تجاوز آشکار رژیم‌های کودک‌کش به ایران اسلامی؛ شجره طیبه میناب سند رسوایی حقوق بشر بین‌الملل

بهنام تیرافکن رئیس دادگستری شهرستان دهلران استان ایلام در یادداشتی که در اختیار خبرگزاری میزان قرار داد نوشت: در پی تجاوز غیرقانونی و جنایتکارانه نیرو‌های متجاوز آمریکایی به خاک مقدس ایران، که منجر به شهادت مردم بی‌گناه، مقامات کشور و خصوصاً ترور ناجوانمردانه رهبر معظم انقلاب اسلامی – حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای (قدس سره) – عالمی وارسته، مرجع تقلید، محبوب قلب میلیون‌ها نفر در ایران و سراسر جهان، و ولی امر مسلمین – گردید ملت بزرگ و همیشه بیدار ایران بار دیگر شاهد نقض فاحش و گستاخانه حقوق بین‌الملل بشر توسط استکبار جهانی است.

 بارزترین و دردناک‌ترین چهره این جنایات، کشتار هولناک جمعی از کودکان معصوم و بی‌گناه مدرسه شجره طیبه در شهر میناب استان هرمزگان بود، که قلب هر مؤمنی را به درد آورد و نماد اوج وحشی‌گری استکبار شد. این اقدام شنیع و جنایتکارانه، که در سایه غرور کاذب و سلطه‌جویی بی‌حد آمریکا صورت گرفت، نه تنها خون پاک شهیدان کوچک و مظلوم را بر زمین ریخت، بلکه روح عدالت‌خواهی جهانیان را به شورش و خروش عظیم واداشت.

شهادت این کودکان آسمانی و سرانجام آن عالم ربانی، فریاد رسای مظلومیت امت اسلامی و نماد ایستادگی در برابر ظلم است و آمریکا را در پیشگاه تاریخ، حقوق بشر و قیامت، مجرم درجه یک و قاتل بی‌رحم خواهد خواند این خون‌های پاک، تا ابد در حافظه ملت ایران جاری خواهد ماند و انتقام آن، وعده الهی است.

کنوانسیون‌های ژنو مصوب ۱۹۴۹ و پروتکل‌های الحاقی آن، باید همچون شمشیر تیز عدالت بر پیکره جنایتکاران فرود آید، اما در عمل کاغذپاره‌ای بی‌دندانه و بی‌اثر است! ماده ۵۰ کنوانسیون چهارم، حفاظت ویژه از کودکان زیر ۱۵ سال را تضمین کرده و حمله وحشیانه به مدرسه شجره طیبه را جنایت جنگی آشکار می‌شمارد. ماده ۵۱ پروتکل اول، هرگونه حمله عمدی به اهداف غیرنظامی را حرام و ممنوع اعلام کرده و ماده ۷۷، بر حفظ جان اطفال و بی‌دفاع و غیر نظامیان تأکید ورزیده است. آمریکا، به عنوان امضاکننده این پیمان‌های ظاهری، با خیال راحت و بدون ترس از مجازات، آنها را زیر پا می‌گذارد، چرا که هیچ ضمانت اجرایی واقعی وجود ندارد و این قوانین، در برابر قدرت‌های بزرگ، زانو زده‌اند!

کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد (۱۹۸۹)، باید سپر محکمی برای کودکان معصوم باشد، اما فاقد هرگونه بازدارندگی و ضمانت اجرایی است: حق حیات (ماده ۶)، حفاظت کامل در برابر درگیری‌های مسلحانه (ماده ۳۸) و بازسازی جسمی و روانی قربانیان (ماده ۳۹) را برای کودکان به ارث برده از شهدا تضمین می‌کند، ولی آمریکا با تمسخر و بی‌اعتنایی، آن را پاره کرده و به باد می‌دهد. این حمله ننگین، خیانت آشکار به نسل آینده بشریت است و آمریکا را برای همیشه در زمره قاتلان زنجیره‌ای کودکان جهان ثبت می‌کند. چگونه می‌توان به قوانینی اعتماد کرد که خون کودکان را قربانی قدرت می‌کنند؟

اساسنامه دیوان کیفری بین‌المللی (ماده ۸)، باید قاتلان و مجرمان جنگی را به محاکمه عادلانه بکشاند، اما بدون ضمانت اجرایی و در سایه نفوذ استکبار، کاملاً فلج و بی‌اثر است: حمله عمدی به غیرنظامیان (بند b-ii) و اماکن مقدس آموزشی مانند مدارس (بند xxi). شورای امنیت ملل متحد، بر اساس قطعنامه ۲۲۶۱ (۲۰۱۶)، باید عدالت را برقرار و خون‌های به ناحق ریخته‌شده را بشوید، اما حق وتوی آمریکا همه تلاش‌ها را به باد می‌دهد و عدالت را به مسلخ می‌برد. اصل مسئولیت دولتی در قضاوت‌های دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ)، مانند پرونده تاریخی نیکاراگوئه علیه آمریکا (۱۹۸۶)، نیز بدون ابزار اجرا، بی‌معنی و پوچ است. اینها همه، گواهی بر ناکارآمدی مطلق نظام حقوقی بین‌المللی است.

حقوق بشر بین‌الملل، کاغذپاره‌های بی‌ضمانت، بی‌دندان و کاملاً ناکارآمد است که سال‌هاست در برابر جنایات فجیع آمریکا و رژیم صهیونیستی سکوت خفت‌بار اختیار کرده! سازمان ملل متحد، دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) و دیوان بین‌المللی دادگستری (ICJ)، ابزار دست قدرت‌های بزرگ و استکبار جهانی شده‌اند و عملاً هیچ ضمانت اجرایی ندارند. شهادت کودکان بی‌گناه میناب و رهبر فرزانه انقلاب، بزرگ‌ترین گواهی بر ورشکستگی کامل و رسوایی این نظام حقوقی است؛ پیمان‌هایی بدون ضمانت اجرایی، که فقط برای فریب مظلومان و توجیه ظلم نوشته شده‌اند و هرگز نتوانسته‌اند جلوی یک قطره خون را بگیرند!

ملت ایران و نظام مقدس جمهوری اسلامی، قطعاً بر اساس آموزه‌های نورانی دینی، سیره نبوی و تمدن کهن خویش، قصاص را حق مسلم و الهی خود می‌داند و هرگز از خون پاک شهدای شجره طیبه، مردم بی‌گناه و رهبر معظم انقلاب نخواهَد گذشت. این حق مشروع، فراتر از قوانین استکباری و ورشکسته، ضامن عدالت واقعی و بازدارنده واقعی است!

شریک جرم بودن خائنین به وطن و برخورد قاطع با آنان: خائنین به وطن – از جمله کسانی که هرگونه همکاری، حتی پیش‌پاافتاده‌ترین، جزئی‌ترین و ناچیزترین، با دشمن متجاوز آمریکایی داشتند – و دعوت‌کنندگان به جنگ علیه ایران، دستشان به خون تمام شهدای شجره طیبه، شهدای گرانقدر میهن

و مردم بی‌گناه و خصوصاً رهبر معظم انقلاب آلوده است و شریک کامل و غیرقابل انکار این جنایت عمدی‌اند. در هیچ جای دنیا و در طول تاریخ، به خائنین ترحمی نشده، نمی‌شود و نخواهد شد؛ ملل آزاده همیشه خائنان را به سزای خویش رسانده‌اند، از دوران باستان تا عصر حاضر، هیچ استثنایی وجود ندارد. این عناصر خائن، با اعمال خود بستر این تجاوزات غیرقانونی و جنایات را فراهم کرده و با اعمالی از قبیل تقویت دشمن چه در فضای واقعی و چه در فضای مجازی خون شهدا را بر دستان خود ریخته‌اند.

بنابراین، باید با قاطعیت تمام، بی‌رحمانه، بدون کوچک‌ترین ترحم، مماشات یا اغماض، و با تمام قوا به سزای اعمال شنیع خائنانه خود برسند. قوه مقتدر قضاییه جمهوری اسلامی، بر اساس قوانین کیفری الهی و ملی، این خائنین را شناسایی، محاکمه و مجازات خواهد کرد تا درس عبرتی ابدی برای همگان باشد، هیچ خائنی در سایه امنیت نماند و عدالت الهی جاری شود. بخشی از مجازات کیفری و مدنی این خسارات عظیم، مستقیماً متوجه این شرکای جرم خواهد بود.

ایران اسلامی، با تکیه بر قانون اساسی، ایمان راسخ به شهادت و حمایت ملت انقلابی، این جنایات را تا آخر خط پیگیری می‌کند. شهدای شجره طیبه و غیر نظامیان و رهبر بزرگوار، چراغدار ابدی راه عدالت‌اند و فریادشان، استکبار ستمگر را به زانو درخواهد آورد. جهان، شاهد است: خون شهیدان، بذر انقلاب عدالت و انتقام الهی است!

انتهای پیام/