بیاعتنایی نظاممند آمریکا به قوانین جنگ و حقوق بشر
بیش از ۱۰۰ کارشناس حقوقی بهتازگی نامهای سرگشاده امضا کردند و در آن نگرانی خود را در مورد نقض احتمالی قوانین بینالمللی بشردوستانه در طول جنگ علیه ایران، از جمله بمباران مدرسه میناب و تهدید مقامهای آمریکایی برای هدف قرار دادن زیرساختهای غیرنظامی ایران، ابراز کردند.
پریانکا موتاپارتی، که یکی از امضاکنندگان این نامه است، گفت: قوانین جنگ و قوانین بینالمللی بشردوستانه در دوران پس از جنگ جهانی دوم با هدف محافظت از غیرنظامیان در درگیریهای مسلحانه به وجود آمدند. آنها بر این ایده استوار بودند که حتی وقتی جنگها اتفاق میافتند، غیرنظامیان طرفهای بیگناهی هستند و نباید با آنها مانند سربازان رفتار شود. این اصل هنوز هم یک اصل فوقالعاده مهم است و با توسعه سلاحها و پیشرفت فناوریهای نظامی، اهمیت آن بیشتر میشود.
موتاپارتی، مدیر مرکز حقوق بشر بینالمللی و استاد بالینی دانشکده حقوق پریتزکر دانشگاه نورث وسترن، اظهار کرد: این نامه به این دلیل نوشته شد که بسیاری از ما به شدت نگران این واقعیت بودیم که آمریکا تحت شرایطی که ظاهراً براساس منشور سازمان ملل غیرقانونی است، به شکلی ظاهراً بیبرنامه و بدون تأیید کنگره به جنگ رفته است. واقعاً به نظر نمیرسید که هیچ یک از موارد قانونی مربوط به رفتن به جنگ و شرایطی که آمریکا باید تحت آن به جنگ برود، رعایت شده باشد. ما به همان اندازه، اگر نگوییم بیشتر، نگران نحوهی انجام جنگ و عملیاتهای آمریکا و اسرائیل علیه ایران بودیم و گزارشهایی از آسیب شدید به غیرنظامیان در روزهای نخست عملیات، به ویژه حمله به مدرسه دخترانه میناب، مشاهده کردیم. تمام این گزارشها از منابع مختلف مستقل و قابل اعتماد به نگرانی گسترده و جدی در بین کارشناسان حقوقی بینالمللی در مورد چگونگی هدفگیری، نحوه ارزیابی آسیب به غیرنظامیان و نحوهی اجرای این جنگ توسط دولت آمریکا منجر شد.
- بیشتر بخوانید:
- گزارش دیدبان حقوق بشر درباره حملات به زیرساختهای انرژی ایران
- سازمان ملل: هزینههای آمریکا برای جنگ علیه ایران میتوانست جان ۸۷ میلیون نفر را نجات دهد
وی همچنین گفت: آمریکا نباید وارد جنگ شود، مگر اینکه مستقیمً بداند حملهای فوری در خاک آمریکا یا علیه نیروها یا تاسیسات آمریکایی در شرف وقوع است. هیچ نشانهای وجود ندارد که چنین حملهای قرار بود توسط ایران انجام شود. این محدودیتهای استفاده از نیروی دولتی از ماده ۲.۴ منشور سازمان ملل ناشی میشود که نیروی دولتی را محدود میکند و آن را به جز در شرایط بسیار محدود، یک اقدام تجاوزکارانه میداند. همچنین حقایق زیادی وجود دارد که نشان میدهد با توجه به تعداد غیرنظامیان کشته شده و هدف قرار دادن آشکار اماکن و مناطق غیرنظامی، هدف قرار دادن ممکن است به گونهای انجام شده باشد که جنایت جنگی محسوب شود.
همچنین تهدیدهایی برای هدف قرار دادن زیرساختهای غیرنظامی مانند کارخانههای آب شیرینکن و نیروگاههایی که جمعیت غیرنظامی برای ادامه زندگی به آنها وابسته است، وجود دارد. همه این موارد مجموعهای از اطلاعات را ایجاد میکند که نگرانیهای بسیار جدی در مورد رعایت قوانین بینالمللی را نشان میدهد.
این کارشناس با بیان اینکه جنایت جنگی با اقدامی که انجام میشود ارزیابی میشود، اما نیت بخش بزرگی از آن است، تصریح کرد: نیت پشت یک حمله چه بوده است؟ هدف یا غایت نظامی چه بوده است؟ و من فکر میکنم آنچه بسیار خارقالعاده بود و باعث این اعتراض کارشناسان حقوق بینالملل شد، این بود که رئیسجمهور آمریکا فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور است. ما همچنین وزیر دفاعی را داریم که چیزهایی مانند «هیچ مهلتی نمیدهیم» میگوید و به «قوانین احمقانه درگیری» اشاره میکند. اینها فرماندهان نظامی عالیرتبه در آمریکا هستند و اظهاراتی میکنند که مغایر با اصول اولیه حقوق بینالملل بشردوستانه است و به نظر میرسد که نقض حقوق در میان نیروهای مسلح آمریکا را تشویق میکند.
انتهای پیام/
