محدودیت فعالیت سازمان‌های امدادی؛ رنجی دیگر برای مردم غزه

رژیم صهیونیستی رویه‌های ثبت نام جدید و به شدت محدودکننده‌ای را برای سازمان‌های بین‌المللی، از جمله سازمان‌هایی که کمک‌های بشردوستانه در غزه ارائه می‌دهند، وضع کرده است. گزارش‌های خبری نشان می‌دهد که دست‌کم ۳۶ سازمان دسترسی خود را به غزه از دست خواهند داد.

اگر سازمان یا هر فرد وابسته به آن علیه اقدام‌های رژیم صهیونیستی صحبت کرده باشد، ممکن است از ادامه فعالیت خود منع شود. 

این قوانین به جای اینکه صرفا حضور سازمان‌های بین‌المللی را تنظیم کنند، بخشی از یک تلاش طولانی و فزاینده برای محدود کردن دسترسی به سرزمین‌های اشغالی فلسطین برای سازمان‌هایی هستند که علیه نقض حقوق بشر یا برای پایان دادن به اشغال و آپارتاید فعالیت می‌کنند. رعایت این رویه‌های گسترده و تهاجمی با اصول اساسی بشردوستانه سازگار نیست و ایمنی کارکنان را به‌خطر می‌اندازد.

پیامد‌های محدودیت‌های رژیم صهیونیستی بر کمک‌های بشردوستانه و سازمان‌هایی که آن را ارائه می‌دهند، مرگبار و ویرانگر است. فلسطینی‌ها در غزه همچنان از سرما، گرسنگی و بیماری‌های قابل پیشگیری جان خود را از دست می‌دهند، درحالی که رژیم اشغالگر مانع رسیدن کامیون‌های پر از غذا، سرپناه و تجهیزات پزشکی به آنها می‌شود.

رژیم صهیونیستی تمام دسترسی‌ها به این باریکه را کنترل می‌کند و هر کسی را از یک سازمان لغو ثبت شده مسدود خواهد کرد. 

بیش از ۲۰ سال است که مردم غزه تحت محاصره تحمیلی رژیم صهیونیستی زندگی می‌کنند که سفر، تجارت و زندگی روزمره را برای بیش از ۲ میلیون نفر از ساکنان آن به شدت محدود کرده است. دسترسی به غزه هرگز آسان نبود. متاسفانه، تلاش‌ها برای باز کردن غزه به روی جهان با تغییر سیاست‌های مضری که فلسطینی‌ها را در قفس نگه داشته بود، از جمله تلاش‌ها برای پایان دادن به اشغال نظامی رژیم، نیز آسان نبود.

مدت‌ها قبل از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲)، رژیم صهیونیستی به دنبال جرم‌انگاری سازمان‌های کمک‌های بشردوستانه و برچیدن زیرساخت‌های کمکی در غزه بود. حمله‌هایی که طی سال‌های متمادی با هدف سلب مشروعیت از آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد (UNRWA) که پشتیبانی زیرساختی حیاتی برای امدادرسانی در غزه و کرانه باختری فراهم کرده است، انجام شده، نمونه بارزی از این تلاش عمیقا مخرب است. سازمان‌های امدادی غیردولتی بین‌المللی از زمان محاصره غزه توسط رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۰۷ با محدودیت‌هایی در توانایی خود برای ارائه کمک به فلسطینیان در غزه مواجه بوده‌اند.

• بیشتر بخوانید:
• خط زرد؛ هدیه طرح ترامپ برای ادامه اشغالگری رژیم صهیونیستی در غزه
• آتش‌بس غزه؛ حبس مرگ‌بار میان خطوط زرد و قرمز صلح ادعایی ترامپ

اکنون، غزه ۲ سال نسل‌کشی را تحمل کرده است. رژیم صهیونیستی از ورود همه خبرنگاران و سازمان‌های رسانه‌ای بین‌المللی، به همراه تقریبا هر کس دیگری که می‌توانست شاهد این جنایت‌ها باشد، جلوگیری کرده است. با توجه به اینکه اکثر جهان قادر به دسترسی به غزه برای ارائه کمک، بازسازی، حفاظت و همبستگی نیستند، فلسطینی‌ها مجبورند به تنهایی با این تخریب وحشیانه رو‌به‌رو شوند.

اکنون تقریبا غیرممکن است که سازمان‌های امدادی و بین‌المللی به بازسازی جامعی که بتواند سیستم بهداشت، بخش آموزش و زیرساخت‌های حیاتی غزه را احیا کند، کمک کنند. کارکنان بین‌المللی نمی‌توانند به همکارانشان در غزه بپیوندند تا در تلاش‌های بازسازی شرکت کنند، غذا و لوازم پزشکی تهیه کنند.

سیاست‌های بی‌رحمانه رژیم صهیونیستی سازمان‌ها را مجبور می‌کند تا فهرست کامل کارکنان و سایر اطلاعات حساس در مورد کارکنان و خانواده‌هایشان را به این رژیم ارائه دهند. افشای اطلاعات عملیاتی به رژیمی که به‌طور موثق متهم به نسل‌کشی و آپارتاید است، جان کارکنان سازمان‌های بین‌المللی را به خطر می‌اندازد. 

براساس گزارش‌ها و امار‌های موجود، رژیم صهیونیستی از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۵۰۰ امدادگر را به شهادت رسانده است. 

انتهای پیام/