تلاش واشنگتن برای فرار از مسئولیت جنایت میناب؛ بازی با کلمات پشت سنگر توجیهات نظامی
حدود ۳ ماه از فاجعه حمله موشکی آمریکا به دبستان دخترانه شجره طیبه در شهرستان میناب گذشته است، اما بیانیه اخیر فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) بار دیگر خشم افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری را برانگیخته است.
برَد کوپر، فرمانده سنتکام، در جریان شهادت خود در کنگره مدعی شد که این مدرسه در محدوده یک مرکز فعال موشکهای کروز قرار داشته و به همین دلیل روند بررسی ابعاد حادثه «پیچیدهتر از یک حمله معمولی» است.
این اظهارات از سوی کارشناسان به عنوان تلاشی واضح برای پنهان کردن ماهیت واقعی حملات و فرار از مسئولیت یک جنایت جنگی آشکار توصیف شده است.
وقتی حقوق بشر قربانی میشود
فاجعه ۲۸ فوریه (۹ اسفند) که در همان روز نخست تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران رخ داد، به شهادت بیش از ۱۷۰ دانشآموز دختر و معلم منجر شد و تا به امروز مرگبارترین رویداد از نظر تلفات غیرنظامی در این بحران به شمار میرود.
تحقیقات اولیه رسانههای بینالمللی مانند نیویورکتایمز و گاردین نشان دادند که این مدرسه هدف مستقیم موشک کروز تاماهاوک آمریکا قرار گرفته است.
برخی گزارشها مدعی هستند که طراحان حملات در ارتش آمریکا برای بمباران این منطقه از اطلاعات سوخته و قدیمی استفاده کرده بودند. با این حال، پنتاگون و سنتکام به جای پذیرش صریح مسئولیت این حمله جنایتکارانه، به استراتژی «سکوت، تعویق تحقیقات و در نهایت توجیه لجستیکی» روی آوردهاند.
بندهای نقض شده در حقوق بینالملل بشردوستانه
از منظر حقوق بشر، توجیهات فنی سنتکام نهتنها از بار مسئولیت واشنگتن نمیکاهد، بلکه یک اعتراف ضمنی به نقض اصول بنیادین جنگ است.
براساس کنوانسیونهای ژنو، در هرگونه درگیری نظامی ۳ اصل باید رعایت شود که در فاجعه میناب بهطور کامل نادیده گرفته شدهاند:
اصل تفکیک: ارتشها موظفند در هر شرایطی میان اهداف نظامی و مکانهای غیرنظامی تفکیک قائل شوند. هدف قرار دادن یک مرکز آموزشی فعال در ساعات درس، نقض مستقیم این اصل است.
اصل تناسب: حتی اگر ادعاهای سنتکام مبنی بر مجاورت مدرسه با یک سایت نظامی درست باشد، وارد کردن تلفات گسترده به کودکان به هیچ وجه با هیچ دستاورد نظامی متناسب نبوده و مصداق بارز جنایت جنگی است.
- بیشتر بخوانید:
- پیامدهای حقوق بشری نظامیگری آمریکا و رژیم صهیونیستی
- لغو برنامه کاهش آسیب به غیرنظامیان توسط پنتاگون
اقدامات احتیاطی: متجاوزان مکلفند پیش از شلیک، از غیرنظامی نبودن هدف اطمینان قطعی حاصل کنند؛ تکلیفی که در این حمله فدای سرعت عملیات شده است.
کارشناسان معتقدند که ماهیت غیرنظامی یک مدرسه ابتدایی را نمیتوان با بازی با کلمات و اصطلاحات پیچیده نظامی دگرگون کرد. پناه گرفتن پشت عبارتهایی مانند «پیچیدگی موقعیت»، تنها تلاش برای عادیسازی کشتار کودکان و فرار از پاسخگویی حقوقی در محاکم بینالمللی است.
حتی در داخل آمریکا نیز فشارهای سیاسی بر سنتکام افزایش یافته است؛ نمایندگان دموکرات در کمیته نیروهای مسلح کنگره، امتناع فرماندهان ارتش از پذیرش مسئولیت این فاجعه را پس از گذشت ۸۰ روز، تقبیح کرده و خواستار شفافیت و انتشار فوری نتایج تحقیق سازمانهای مستقل بیرونی شدهاند.
تا زمانی که واشنگتن به سیاست پنهانکاری خود در قبال جان انسانها پایان ندهد، شعارهای حقوق بشری این کشور در سایه خرابههای دبستان شجره طیبه میناب رنگ باخته باقی خواهد ماند.
انتهای پیام/
