تضمین امنیتی آمریکا؛ امید واهی برای زلنسکی در مسیر صلح

ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین گفته است که پس از آخرین دیدارش با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا توافق امنیتی با واشنگتن نهایی شده است.

در ظاهر، ادعا‌های مکرر زلنسکی مبنی بر آماده بودن این سند برای امضا، پیروزی بزرگی برای کی‌یف به نظر می‌رسد اما واقعیت بسیار متفاوت است.

این دیدار پس از یک دوره بسیار آشفته برای اتحاد فراآتلانتیک برگزار شد؛ اختلاف نظر بر سر گرینلند، اتحاد غرب را بیش از پیش تضعیف کرده و تردید بیشتری را در مورد قابل اعتماد بودن رئیس فعلی کاخ سفید ایجاد کرده است.

ترامپ اصرار دارد که همیشه در کنار متحدان خود در ناتو خواهد بود، برخلاف اظهارات قبلی درباره اینکه تضمین امنیتی آمریکا برای اروپا مشروط به کمک‌های مالی متحدان به ناتو است. 

تا پایان هفته یادآوری شد که پیشرفت در یکی از پروژه‌های شاخص ترامپ -برقراری صلح بین روسیه و اوکراین- به همان اندازه که همیشه دور از دسترس است، دست نیافتنی است.

به نظر می‌رسد که رئیس‎جمهور آمریکا در داووس دیدار سازنده‌ای با زلنسکی داشته است، اما توافق‌نامه بسیار جنجالی در مورد ضمانت‌های امنیتی آمریکا هنوز رسما امضا نشده است و هیچ پیشرفتی در مورد توافق برای بازسازی پس از جنگ اوکراین حاصل نشده است.

 هنوز هیچ نشانه‌ای از رأی‌گیری در مورد لایحه تحریم‌های دو حزبی روسیه که گفته می‌شود ترامپ در اوایل ژانویه به آن چراغ سبز نشان داده است، وجود ندارد؛این لایحه که از بهار در حال تهیه است، با هدف فلج کردن توانایی روسیه در تأمین مالی جنگ و ارائه سطوح پایدار کمک امنیتی به اوکراین برای تأمین قابلیت دفاعی و بازدارنده معتبر تدوین شده است.

در مورد ناتو، دوگانگی ترامپ نسبت به این اتحاد عمیق‌تر از جدیدترین اظهارات اوست؛ نکته مهم این است که ماهیت سهل‌انگارانه ترامپ با این ستون اصلی امنیت بین‌المللی، اساسا اعتبار آمریکا را به‌عنوان یک شریک قابل اعتماد تضعیف کرده است.

• بیشتر بخوانید:
• هشدار مسکو درباره استقرار واحدهای نظامی غربی در کی‌یف
• جزئیات مذاکرات سه‌جانبه درباره جنگ اوکراین

تردیدی نیست که رئیس‎جمهور آمریکا نگاه خود را به همان نهاد‌هایی دوخته است که واشنگتن دهه‌ها صرف ساختن آنها کرده است.

در همین حال، وقتی صحبت از اوکراین می‌شود، ترامپ ممکن است صرفا در حال چشم‌پوشی از احتمال توافقی باشد تا زلنسکی را به دادن امتیازات ارضی که روسیه را راضی کند، وادار کند.

با در نظر گرفتن ملا‌های گذشته، رئیس‌جمهور روسیه امتیازات را خواهد پذیرفت، اما از احتمال ارائه تضمین‌های امنیتی آمریکا (یا هر کسی) خودداری خواهد کرد.

ترامپ، با ادامه آنچه در طول سال گذشته دیده‌ایم، احتمالاً آنچه را که ظاهرا توافق کرده است، تعدیل خواهد کرد تا توافق با روسیه را به خطر نیندازد. 

به احتمال زیاد زلنسکی و اوکراین، بار دیگر، در انزوا رها خواهند شد؛ برای ترامپ، پایان دادن به جنگ بیش از پیش به‌عنوان راهی برای فعال کردن معاملات تجاری آینده با روسیه به نظر می‌رسد، حتی اگر به معنای قربانی کردن ۲۰  درصد از خاک اوکراین و امنیت بلندمدت متحدان اروپایی در این فرآیند باشد.

به گزارش کانورسیشن، نتیجه‌ای که پایتخت‌های اروپایی از لندن تا کی‌یف می‌گیرند، نباید این باشد که ترامپ و رابطه با آمریکا را می‌توان با رویکردی جدید مدیریت کرد که مقداری مقاومت به چاپلوسی و التماس معمول اضافه می‌کند. 

انتهای پیام/