رستمی: با وجود مصدومیت هدفی جز کسب مدال طلا نداشتم/ مجموعه ورزش ما برای حمایت از جانبازان و معلولین گوش شنوا ندارد
روحالله رستمی دارنده مدال طلا پاراوزنهبرداری ایران در پارالمپیک پاریس، در گفتوگو با میزان، اظهار داشت: به عنوان یک ورزشکار ملی و مدالآور و عضوی از همین مردم باید بگویم که مردم ما شایسته بهترینها هستند و همان ابتدا هم به وضعیت مردم واکنش نشان دادم، اما اتفاقات تلخی که بعد از آن رخ داد و تلاشهای دشمن برای از بین بردن انسجام ملی با حضور پرشور و وحدت همین مردم بار دیگر نقشههای شوم رژیمهای غاصب نقش بر آب شد.
وی ادامه داد: امیدوارم مسئولین درد این مردم را بشنوند و اجازه ندهند تا دشمن از این فرصت سواستفاده کند و از احساسات مردم به نفع خود بهره ببرد.
دارنده مدال طلای پاروزنهبرداری بازیهای کشورهای اسلامی ریاض در ادامه تصریح کرد: سطح مسابقات کشورهای اسلامی خوب بود و حریفان خوبی داشتیم و مدالی که به دست آمد واقعاً سخت بود، چراکه پیش از اون در مسابقات جهانی مصر حضور داشتم و پیش از مسابقات جهانی نیز درد شدیدی در ناحیه کتف داشتم و همین موضوع باعث شد تا نتوانم به طور کامل روند بهبودی مصدومیتم را طی کنم. این درد تا پایان مسابقات مصر با من ماند و با همین شرایط وارد مسابقات کشورهای اسلامی شدم.
مدال طلای کشورهای اسلامی برای باارزش بود
رستمی درباره کسب مدال طلای مسابقات کشورهای اسلامی نیز عنوان کرد: بعد از مسابقات جهانی مصر فاصله تقریباً کوتاهی تا مسابقات کشورهای اسلامی داشتیم و تمرینات را به هر طریقی که بود دنبال کردم و خودم را به ریاض رساندم. کار سختی بود و با لطف خدا و عنایت اهلبیت توانستم در مسابقات کشورهای اسلامی وزنه قابل قبولی بزنم و مدال طلا را کسب کنم. این مدال را در کارنامهام کم داشتم و بسیار مشتاق بودم تا این نشان باارزش را کسب کنم.
هدف ما این است تا با ریکاوری مناسب مقتدرانه وارد مسابقات پاراآسیایی ناگویا شویم
وی در ادامه درباره تقویم مسابقات در مسیر ناگویا و المپیک ۲۰۲۸ نیز متذکر شد: پیش از مسابقات ناگویا ما در مسابقات آسیایی تایلند حاضر خواهیم شد که فروردینماه برگزار میشود. از آنجا که در ۲ مسابقه شرکت کردیم و فرصت زیادی برای ریکاوری نداشتیم تصمیم بر این شد تا طبق یک پروتکل خاص در مسابقات آسیایی تایلند شرکت کنم تا برای سهمیه المپیک مشکل نداشته باشیم. پس از ریکاوری که انجام میشود؛ سعی و تلاش من و کادرفنی این است که با اقتدار و آمادگی کامل در مسابقات پاراآسیایی ناگویا حاضر شوم و از مردم عزیز ایران میخواهم که فرزندان و ورزشکاران ایران را دعا کنند تا با افتخارآفرینی در این مسابقات دل مردم را شاد کنیم و پرچم کشور را به اهتزاز درآوریم.
عضو تیم ملی پاراوزنهبرداری ایران در ادامه درباره زیباترین صحنهای که با آن در مسابقات مواجه شده، بیان داشت: جذابترین صحنه برای من قطعاً زمانی بود که با تمام آن سختی، دردها و شرایطی که پیشرو داشتم؛ روی سکو ایستادم و لحظهای که اهتزاز پرچم و پخش سرودملی را دیدم و شنیدم و احترام نظامی گذاشتم؛ همان لحظه اشک در چشمانم جمع و شد و تمام سختیها و دردها از ذهنم پاک شد. مدالهایی که کسب کردم فقط برای من نیست بلکه برای مردم کشورم است که با تمام سختیها پای این کشور ایستادند و مقابل توطعههای دشمن سرخم نکردند.
مدال حرفهای کسب میکنیم، اما حرفهای رسیدگی نمیکنند
رستمی در پایان نیز درباره حمایتها از سوی کمیته پارالمپیک و وزارت ورزش تا به اینجا، خاطرنشان کرد: در تمام این ۲۰ سالی که در تیم ملی ایران حضور دارم؛ اقدامات زیادی انجام شده که بسیاری از آنها ارزشمند بودهاند و باید بابت این اقدامات به مسئولین ذیربط خداقوت گفت، اما باید گفت که همانطور که مدال حرفهای کسب میکنیم؛ حرفهای هم باید به ما رسیدگی شود. منباب اردوها، امکانات و همینطور مسائل مالی و اقتصادی نیز صحبتهای زیادی میتوان کرد، اما درخواست ورزشکاران پارالمپیکی خیلی معقول است و اگر بخواهیم زیاد دربارش صحبت کنیم از معنا میافتد و از این گوش میشنوند و از آن گوش بیرون میاندازند.
بارها از کمبودها صحبت کردیم، اما گوش شنوایی نبوده!
وی تاکید کرد: از گذشته تاکنون در مصاحبهها همواره گفتهایم، اما مجموعه ورزش ما انگار گوش شنوایی برای این موضوع ندارند. مجموعه ورزش ایران باید نگاه ویژهتری به ورزش معلولین داشته باشند. همانطور که گفتهام ما حرفهای ورزش میکنیم و حرفهای هم مدال کسب میکنیم، اما توقع داریم به صورت حرفهای هم به ما رسیدگی شود و تبعیضی بین ورزشکار معلول با ورزشکران دیگر رشتهها نباشد. یکی از مشکلات عدیدهای که ما با آن مواجه هستیم؛ مشکل جذب اسپانسر است. اسپانسرهایی وجود دارند که ورزشهای خاص را دنبال و حمایت میکنند و برای ورزش معلولین اسپانسر خاصی رو نمیآورد و همه چیز شده بیزینس و لابیهای غیر ورزشی که از نظر من درست نیست.
رستمی افزود: به نظر من اگر توجه بیشتری به رشتههای پرمدال ورزش جانبازان و معلولین شود میتواند باعث امید، انگیزه و روحیه بسیار زیادی شود. پس از مسابقات مهم از جمله المپیک مسابقات جهانی و کشورهای اسلامی از سوی معلولینی که میخواهند به سمت ورزش حرکت کنند بازخوردهای مثبتی را دریافت میکنم. کسانی هستند که با دیدن مسابقات ما امید، انگیزه و روحیه برای زندگی میگیرند و ای کاش به جای رسیدگی و بها دادن به رشتههایی که مدال و افتخاری برای کشور کسب نمیکنند، نیمی از آن برای معلولین هزینه میشد که برای کشور افتخارآفرینی میکنند.
انتهای پیام/
