غایبان مهم تیم ملی در راه جام جهانی؛ از مانیکونه تا کوشکی/ میانگین سنی یوز‌ها روی مرز قرمز

تیم ملی فوتبال ایران از روز دوشنبه (۳۱ فروردین) به طور رسمی اردوی خود را برای آماده‌سازی جام جهانی ۲۰۲۶ آغاز کرد؛ اردویی که غایبان مهم و مطرحی دارد.

امیر قلعه‌نویی، سرمربی تیم ملی ایران روز یکشنبه (۳۰ فروردین)، ۳۰ بازیکن را به اردوی تیم ملی فوتبال فراخواند. بازیکنانی که همگی در لیگ داخلی شاغل هستند؛ چرا که فعلاً تا حدود یک‌ماه آینده، لژیونر‌ها درگیر بازی‌های باشگاهی هستند و تقویم فیفا به آنها اجازه حضور در اردوی تیم ملی را نمی‌دهد.

هرچند که لیست تیم ملی به دلیل غیبت لژیونر‌ها تا حدود زیادی قابل پیش‌بینی بود، اما کادر فنی طبق روال معمول باز هم سورپرایز‌هایی را برای دعوت از برخی بازیکنان و همچنین غیبت چند مهره شاخص تدارک دیده بود.

مدافع مغضوب ساپینتو، محبوب قلعه‌نویی

در میان بازیکنان دعوت شده، چند اسم خاص به شدت جلب توجه می‌کنند. بدون شک بزرگ‌ترین سورپرایز لیست تیم ملی، دعوت از عارف آقاسی بود. مدافعی که در ابتدای فصل در انتقالی پرهیاهو و گران‌قیمت از تراکتور (مدافع عنوان قهرمانی) به استقلال پیوست، اما هرگز نتوانست در جمع آبی‌ها خودی نشان دهد. این مدافع ۳۰ ساله در همان بازی‌های ابتدایی پس از چند اشتباه مهلک و مرگبار، مورد غضب هواداران و البته سرمربی وقت استقلال یعنی ریکاردو ساپینتو قرار گرفت و خیلی زود نیمکت‌نشین شد.

نیمکت‌نشینی او تقریباً تا پایان فصل ادامه‌دار بود و او نتوانست به دقایق مدنظرش دست پیدا کند. این نیمکت‌نشینی‌های متوالی و دوخته شدن به جمع ذخیره‌ها، باعث شد تا او عملاً از چرخه انتخابی تیم ملی کنار رود و به اردو‌های قبلی دعوت نشود. در شرایطی که تصور می‌شد فصل برای او به شکل تلخی به پایان رسیده، ناگهان ژنرال به او جان تازه‌ای بخشید و حالا آقاسی بار دیگر با یوز‌ها تمرین می‌کند.

این دعوت عجیب از آقاسی ۳۰ ساله درحالی است که هم‌تیمی او در استقلال، یعنی سامان فلاحِ جوان که بخش اعظمی از فصل را به عنوان مدافع اصلی آبی‌پوشان در قلب دفاع سپری کرده بود به تیم ملی دعوت نشد تا قافیه را به رقیب نیمکت‌نشین خود باخته باشد. محمدامین حزباوی، مدافع اصلی سپاهان که تصور می‌شد یکی از مدافعان آینده‌دار فوتبال ایران باشد نیز نام خود را به مانند اردوی قبلی در لیست تیم ملی مشاهده نکرد تا با رویای اولین حضورش در جام جهانی خیلی زود وداع کند. قلعه‌نویی، اما به جای این ۲، تصمیم گرفت تا از مسعود محبی و دانیال ایری، مدافعین تیم ملی امید دعوت کند تا به نوعی میانگین سنی بالای خط دفاعی را جبران کرده باشد. پورعلی‌گنجی باتجربه هم دیگر جایی در تیم ملی ندارد.

دفاع چپ مخصوص همان همیشگی‌ها

در سمت چپ خط دفاعی که رقابت نزدیک و تنگاتنگ به نظر می‌رسید، قلعه‌نویی خیلی زود روی نام محمد نادری، ابوالفضل رزاق‌پور و ابوالفضل جلالی قلم قرمز کشید و تکلیف را مشخص کرد تا از همین حالا بتوان گفت حاج‌صفی و میلاد محمدی ۲ مدافع چپ لیست ۲۶ نفره تیم ملی برای حضور در آمریکا خواهند بود؛ ۲ مدافعی که در ۲ دوره قبل نیز در ترکیب تیم ملی حضور داشتند.

یک فرصت به کوشکی نمی‌رسید؟

در شرایطی که در میانه میدان مورد خاصی وجود نداشت و هافبک‌های مورد انتظار به تیم ملی دعوت شدند، اما غیبت یک وینگر تکنیکی و خوش‌نقش به شدت توی ذوق می‌زد. نام علیرضا کوشکی در فهرست دیده نشد تا فصل برایش به تلخ‌ترین شکل ممکن به پایان برسد. در شرایطی که کوشکی حدود ۶ ماه پیش در چارچوب فینال تورنمنت العین مقابل ازبکستان به‌عنوان یار تعویضی به زمین رفت و با حرکات تکنیکی بی‌نقصش نفس مدافعان ازبک را گرفته بود و حتی نوید ظهور یک وینگر کارگشا را به هواداران می‌داد، خیلی زود از جریان اردو‌ها محو شد. به نظر می‌رسد کادر فنی علاقه چندانی به او و سبک بازی‌اش ندارد. بازیکن تأثیرگذار صدرنشین لیگ که شاید کمترین حق او لااقل حضور در اردوی ۳۰ نفره بازیکنان داخلی بود.

مهدی تیکدری، ستاره کلیدی گل‌گهر هم بار دیگر در اردو غایب است و جای خود را به امیرحسین محمدی، پدیده جوان پرسپولیس داده است.

در نوک پیکان خط حمله نیز کسری طاهری، علی‌رغم مصدومیت طولانی‌مدت خود و همچنین پوریا شهرآبادی ۱۹ ساله، ۲ مهاجم جوان تیم‌های پیکان و گل‌گهر هستند که با نمایش خوب خود در لیگ برتر، موفق شدند پیراهن تیم ملی را به دست آورند.

رقابت شدید و تنگاتنگ؛ لژیونر‌ها بازی را عوض می‌کنند

تیم ملی قرار است تا ۲۰ خردادماه تمریناتش را در تهران پیگیری کند و پس از اضافه شدن لژیونرها، به ترکیه سفر کرده و در آنجا اردو بزنند. این یعنی با اضافه شدن بین ۱۰ تا ۱۲ لژیونر باکیفیت و عمدتاً باتجربه، رقابت بسیار شدید، نزدیک و تنگاتنگی در برخی پًست‌ها به وجود خواهد آمد. دفاع راست، هافبک میانی، وینگر راست و چپ و البته مهاجم نوک از آن پًست‌هایی هستند که بدون شک رقابت در آنها برای به دست آوردن بلیت جام جهانی تا روز آخر ادامه خواهد داشت.

از سوی دیگر کادر فنی نیز دردسر‌های شیرین زیادی برای انتخاب مسافران نهایی خواهد داشت. با احتساب لژیونرها، در اردوی تیم ملی بیش از ۴۰ بازیکن با یکدیگر رقابت خواهند کرد؛ آن هم در شرایطی که تنها ۲۶ نفر در فهرست نهایی یوز‌ها قرار خواهند گرفت. این یعنی قلم قرمز بر روی نام بیش از ۱۵ ستاره که با توجه به اردو‌های پیشین، به احتمال فراوان بیشتر آنها بازیکنان داخلی باشند؛ بنابراین می‌توان حدوداً ۵۰ روز منتهی به جام جهانی را یک صحنه رقابت و نبرد حقیقی دانست؛ جایی که تنوع تمرینی کادر فنی و سنجش درست کیفیت و ویژگی‌های فردی بازیکنان درون زمین اهمیتی دوچندان پیدا خواهد کرد.

۲۷.۸ سال؛ میانگین سنی خطرناک

میانگین سنی لیست ۳۰ نفره تیم ملی، عدد ۲۷.۸ سال را نشان می‌دهد؛ عددی که اصلاً پایین نیست، اما می‌توان فعلاً آن را قابل قبول دانست. البته نباید فراموش کرد این عدد با دعوت بازیکنان جوانی، چون محمودی، طاهری، شهرآبادی، خلیفه و رزاقی‌نیا به دست آمده و اگر غیبت احتمالی این بازیکنان را در نظر بگیریم، احتمال دارد میانگین سنی تیم قلعه‌نویی که همواره دم از جوانگرایی زده سر به فلک بکشد و حتی ایران بدل به پیرترین تیم جام جهانی شود. باید دید ژنرال تا چه حد می‌تواند روی حضور بازیکنان جوان و البته غیبت بازیکنان باتجربه‌اش ریسک کند.

مانیکونه کجاست؟

خارج از بحث بازیکنان، باید به ترکیب تشکیل‌دهنده تیم ملی نیز توجه ویژه‌ای داشت. پس از وقوع جنگ تحمیلی، آنتونیو مانیکونه، یکی از مهم‌ترین مربیان همیشگی ایران با ارسال نامه‌ای به فدراسیون از تیم ملی جدا شد تا این مربی ایتالیایی که تأثیر زیادی در آنالیز حریفان و همچنین برنامه‌های تدافعی داشت، در جام جهانی حاضر نباشد. مانیکونه چهره کلیدی نیمکت ایران بود و به نوعی اعتبار و وزن خاصی به رختکن می‌بخشید. ضمناً آنتونیو گالیاردی، دیگر آنالیزور ایتالیایی تیم ملی که سابقه سال‌ها حضور در کادرفنی تیم ملی ایتالیا را در کارنامه داشت نیز در تمرینات اخیر غایب است و به احتمال فراوان باید او را دیگر خارجی جدا شده تیم ملی بدانیم.

در این شرایط لازم است تا در صورت بازنگشتن این ۲، فدراسیون و قلعه‌نویی هر چه سریع‌تر یک یا ۲ دستیار رزومه‌دار و تأثیرگذار را به عنوان جانشین این ۲ انتخاب کرده تا به‌زودی به تمرینات اضافه شوند و عملکرد ملی‌پوشان را زیر نظر بگیرند. حضور یک دستیار خارجی می‌تواند علاوه بر مشورت مناسب به سرمربی تیم و اشتراک تفکر نوین و به‌روز بین‌المللی، رختکن تیم ملی را نیز دگرگون کند.

در نهیات باید دید فدراسیون که پیش از این اعلام کرده بود مربیان ایتالیایی قرارداد دارند، چه رویکردی را در قبال این جدایی‌ها در پیش خواهد گرفت.

انتهای پیام/