عراقچی: تبعات هرگونه تجاوزی به مرزهای ایران محدود نخواهد شد
وزیر امور خارجه با بیان اینکه ایران کاملا آماده است در قبال هر تهدید و یا اقدام تجاوزکارانه از خودش دفاع کند، تصریح کرد: تبعات هرگونه اقدام و تجاوزی به مرزهای ایران محدود نخواهد شد.
خبرگزاری میزان -
سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه پس از پایان دور دوم مذاکرات هستهای، در کنفرانس بین المللی خلع سلاح در ژنو شرکت و سخنرانی کرد؛ متن این سخنرانی به شرح زیر است:
بسم الله الرحمن الرحیم
جناب آقای رئیس،
از شما، جناب آقای رئیس، صمیمانه سپاسگزارم که این نشست را برگزار کردید؛ همچنین از همه شما، سفرا ونمایندگان محترم، برای حضور در این جلسه تشکر میکنم.
مایه افتخار است که به نمایندگی از ملت ایران در کنفرانس خلع سلاح سازمان ملل سخن میگویم.
این یک واقعیت انکارناپذیر است که معماری صلح و امنیت بینالمللی، بهویژه در سالهای اخیر، با فشارها، فرسایشها و چالشهای پیچیده و بیسابقهای مواجه بوده است که خطرات جدی برای صلح و ثبات جهانی ایجاد میکند.
تشدید درگیریهای مسلحانه، کاهش فزاینده احترام به حقوق بینالملل ومنشور ملل متحد، تضعیف چندجانبهگرایی، اعمال اقدامهای قهری یکجانبه و غیرقانونی و اتکا به سلاحهای هستهای بهعنوان ابزار سیاست، محیطی بهشدت بیثبات درسطح جهانی ایجاد کرده است؛ این تهدیدها و چالشهای رو به افزایش، مستلزم اقدام جمعی فوری، بهویژه از سوی این کنفرانس است که همچنان تنها مجمع چندجانبه مذاکره درحوزه خلع سلاح به شمار میرود.
سلاحهای هستهای بزرگترین تهدید علیه بشریت هستند و مایه نگرانی عمیق و تأسف جدی است که برخلاف تعهدهای حقوقی موجود برای نابودی کامل، قابل راستیآزمایی و برگشتناپذیر این سلاحها، اتکا به آنها بیش از پیش در دکترینهای امنیتی برخی دولتها نهادینه شده است.
بشریت همچنان زیر سایه بیش از ۱۲ هزار کلاهک هستهای زندگی میکند که بسیاری از آنها مستقر یا در وضعیت آمادهباش بالا قرار دارند و در دکترینهایی جای گرفتهاند که استفاده سریع و در برخی موارد استفاده نخست از آنها را مدنظر قرار میدهد؛ تداوم اتکا به چنین زرادخانههایی بیانگر دکترینهایی است که خطرات وجودی برای کل بشریت را استمرار میدهد و درتعارض مستقیم با تعهدهای خلع سلاح مندرج در معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) قرار دارند.
ایران همواره راهبردی را دنبال کرده که بر استفاده صلحآمیز از انرژی هستهای استوار بوده است و در عین حال آمادگی خود را برای رسیدگی به هرگونه نگرانی درباره ماهیت برنامه هستهای خود و تضمین ماهیت صرفا صلحآمیز آن نشان داده است؛ بر همین مبنا بود که ایران وارد مذاکرات هستهای شد و تا همین امروز نیز به این مسیر ادامه داده است؛ مرور روند این مذاکرات خود گویای واقعیتهای بسیاری است.
جمهوری اسلامی ایران همواره تاکید کرده است که نه درپی تولید و نه در پی دستیابی به سلاح هستهای است؛ سلاحی که هیچ جایگاهی در دکترین امنیت ملی ایران ندارد؛ این موضع ریشه در سیاست دفاعی ما دارد و با موازین روشن دینی که سلاحهای کشتار جمعی را ممنوع میداند، تقویت شده است.
توافقهای پایدار تنها از طریق تعهدهای متقابل و متوازن و احترام به حقوق مشروع ملتها قابل دستیابی است؛ معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) صراحتا حق ذاتی و غیرقابل سلب تمامی دولتهای عضو را برای تحقیق، تولید و استفاده از انرژی هستهای برای مقاصد صلحآمیز به رسمیت میشناسد؛ این حق، ذاتی، غیرقابل مذاکره و از نظر حقوقی الزامآور است؛ این حق مشروط به ملاحظات سیاسی نیست و نمیتوان آن را بهطور خودسرانه تعلیق یا بازتفسیر کرد؛ هرگونه تلاش برای القای اینکه این حق قابل لغو یا اختیاری است، اساسا با متن و روح معاهده در تضاد است.
با وجود تعهد آشکار ایران به دیپلماسی و تعامل با حسن نیت، رفتار برخی دولتهای غربی بهویژه آمریکا بهطور جدی اعتبار روند مذاکرات را تضعیف کرده است؛ خروج یکجانبه آمریکا از برنامه جامع اقدام مشترک (برجام)، در نقض آشکار یک توافق مورد تایید بینالمللی، ضربهای عمیق به اعتماد و ثبات تعهدهای چندجانبه وارد کرد؛ این تصمیم نه تنها تعهدهای چندجانبه را نادیده گرفت، بلکه پیامدهای اقتصادی و انسانی غیرموجهی را بر مردم ایران تحمیل کرد.
نگرانکنندهتر آن که، درحالی که ما در میانه مذاکرات بودیم، به تجاوز نظامی علیه ایران متوسل شدند؛ چنین تجاوزی درتعارض آشکار با اصول بنیادین منشور ملل متحد و حقوق بینالملل، بهویژه بند ۴ ماده ۲ منشور، قرار دارد.
آمریکا با تبانی با یک رژیم غیرعضو NPT علیه یک دولت عضو این معاهده، در حالی که خود یکی از دولتهای امین معاهده است، ضربهای جدی به تمامیت، اعتبار و روح ان.پی.تی وارد کرده است؛ پیامدهایی که برای همیشه باقی خواهد ماند؛ حمله به تاسیسات هستهای تحت پادمان، جنایت جنگی محسوب میشود و خطر انتشار مواد رادیولوژیک، آلودگی زیستمحیطی بلندمدت و پیامدهای فرامرزی برای کل منطقه را در پی دارد.
عدم محکومیت صریح این حملهها از سوی شورای امنیت و آژانس بینالمللی انرژی اتمی، سابقهای خطرناک ایجاد کرده و نشاندهنده فرسایش جدی رژیم جهانی عدم اشاعه است.
مسئولیت چنین اقدامهای غیرقانونی صرفا بر عهده مرتکبان مستقیم آن نیست؛ دولتهایی که حمایت سیاسی، نظامی یا اطلاعاتی ارائه کردهاند نیز براساس حقوق بینالملل در قبال معاونت و مشارکت در اعمال متخلفانه بینالمللی مسئولاند؛ محکومیت گزینشی و استانداردهای دوگانه بهشدت اعتبار هنجارها و نهادهای بینالمللی را تضعیف میکند؛ سکوت در برابر چنین نقضهایی بیطرفی نیست؛ بلکه همدستی است.
در حالی که آمریکا و برخی کشورهای اروپایی چشم خود را بر تهدیدهای ناشی از رژیم اسرائیل علیه صلح و امنیت بینالمللی، ازجمله توانمندیهای هستهای آن، میبندند، همچنان برنامه هستهای صلحآمیز ایران را بهعنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بینالمللی معرفی میکنند.
رژیم اسرائیل طی ۸ دهه گذشته با مصونیت کامل مرتکب فجیعترین جنایتها شده است؛ در کمتر از ۲ سال، به ۷ کشور منطقه حمله کرده و بیش از ۷۰ هزار نفر در غزه در چارچوب نسلکشی استعماری به قتل رسیدهاند؛ جنایتی نیست که این رژیم مرتکب نشده باشد و خط قرمزی نیست که از آن عبور نکرده باشد.
آمریکا و برخی کشورهای اروپایی همچنان به اعمال تحریمهای غیرقانونی، تهدیدهای نظامی، نمایش قدرت نظامی و اشارههای صریح به امکان استفاده از زور از سوی آمریکا ازجمله استقرارهای قابل توجه نظامی در منطقه، ادامه میدهند؛ چنین اقدامهایی نقض مستمر ممنوعیت تهدید یا توسل به زور مندرج در ماده ۲(۴) منشور ملل متحد محسوب میشود و باید فورا و بدون قید و شرط متوقف گردد.
ایران همواره بر تعهد خود به همکاری با آژانس بینالمللی انرژی اتمی در چارچوب تعهدهای قانونی خود تاکید کرده است؛ ایران از اعضای مؤسس آژانس و از دولتهای عضو NPT است؛ برنامه هستهای صلحآمیز ایران تحت اقدامهای گسترده و بیسابقه راستیآزمایی در چارچوب پادمانهای آژانس قرار داشته است.
همکاری ما با آژانس همواره بر پایه حرفهایگری، شفافیت و احترام به حاکمیت ملی هدایت شده است؛ ایران معتقد است تعامل سازنده با آژانس باید کاملا فنی و بیطرفانه باقی بماند و از فشارهای سیاسی یا تفسیرهای گزینشی به دور باشد؛ تداوم همکاری تنها زمانی ممکن است که متقابل، عینی و واقعا در جهت اعتمادسازی باشد و نه ابزاری برای اعمال فشار سیاسی.
در عین حال، نباید فراموش کرد که حمله به تاسیسات هستهای تحت پادمان کاملا بیسابقه است؛ نه اساسنامه آژانس و نه موافقتنامه جامع پادمان، رهنمودی درباره نحوه بازرسی از تأسیساتی که هدف چنین حملههایی قرار گرفتهاند، ارائه نمیدهد؛ بنابراین، بازرسی این تأسیسات مستلزم چارچوبی مورد توافق متقابل میان ایران و آژانس است؛ موضوعی که در حال کار بر روی آن هستیم؛ در همین راستا، دیروز گفتوگوی فنی با رافائل گروسی، مدیرکل آژانس، داشتم و درباره همکاری میان ایران و آژانس تبادل نظر کردیم.
ایران به گفتوگوی سازنده و تعامل با آژانس برای رسیدگی به این مسائل فنی و دستیابی به مسیر مورد توافق جهت رفع شکافهای باقیمانده ادامه خواهد داد.
ایران همواره آماده ورود به مذاکراتی معنادار و نتیجهمحور بوده است؛ هر توافق پایدار باید شناسایی کامل حقوق مشروع ایران را تضمین کند، منافع ملموس به همراه داشته باشد و در برابر اقدامهای یکجانبهای که اعتماد و اعتبار را تضعیف میکند، مصون باشد.
براساس این اصول و در نتیجه مساعی جمیله کشورهای دوست ما در منطقه که از آنان بسیار سپاسگزاریم، پنجره جدیدی از فرصت گشوده شده است که در چارچوب آن، امروز در ژنو دومین دور مذاکرات با آمریکا را برگزار کردیم؛ امیدواریم این مذاکرات به راهحلی پایدار و مبتنی بر مذاکره منتهی شود که منافع طرفهای ذیربط و منطقه گستردهتر را تأمین کند.
در عین حال، همانگونه که در جریان تجاوز ۱۲ ژوئن ۲۰۲۵ نشان داده شد، ایران کاملا آماده دفاع از خود در برابر هرگونه تهدید یا اقدام تجاوزکارانه است؛ پیامدهای هرگونه حمله علیه ایران محدود به مرزهای آن نخواهد بود.
در پایان، جناب آقای رئیس، مایلم تاکید کنم که کنفرانس خلع سلاح باید بر بنبست کنونی خود غلبه کند و با آغاز مذاکرات درباره یک کنوانسیون جامع سلاحهای هستهای، بهعنوان یک ضرورت فوری، مأموریت خود را محقق سازد؛ پاسخگویی ماهیتی تنبیهی ندارد، بلکه پیشگیرانه است؛ بیعملی در برابر تهدیدهای هستهای، تجاوز و استانداردهای دوگانه، بنیانهای حقوق بینالملل را تضعیف میکند؛ انتخاب پیش روی ما روشن است: یا ما سلاحهای هستهای را برمیچینیم، یا روزی آنها ما را برخواهند چید.
با هم میتوانیم برای تحقق جهانی عاری از سلاحهای هستهای تلاش کنیم.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *
