جنجالهای بیپایان شورای صلح غزه؛ از تعیین یک میلیارد دلار حق عضویت تا بیتوجهی به سازمان ملل
انتشار خبر تهیه پیشنویس منشور شورای بهاصطلاح صلح غزه بار دیگر این ساختار ادعایی رئیسجمهور آمریکا را به کانون بحثها آورد.
خبرگزاری میزان -
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا میخواهد کشورها برای پیوستن به بهاصطلاح شورای غزه یک میلیارد دلار بپردازند.
گزارشهای رسانهای نشان میدهند که ترامپ اعلام کرده است که کشورها یک میلیارد دلار برای ماندن در بهاصطلاح شورای صلح غزه به وی بپردازند؛ پیشنویس منشور این شورای ادعایی، ترامپ را بهعنوان رئیس آن تعیین میکند که در مورد عضویت حق وتو خواهد داشت.
این سند تصریح میکند که عضویت کشورها به ۳ سال محدود خواهد شد، مگر اینکه «در سال اول لازمالاجرا شدن منشور، بیش از یک میلیارد دلار آمریکا بهصورت نقدی به شورای صلح کمک کنند» و عضویت دائم آنها را تضمین کند.
منشور یادشده با تاکید بر نیاز به «یک نهاد بینالمللی صلحساز چابکتر و موثرتر» آغاز میشود و میافزاید که صلح پایدار نیازمند «شجاعت برای جدا شدن از نهادهایی است که اغلب شکست خوردهاند»؛ این لحن نگرانیهایی را ایجاد کرده است که ترامپ به دنبال ایجاد رقیبی برای سازمان ملل است.
ترامپ پیش از این از چندین مقام جهان برای پیوستن به بهاصطلاح شورای صلح غزه که بر بازسازی و اداره موقت این منطقه جنگزده درپی ۲ سال نسلکشی مستمر رژیم صهیونیستی نظارت خواهد کرد، دعوت کرده است.
براساس گزارشها، مصر، ترکیه، آرژانتین، اردن، پاکستان، کانادا، برزیل و چند کشور اروپایی شامل آلبانی، قبرس، مجارستان، ایتالیا و رومانی ادعوتنامههایی برای پیوستن به این شورای ادعایی دریافت کردهاند.
در حالی که بررسی پیشنویس منشور یادشده نشان میدهد که کنترل حق عضویت در اختیار ترامپ خواهد بود، بسیاری بر این باور هستند که برای بیشتر کشورهایی که میتوانستند بهصورت بالقوه به شورا بپیوندند، این امر غیرقابل قبول تلقی میشود.
گزارشها از مخالفت جدی چند کشور با پیشنویس منشور بهاصطلاح شورای صلح غزه حکایت دارند.
یک مقام آمریکایی ادعا کرد که پول جمعآوریشده از حق عضویت به شورا کمک میکند تا ماموریت خود را در غزه اجرا کند.
وقتی از سخنگوی آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، در مورد پیشنویس منشور سوال شد، وی گفت: بر این باور هستم که کشورهای عضو آزادند که در گروههای مختلف عضو شوند؛ سازمان ملل به وظایف خود ادامه میدهد.
تعیین حق عضویت برای بهاصطلاح شورای صلح غزه، تنها جنجال درباره این سازوکار ادعایی نیست؛ یکی از اصلیترین جنجالها درپی اعلام نام اعضای بهاصطلاح شورای صلح غزه آشکار شد.
کاخ سفید، جمعه گذشته تونی بلر، نخستوزیر سابق انگلیس و مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا را بهعنوان هیئت اصلی معرفی کرد؛ این هیئت ۷ نفره همچنین شامل استیو ویتکاف، فرستاده ویژه، آجی بانگا، رئیس بانک جهانی و جرد کوشنر، داماد ترامپ، خواهد بود.
آریه لایتستون در دوره اول ریاست جمهوری ترامپ مشاور ارشد دیوید فریدمن، سفیر آمریکا در اراضی اشغالی بود و جاش گرونباوم، مشاور ارشد فعلی کاخ سفید، بهعنوان مشاوران ارشد برای نظارت بر «استراتژی و عملیات روزمره» منصوب شدهاند؛ نیکولای ملادینوف، هماهنگکننده سابق صلح خاورمیانه سازمان ملل بهعنوان نماینده عالی غزه خدمت میکند.
انتصاب بلر احتمالا به دلیل نقش وی در حمله و اشغال عراق به هدایت آمریکا در سال ۲۰۰۳، در منطقه بحثبرانگیز خواهد بود.
در عین حال، در هیئت یادشده هیچ نمایندهای از تشکیلات خودگردان فلسطین که بخشهایی از کرانه باختری اشغالی را اداره میکند، وجود ندارد.
مخالفت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی با این بهاصطلاح شورای صلح نیز قابل تامل است؛ او شنبه اعلام کرد که با گنجاندن ترکیه و قطر در نقشهای کلیدی در هیئت مدیره مخالف است.
نخستوزیر رژیم صهیونیستی مدعی شد که انتخاب این هیئت با کابینهاش هماهنگ نشده و برخلاف سیاست آن عمل میکند.
از سوی دیگر در حالی که تعیین هیئت بهعنوان بخشی از طرح ترامپ برای نظارت بر غزه در نظر گرفته شده بود، در پیشنویس منشور هیچ اشارهای به غزه نشده است؛ این حذف به گمانهزنیها درباره اینکه این هیئت ممکن است اختیارات گستردهتری درباره دیگر درگیریها داشته باشد و حتی میتواند با هدف ایجاد جایگزینی آمریکا برای شورای امنیت سازمان ملل باشد، دامن زد.
نوار غزه از اکتبر ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲) تا اکتبر ۲۰۲۶ (مهر ۱۴۰۴) زیر فشار کارزار نسلکشی رژیم صهیونیستی قرار داشت؛ مهمترین علت تداوم این نسلکشی حمایت همهجانبه و تمامعیار آمریکا از این کارزار و همدستی کشورهای غربی با آنها بود.
این منطقه تحتمحاصره در طول ۲ سال جنگ ویران شد؛ بیش از ۷۰ هزار نفر از مردم این منطقه قتلعام شده و بیش از ۱۷۱ هزار نفر مجروح شدند؛ براساس گزارش سازمان ملل، حدود ۸۰ درصد از ساختمانهای غزه آسیب دیده یا تخریب شدهاند؛ بسیاری از تقریبا ۲ میلیون نفر ساکن هنوز در چادرهایی در میان میلیونها تن آوار زندگی میکنند.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *