آنجا که عقاب پر بریزد؛ چگونه تنگه هرمز به باتلاق توهمات آمریکا تبدیل شد؟
دویستوهفتادو چهارمین شماره روزنامه اینترنتی «صدای ایران» رسانۀ KHAMENEI.IR با عنوان « آنجا که عقاب پر بریزد» منتشر شد.
نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید.
چگونه تنگه هرمز به باتلاق توهمات آمریکا تبدیل شد؟
شماره جدید صدای ایران پاسخ به این پرسش را موضوع اصلی خود قرار داده است:
احمق شماره یک آمریکا فکر میکرد ایران لقمهای آسان است. آمده بود تا به خیال خودش چند روزه، کاری را که اسلافش در ۴۷ سال نتوانسته بودند بکنند را به سرانجام برساند. حالا ۲۴ روز گذشته است و هدف فوری و اصلی او که قرار بود کار جمهوری اسلامی ایران را تمام کند، بازگشایی تنگه هرمز است.
تنگهای که تا پیش از حماقت او و سگ هارش در منطقه باز بود و حالا هم طبق اعلام رسمی ایران، این تنگه کلیدی و گلوگاه انرژی جهان برای همه باز است جز دشمنان ایران و آنان که با دشمن در این شرارت همکاری و همراهی دارند.
رئیسجمهور آمریکا بامداد یکشنبه اولیتماتومی ۴۸ ساعته داد و اعلام کرد چنانچه در این زمان تنگه هرمز باز نشود، به تأسیسات برق ایران حمله خواهد کرد. این تهدید قبل از هر چیز نشانگر عصبانیت و استیصال کسی است که در سه هفته اخیر بارها مدعی شده بود توان نظامی ایران و بخصوص نیروی دریایی ایران را کاملاً نابود کرده است. ترامپ در حالی این ادعاها را مطرح کرده که همزمان دست خود را به سوی دیگران و به خصوص کشورهای اروپایی و عضو ناتو برای کمک به آمریکا برای رهایی از این مخمصه دراز کرده و البته پاسخ لازم را دریافت نکرده است. کشورهایی که ترامپ از آنها کمک میخواهد با خود میگویند گرهای را که آمریکا با همه ساز و برگ نظامی خود از پس باز کردن آن برنمیآید، ما چگونه باز کنیم؟! آنجا که عقاب پر بریزد از پشه لاغری چه خیزد!
همانطور که مقامات مختلف کشور هشدار دادهاند در صورتی که آمریکا بخواهد با اهرم حمله به زیرساختهای ایران، کنترل تنگه هرمز را تحت فشار و تأثیر قرار دهد، پاسخ ایران به چنین حماقتی ویرانگر خواهد بود و جنگ منطقهای را وارد مرحله تازهای خواهد کرد. چنین اقدامی نه تنها منجر به بازگشایی تنگه نمیشود بلکه همانطور که منابع ایرانی پیش از این اعلام کردهاند ممکن است سایر گلوگاههای دریایی منطقه را نیز درگیر کرده و گره حمل و نقل دریایی را کورتر از وضعیت فعلی نماید.
به موازات آن، زیرساختها و تأسیسات رژیم صهیونیستی در حوزه برق نیز مورد حمله ویرانگر قرار گرفته و با توجه به مختصات این رژیم و میزان پراکندگی تأسیسات و زیرساختهای آن، چنین معادلهای برای آن بسیار دردناکتر خواهد بود. همچنین زیرساختهای کشورهای میزبان پایگاههای آمریکایی که این روزها آسمان و زمین خود را برای حمله به ایران در اختیار آمریکا قرار دادهاند نیز از تبعات حماقت احتمالی آمریکا در امان نخواهد ماند.
چنین سناریویی بحران انرژی را عمیقتر و وارد مرحلهای تازه خواهد کرد. بحرانی که امروز پس لرزههای آن به آمریکا نیز رسیده و خود را در بخشهای مختلف همچون قیمت بنزین و فشار بر زنجیره تأمین بسیاری از محصولات و کالاها نشان داده است. جمهوری اسلامی ایران از دامن زدن به تنش و درگیری استقبال نمیکند، همانطور که آغازگر این جنگ نیز نبود، اما در حوزه دفاع دست بسته نیست و اجازه نخواهد داد متجاوزان در خیابانی یک طرفه برانند و با عواقب جنایتهای خود روبهرو نشوند.
همه طراحیهای آمریکا در ۲۳ روز گذشته با بنبست مواجه شده و آن را بیش از پیش در باتلاقی خودساخته فرو برده است؛ از ترور برخی مقامات و فرماندهان ارشد کشور به امید فروپاشی ساختار نظام گرفته تا ترورهای بعدی، سعی در ارعاب مردم، ایجاد شکاف و اختلاف در سطوح مختلف کشور و متوقف کردن ماشین دفاعی ایران.
تلاش برای بازگشایی تنگه هرمز با اهرم تهدید نیز در همین چهارچوب قابل ارزیابی است و ترامپ اگر خیال میکند با تهدید یا دست زدن به حماقت میتواند اهداف خود را محقق کند، باید منتظر مخمصههای جدیدتری باشد.
انتهای پیام/
