پاسخ ایران به نامههای بحرین، قطر و کویت به سازمان ملل
نماینده دائم ایران نزد سازمان ملل طی نامههایی به شورای امنیت و سازمان ملل به نامههای ارسال شده از طرف قطر، بحرین و کویت پاسخ داد.
خبرگزاری میزان -
امیرسعید ایروانی، سفیر و نماینده دائم ایران نزد سازمان ملل در پاسخ به نامههای جداگانه قطر، بحرین و کویت به شورای امنیت، سه نامه جداگانه به دبیر کل سازمان ملل و شورای امنیت ارسال کرد.
متن این نامهها به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
به دستور دولت متبوعم و در پاسخ به نامههای نمایندگی دائم قطر نزد سازمان ملل متحد در نیویورک، از جمله مکاتبات مورخ ۱،۲،۳،۴،۵ و ۸ مارس ۲۰۲۶، مایلم توجه جنابعالی و اعضای شورای امنیت را به موارد ذیل جلب نمایم:
مطابق با نامههای اینجانب مورخ ۳ و ۷ مارس ۲۰۲۶، یادآوری میشود که تجاوز مشترک ایالات متحده و رژیم اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران، که ناقض ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» است، در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ با ترور بزدلانه رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران به عنوان عالیترین مقام کشور و نیز شماری دیگر از مقامات عالیرتبه کشورم، و همچنین حملات همزمان علیه اهداف غیرنظامی از جمله مدارس، بیمارستانها، تأسیسات ورزشی، منازل مسکونی و مراکز خدمات عمومی ارتکاب یافته است.
از آغاز این تجاوز علیه جمهوری اسلامی ایران از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل، متجاوزان همچنین از سرزمینها و تأسیسات برخی دولتهای ثالث از جمله قطر برای انجام حملات نظامی غیرقانونی استفاده کردهاند که تا کنون به شهادت بیش از ۱۳۰۰ غیرنظامی و تخریب ۹۶۶۹ هدف غیرنظامی منجر شده است، از جمله ۷۹۴۳ واحد مسکونی، ۱۶۱۷ مرکز تجاری و خدماتی، ۳۵ بیمارستان و مراکز دارویی و درمانی، ۹ ساختمان جمعیت هلال احمر و ۶۳ مدرسه.
همانگونه که در چندین مکاتبه جمهوری اسلامی ایران با شورای امنیت سازمان ملل متحد توضیح داده شده است، بر اساس اصل بنیادین قاعده لاضرر، دولتها از آن منع شدهاند که آگاهانه اجازه دهند سرزمین آنان، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، برای وارد آوردن خسارت به سایر دولتها مورد استفاده قرار گیرد. افزون بر این، بند (ج) ماده ۳ قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۴ «اقدام یک دولت در اجازه دادن به استفاده از سرزمین خود، که آن را در اختیار دولت دیگری قرار داده است، توسط آن دولت برای ارتکاب عمل تجاوز علیه دولت ثالث» را به عنوان مصداقی از عمل تجاوز طبقهبندی کرده است.
علاوه بر این، به عنوان یک اصل حقوق بینالملل که از ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» ناشی میشود، دولتها باید تمامی تدابیر لازم را برای جلوگیری از ارتکاب اعمال تجاوزکارانه علیه سایر دولتها توسط نیروهای مسلح خارجی مستقر در قلمرو خود اتخاذ نمایند و نباید چنین اعمالی را تسهیل یا از آنها حمایت کنند. بدیهی است که در صورت نقض این تعهدات بنیادین، دولتی که سرزمین آن برای انجام اعمال تجاوز علیه دولت ثالث مورد استفاده قرار گرفته است، مسئولیت حقوقی بینالمللی بر عهده خواهد داشت. خسارات و زیانهای ناشی از عمل تجاوز مزبور توسط مراجع ذیصلاح مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.
جمهوری اسلامی ایران در چارچوب اعمال حق ذاتی خود وفق ماده ۵۱ منشور ملل متحد برای دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی خود، و با توجه به قصور شورای امنیت سازمان ملل متحد در ایفای وظایف و مسئولیتهای خود بر اساس منشور ملل متحد، عملیات دفاعی لازم و متناسبی را علیه پایگاهها و تأسیسات متجاوزان در منطقه انجام داده است. چنین اقداماتی بر اساس حقوق بینالملل مشروع بوده و از طریق مجاری مختلف و در سطوح گوناگون، بهطور روشن و مکرر از پیش نسبت به آن هشدار داده شده بود.
در حالی که جمهوری اسلامی ایران ادعای بیاساس مطرحشده از سوی قطر در نامه مورخ ۴ مارس ۲۰۲۶ را بهطور قاطع رد میکند، اما همچنان متعهد به حفظ روابط دوستانه با قطر بر پایه احترام متقابل، اصل حسن همجواری و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر است. ایران بار دیگر تأکید میکند که عملیات دفاعی آن که پایگاهها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در منطقه را هدف قرار میدهد، به هیچ وجه علیه حاکمیت و تمامیت ارضی قطر نیست.
موجب امتنان خواهد بود چنانچه دستور فرمایید این نامه به عنوان سند رسمی شورای امنیت توزیع گردد.
موقع را مغتنم شمرده، احترامات فائقه را تجدید مینماید.
بسم الله الرحمن الرحیم
به دستور دولت متبوعم و در پاسخ به نامه نمایندگی دائم کویت نزد سازمان ملل متحد در نیویورک، مشخصاً نامه مورخ ۳ مارس ۲۰۲۶، مایلم توجه جنابعالی و اعضای شورای امنیت را به موارد ذیل جلب نمایم:
مطابق با نامههای اینجانب مورخ ۳ و ۷ مارس ۲۰۲۶، یادآوری میشود که تجاوز مشترک ایالات متحده و رژیم اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران، که ناقض ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» است، در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ با ترور بزدلانه رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران به عنوان عالیترین مقام کشور و نیز شماری دیگر از مقامات عالیرتبه کشورم، و همچنین حملات همزمان علیه اهداف غیرنظامی از جمله مدارس، بیمارستانها، تأسیسات ورزشی، منازل مسکونی و مراکز خدمات عمومی ارتکاب یافته است.
از آغاز این تجاوز علیه جمهوری اسلامی ایران از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل، متجاوزان همچنین از سرزمینها و تأسیسات برخی دولتهای ثالث از جمله کویت برای انجام حملات نظامی غیرقانونی استفاده کردهاند که تا کنون به شهادت بیش از ۱۳۰۰ غیرنظامی و تخریب ۹۶۶۹ هدف غیرنظامی منجر شده است، از جمله ۷۹۴۳ واحد مسکونی، ۱۶۱۷ مرکز تجاری و خدماتی، ۳۵ بیمارستان و مراکز دارویی و درمانی، ۹ ساختمان جمعیت هلال احمر و ۶۳ مدرسه.
همانگونه که در چندین مکاتبه جمهوری اسلامی ایران با شورای امنیت سازمان ملل متحد توضیح داده شده است، بر اساس اصل بنیادین قاعده لاضرر، دولتها از آن منع شدهاند که آگاهانه اجازه دهند سرزمین آنان، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، برای وارد آوردن خسارت به سایر دولتها مورد استفاده قرار گیرد. افزون بر این، بند (ج) ماده ۳ قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۴ «اقدام یک دولت در اجازه دادن به استفاده از سرزمین خود، که آن را در اختیار دولت دیگری قرار داده است، توسط آن دولت برای ارتکاب عمل تجاوز علیه دولت ثالث» را به عنوان مصداقی از عمل تجاوز طبقهبندی کرده است.
علاوه بر این، به عنوان یک اصل حقوق بینالملل که از ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» ناشی میشود، دولتها باید تمامی تدابیر لازم را برای جلوگیری از ارتکاب اعمال تجاوزکارانه علیه سایر دولتها توسط نیروهای مسلح خارجی مستقر در قلمرو خود اتخاذ نمایند و نباید چنین اعمالی را تسهیل یا از آنها حمایت کنند. بدیهی است که در صورت نقض این تعهدات بنیادین، دولتی که سرزمین آن برای انجام اعمال تجاوز علیه دولت ثالث مورد استفاده قرار گرفته است، مسئولیت حقوقی بینالمللی بر عهده خواهد داشت.
جمهوری اسلامی ایران در چارچوب اعمال حق ذاتی خود وفق ماده ۵۱ منشور ملل متحد برای دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی خود، و با توجه به قصور شورای امنیت سازمان ملل متحد در ایفای وظایف و مسئولیتهای خود بر اساس منشور ملل متحد، عملیات دفاعی لازم و متناسبی را علیه پایگاهها و تأسیسات متجاوزان در منطقه انجام داده است. چنین اقداماتی بر اساس حقوق بینالملل مشروع بوده و از طریق مجاری مختلف و در سطوح گوناگون، بهطور روشن و مکرر از پیش نسبت به آن هشدار داده شده بود.
جمهوری اسلامی ایران همچنان متعهد به حفظ روابط دوستانه با کویت بر پایه احترام متقابل، اصل حسن همجواری و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر است. ایران بار دیگر تأکید میکند که عملیات دفاعی آن که پایگاهها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در منطقه را هدف قرار میدهد، به هیچ وجه علیه حاکمیت و تمامیت ارضی کویت نیست.
موجب امتنان خواهد بود چنانچه دستور فرمایید این نامه به عنوان سند رسمی شورای امنیت توزیع گردد.
موقع را مغتنم شمرده، احترامات فائقه را تجدید مینماید.
بسم الله الرحمن الرحیم
به دستور دولت متبوعم و در پاسخ به نامههای نمایندگی دائم پادشاهی بحرین نزد سازمان ملل متحد در نیویورک، از جمله نامههای مورخ ۴ و ۵ مارس ۲۰۲۶، مایلم توجه جنابعالی و اعضای شورای امنیت را به موارد ذیل جلب نمایم:
مطابق با نامههای اینجانب مورخ ۳ و ۷ مارس ۲۰۲۶، یادآوری میشود که تجاوز مشترک ایالات متحده و رژیم اسرائیل علیه جمهوری اسلامی ایران، که ناقض ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» است، در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ با ترور بزدلانه رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران به عنوان عالیترین مقام کشور و نیز شماری دیگر از مقامات عالیرتبه کشورم، و همچنین حملات همزمان علیه اهداف غیرنظامی از جمله مدارس، بیمارستانها، تأسیسات ورزشی، منازل مسکونی و مراکز خدمات عمومی ارتکاب یافته است.
از آغاز این تجاوز علیه جمهوری اسلامی ایران از سوی ایالات متحده و رژیم اسرائیل، متجاوزان همچنین از سرزمینها و تأسیسات برخی دولتهای ثالث از جمله پادشاهی بحرین برای انجام حملات نظامی غیرقانونی استفاده کردهاند که تا کنون به شهادت بیش از ۱۳۰۰ غیرنظامی و تخریب ۹۶۶۹ هدف غیرنظامی منجر شده است، از جمله ۷۹۴۳ واحد مسکونی، ۱۶۱۷ مرکز تجاری و خدماتی، ۳۵ بیمارستان و مراکز دارویی و درمانی، ۹ ساختمان جمعیت هلال احمر و ۶۳ مدرسه.
همانگونه که در چندین مکاتبه جمهوری اسلامی ایران با شورای امنیت سازمان ملل متحد توضیح داده شده است، بر اساس اصل بنیادین قاعده لاضرر، دولتها از آن منع شدهاند که آگاهانه اجازه دهند سرزمین آنان، به طور مستقیم یا غیرمستقیم، برای وارد آوردن خسارت به سایر دولتها مورد استفاده قرار گیرد. افزون بر این، بند (ج) ماده ۳ قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی مورخ ۱۴ دسامبر ۱۹۷۴ «اقدام یک دولت در اجازه دادن به استفاده از سرزمین خود، که آن را در اختیار دولت دیگری قرار داده است، توسط آن دولت برای ارتکاب عمل تجاوز علیه دولت ثالث» را به عنوان مصداقی از عمل تجاوز طبقهبندی کرده است.
علاوه بر این، به عنوان یک اصل حقوق بینالملل که از ماهیت قاعده آمره «ممنوعیت تجاوز» ناشی میشود، دولتها باید تمامی تدابیر لازم را برای جلوگیری از ارتکاب اعمال تجاوزکارانه علیه سایر دولتها توسط نیروهای مسلح خارجی مستقر در قلمرو خود اتخاذ نمایند و نباید چنین اعمالی را تسهیل یا از آنها حمایت کنند. بدیهی است که در صورت نقض این تعهدات بنیادین، دولتی که سرزمین آن برای انجام اعمال تجاوز علیه دولت ثالث مورد استفاده قرار گرفته است، مسئولیت حقوقی بینالمللی بر عهده خواهد داشت، از جمله مسئولیت جبران خسارات مستقیم و غیرمستقیم ناشی از چنین اعمالی.
جمهوری اسلامی ایران در چارچوب اعمال حق ذاتی خود وفق ماده ۵۱ منشور ملل متحد برای دفاع از حاکمیت و تمامیت ارضی خود، و با توجه به قصور شورای امنیت سازمان ملل متحد در ایفای وظایف و مسئولیتهای خود بر اساس منشور ملل متحد، عملیات دفاعی لازم و متناسبی را علیه پایگاهها و تأسیسات متجاوزان در منطقه انجام داده است. چنین اقداماتی بر اساس حقوق بینالملل مشروع بوده و از طریق مجاری مختلف و در سطوح گوناگون، بهطور روشن و مکرر از پیش نسبت به آن هشدار داده شده بود.
جمهوری اسلامی ایران همچنان متعهد به حفظ روابط دوستانه با پادشاهی بحرین بر پایه احترام متقابل، اصل حسن همجواری و احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی یکدیگر است. ایران بار دیگر تأکید میکند که عملیات دفاعی آن که پایگاهها و تأسیسات نظامی ایالات متحده در منطقه را هدف قرار میدهد، به هیچ وجه علیه حاکمیت و تمامیت ارضی پادشاهی بحرین نیست.
موجب امتنان خواهد بود چنانچه دستور فرمایید این نامه به عنوان سند رسمی شورای امنیت توزیع گردد.
موقع را مغتنم شمرده، احترامات فائقه را تجدید مینماید.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
