خط زرد غزه؛ عادی‌سازی تهدید و خطر برای فلسطینی‌ها

خط زرد، خط مرزی است که ارتش رژیم صهیونیستی طبق مرحله نخست آتش‌بس غزه که در ماه اکتبر به اجرا درآمد، به آنجا عقب‌نشینی کرد؛ نقشه‌های نظامی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد که این خط از مرز شرقی غزه با اراضی اشغالی، ۱.۵ کیلومتر و ۶.۵ کیلومتر (۰.۹ تا ۴ مایل) در داخل غزه امتداد دارد و تقریبا ۵۸ درصد از این منطقه محصور را پوشش می‌دهد.

به گزارش الجزیره، این خط، غزه را به ۲ منطقه تقسیم می‌کند: یک منطقه شرقی تحت کنترل نظامی رژیم صهیونیستی و یک منطقه غربی که در آن فلسطینی‌ها با محدودیت‌های حرکتی کمتری مواجه هستند، اما دائما در معرض تهدید حمله‌های هوایی و آوارگی اجباری قرار دارند.

یک مقام سازمان ملل هفته گذشته گفت که پاکسازی بیش از ۶۰ میلیون تن آوار در غزه بیش از ۷ سال طول خواهد کشید.

جنگ نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه غزه بیش از ۲ سال است که بیش از ۸۰ درصد از ساختمان‌های این منطقه محاصره‌شده با بیش از ۲.۳ میلیون نفر جمعیت را ویران یا آسیب رسانده است؛ اکنون بیشتر این افراد مجبور شده‌اند در چادر‌ها یا خانه‌های بمباران‌شده پناه بگیرند.

زید، یکی از ساکنان غزه با اشاره به خط زرد، گفت: گلوله‌باران و تیراندازی شبانه‌روزی ادامه دارد؛ همانطور که زید صحبت می‌کرد، صدای پهپاد‌ها از بالای سر شنیده می‌شد، زیرا تانک‌ها در نزدیکی موانع زرد رنگ مستقر شده بودند.

وی توضیح داد: سربازان اسرائیلی تنها چند صد متر از اینجا فاصله دارند؛ گاهی اوقات، صدای بولدوزر‌ها را می‌شنویم که خانه‌ها را تخریب می‌کنند یا زمین‌های کشاورزی را مسطح می‌کنند؛ حتی چند قدم فراتر رفتن از این منطقه خطرناک است.

ساکنان غزه در نزدیکی خط زرد گفتند که اغلب با صدای تیراندازی یا انفجار‌های کوچک از خواب بیدار می‌شوند.

زید اظهار کرد: شب‌ها، تاریکی مطلق وجود دارد، زیرا برق وجود ندارد، اما سربازان از منور‌هایی استفاده می‌کنند که آسمان را برای مدت کوتاهی روشن می‌کنند.

• بیشتر بخوانید:
• نسل‌کشی خونین در میان خط زرد آتش‌بس غزه
• موج‌های جدید آوارگی در سکوت؛ اشتهای سیری‌ناپذیر اشغالگری خط زرد رژیم صهیونیستی

خط زرد چیست؟

خط زرد به مناطق نظامی تعیین‌شده توسط رژیم صهیونیستی و مناطق حائل در داخل نوار غزه اشاره دارد.

طبق گفته آژانس‌های سازمان ملل و سازمان‌های بشردوستانه فعال در غزه، این مناطق در طول جنگ بار‌ها گسترش یافته، تغییر مکان داده و عقب‌نشینی کرده‌اند و مرز‌های بالفعل ایجاد کرده‌اند که حرکت، دسترسی و بقای غیرنظامیان را شکل می‌دهند؛ این خط به عنوان یک مرز داخلی قدرتمند عمل می‌کند.

ایال زمیر، رئیس ستاد ارتش رژیم صهیونیستی در جریان بازدید از نوار غزه در ماه دسامبر، به صراحت گفت که خط زرد «یک خط مرزی جدید» است.

این خط، رژیم صهیونیستی را در کنترل کامل تقریبا ۶۰ درصد از منطقه ویران‌شده، ازجمله شهر‌های رفح در جنوب و بیت حانون در شمال، قرار می‌دهد.

خط زرد در طول جنگ، از طریق دستور‌های متعدد جابجایی اجباری رژیم صهیونیستی تکامل یافت؛ این جابجایی‌های اجباری اغلب از طریق اعلامیه‌ها، پیام‌های تلفنی یا نقشه‌های آنلاین در حالی که بمباران‌های هوایی انجام می‌شد، صادر می‌شدند و به فلسطینی‌ها زمان کمی برای خروج ایمن می‌دادند.

دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل مستند کرده است که در مقاطع مختلف، بیش از ۷۰ درصد از خاک غزه تحت دستور تخلیه اجباری یا ناامن تلقی می‌شد.

خط زرد چیزی است که بسیاری در اینجا آن را مناطق نظامی در حال تغییر در داخل غزه می‌نامند؛ آن‌ها روی نقشه‌ها حرکت می‌کنند، گسترش می‌یابند و ناپدید می‌شوند، اما برای غیرنظامیان، همیشه آنجا هستند.

این خط تعیین می‌کند که کدام خیابان‌ها امن هستند، کدام خانه‌ها متروکه شده‌اند و چه زمانی باید از آن عبور کرد؛ شاید رسمی نباشد، اما زندگی روزمره را شکل می‌دهد.

در بسیاری از مناطق نوار غزه، هیچ علامت یا تابلوی واضحی که خط زرد را نشان دهد، وجود ندارد؛ فلسطینی‌ها باید به غریزه، صدا و حافظه خود تکیه کنند.

محله‌ای که دیروز امن به نظر می‌رسید، می‌تواند یک شبه خطرناک شود؛ خانواده‌ها به سرعت خانه‌هایشان را ترک می‌کنند و اغلب خانه‌هایی را که هنوز پابرجا هستند، اما دیگر قابل سکونت نیستند، ترک می‌کنند؛ بیشتر مردم اینجا دست کم یک بار و بسیاری از آن‌ها چندین بار، آواره شده‌اند.

زندگی به این شکل، هزینه دارد. والدین شاهد یادگیری قوانین جدید توسط فرزندانشان هستند: از کدام جاده‌ها اجتناب کنند، کجا پنهان شوند، چگونه وقتی دود در آسمان بلند می‌شود، واکنش نشان دهند.

امدادگران گفتند که عدم قطعیت مداوم، اضطراب، خستگی و آسیب‌های عمیق را به‌ویژه برای کودکان افزایش می‌دهد.

متخصصان سلامت روان که با سازمان بهداشت جهانی و یونیسف کار می‌کنند، به‌طور مداوم سطح بالایی از اضطراب، بی‌خوابی و آسیب‌های مرتبط با عدم قطعیت و قرار گرفتن در معرض تهدید مداوم را گزارش کرده‌اند.

به‌ویژه کودکان با نقشه‌های»جدید ایمنی سازگار شده‌اند و یاد می‌گیرند که کدام خیابان‌ها ممنوع هستند و در هنگام گلوله‌باران به کدام جهت‌ها باید دوید؛ سازمان‌های امدادی تصریح کردند که این عادی‌سازی خطر، پیامد‌های روانی بلندمدتی دارد، به‌ویژه برای کسانی که در نزدیکی مناطق نظامی زندگی می‌کنند. مناطق.

خط زرد همچنین به معیشت مردم آسیب می‌رساند؛ کشاورزان می‌توانند زمین خود را ببینند، اما نمی‌توانند به آن برسند؛ وقتی محل کار خیلی نزدیک به مناطق ناامن قرار می‌گیرد، مشاغل از بین می‌روند؛ حتی وقتی بمباران کند می‌شود، ترس مانع بازگشت مردم می‌شود.

سازمان غذا و کشاورزی، از دست رفتن گسترده زمین‌های کشاورزی را به دلیل دسترسی محدود، گلوله‌باران و فعالیت‌های نظامی در نزدیکی مناطق مرزی ثبت کرده است.

حتی در لحظات آرامش، خط زرد از بین نمی‌رود؛ این خط همچنان محل زندگی مردم، نحوه حرکت آن‌ها را و اینکه آیا جرات بازسازی دارند یا خیر، شکل می‌دهد.

این خط روی زمین کشیده نشده است، اما در زندگی روزمره حک شده است.

انتهای پیام/