نیوشا ضیغمی: وجب به وجبِ خاک ایران شایسته بوسه است

نیوشا ضیغمی در بخشی از این دلنوشته که در اختیار خبرگزاری آنا قرار داده است، به تضاد رفتار مدعیان جهانی با واقعیت‌های موجود اشاره کرده است و با انتقاد صریح از کسانی که با شعار «نجات انسان» دست به اقدامات نظامی می‌زنند، خاطرنشان کرد که این مدعیان در عین بی‌عدالتی، آوار را بر سر کودکان و انسان‌های بی‌گناه فرو می‌ریزند و جان آن‌ها را می‌گیرند. 

این هنرمند تأکید کرد که با وجود تمامی این سختی‌ها و فشارها، ایران در طول تاریخ هرگز تن به ذلت نداده و همواره بر اصول خود پافشاری کرده است. 

بخش دیگری از یادداشت این بازیگر سینما به تقدس خاک ایران و پیوند آن با ایثارگری‌های تاریخی اختصاص دارد. ضیغمی معتقد است که وجب به وجب خاک این سرزمین شایسته بوسه است؛ چرا که این خاک حاصل جان‌فشانی جوانانی است که در هشت سال جنگ تحمیلی، خالصانه ایستادگی کردند.  
او در متن خود آورده است که آن نسل فداکار، حتی ذره‌ای از وجود پاک ایران را به غریبه‌ها واگذار نکردند و امروز شنیدن خاطرات آن دوران همچنان می‌تواند ساعت‌ها اشک را بر چشمان هر ایرانی جاری سازد. 

محوری‌ترین پیام این دلنوشته، تأکید بر پیوند ناگسستنی میان قومیت‌های مختلف برای حفظ تمامیت ارضی کشور است. نیوشا ضیغمی با نام بردن از اقوام اصیل ایرانی از جمله کرد، لر، بلوچ و آذری، خاطرنشان کرد که امروز تمامی این عزیزان هم‌صدا و در کنار یکدیگر ایستاده‌اند. او این اتحاد را ضامن بقای خاک پهناور ایران و یکپارچگی ابدی آن دانست و تصریح کرد که هیچ عاملی نمی‌تواند میان این صفوف متحد جدایی بیفکند. 

در پایان این یادداشت، ضیغمی با نگاهی امیدوارانه به آینده، بر گذرا بودن دشواری‌ها تأکید کرده است. 

وی با استفاده از ضرب‌المثل معروف «زمستان خواهد گذشت و روسیاهی به ذغال خواهد ماند»، اطمینان داد که دوران سختی‌ها سپری خواهد شد. این هنرمند، با آرزوی پیروزی هرچه زودتر برای ملت ایران به پایان برده است. 

متن کامل این دلنوشته به شرح ذیل است: 
"ایرانم
وطنم، ایران بانو
امروز زخم خورده‌ای، امروز تن ارزشمندت
پر از ترکش بمب و موشک کسانی‌ست که داعیه نجات انسان دارند، اما در عین بی‌عدالتی بر سر کودکان و انسان‌های بی‌گناه آوار شده‌اند و جانشان را می‌گیرند
ایرانم، تو سختی‌ها کشیدی، اما تن به ذلت ندادی می‌شود بر وجب به وجب خاکت بوسه زد
خاکی که حاصل خون و وجود جوانانی‌ست که هشت سال جنگیدند، اما ذره‌ای از وجود پاکت را به غریبه ندادند
کسانی که هنوز می‌شود با شنیدن خاطراتشان ساعت‌ها اشک ریخت
امروز تمام قومیت‌های این سرزمین؛ کرد، لر، بلوچ، آذری، همه و همه یک‌صدا کنار هم هستند تا این خاک پهناور تا ابد یکپارچه بماند
مطمئنم که زمستان خواهد گذشت و روسیاهی به زغال خواهد ماند
به امید پیروزی هرچه زودتر 

انتهای پیام/