتاده باشد؛ ۷ اکتبر یک شکست بود و از آن زمان، اسرائیلیها حتی فاشیستتر شدهاند.
یک استاد دانشگاه تلآویو که ۴۰ سال گذشته در مورد این پدیده تحقیق کرده است، گفت: مشخص نیست آسیبهای روانی فعلی چگونه اسرائیل را در آینده شکل خواهد داد.
او گفت: آسیب روانی میتواند یک جامعه را به قوی و پرخاشگر بودن یا همیشه به دنبال مذاکره بودن ترغیب کند.
انتهای پیام/

