کتاب نگاهی به تاریخ پزشکی ایران در شاهنامه فردوسی منتشر شد

به گزارش موسسه فرهنگی و مطالعاتی بزرگمهر حکیم، کتاب نگاهی به تاریخ پزشکی ایران در شاهنامه فردوسی، اثر تازه  محمد رسولی، شاهنامه‌پژوه و پژوهشگر مطالعات میان‌رشته‌ای، از سوی نشر سبزان منتشر و روانه بازار کتاب شد. اثری که برای نخستین‌بار، تاریخ پزشکی ایران را با تکیه بر متن شاهنامه فردوسی به‌صورت مستقل و منسجم بررسی می‌کند.

این کتاب در ۱۱۶ صفحه و در قالب ده فصل، کوشیده است شاهنامه را نه‌تنها به‌عنوان یک اثر ادبی و حماسی، بلکه به‌مثابه منبعی ارزشمند برای شناخت نگرش ایرانیان کهن به پزشکی، بیماری، درمان و جایگاه پزشک بازخوانی کند، رویکردی که می‌تواند افق تازه‌ای در مطالعات شاهنامه‌پژوهی و تاریخ علم در ایران بگشاید.

در فصل نخست این کتاب، نگاهی کلی به پزشکی در شاهنامه ارائه شده و در فصل دوم، ابیات مرتبط با مفاهیم پزشکی بررسی می‌شود. فصل سوم به جستار‌های پزشکی در تاریخ ایران اختصاص دارد و در فصل چهارم، پزشکان نامدار دوران کهن و باستان معرفی می‌شوند.

نویسنده در فصل پنجم، به تخصص‌های مختلف پزشکی در ایران قدیم می‌پردازد و فصل ششم کتاب، دیدگاه ایرانیان عهد کهن نسبت به بیماری‌ها و شیوه‌های درمان را واکاوی می‌کند. در فصل هفتم نیز، تاریخ پزشکی ایران مرور شده و فصل‌های هشتم و نهم به بررسی پژوهش‌های انجام‌شده در این حوزه اختصاص دارد و فصل انتهایی نیز انواع مکاتب پزشکی در ایران باستان را تشریح می‌کند.

محمد رسولی در توضیح انگیزه نگارش این کتاب می‌گوید: شاهنامه تنها روایت حماسه و اسطوره نیست؛ این اثر بزرگ، بازتاب‌دهنده دانش‌ها و نظام‌های فکری ایران کهن است. پزشکی، درمان و نگاه ایرانیان به سلامت جسم و روان، لایه‌ای مغفول‌مانده در مطالعات شاهنامه بود که در این کتاب تلاش کرده‌ام آن را با رویکردی علمی و مستند بازخوانی کنم.

وی همچنین تأکید می‌کند که شاهنامه می‌تواند به‌عنوان یکی از کهن‌ترین منابع شناخت تاریخ علم و پزشکی در ایران مورد توجه پژوهشگران قرار گیرد؛ نگاهی که پیوندی تازه میان ادبیات کلاسیک و علوم انسانی و پزشکی برقرار می‌کند.

محمد رسولی از جمله شاهنامه‌پژوهان معاصر است که سالیان متمادی با نگاهی علمی و مبتنی بر پژوهش‌های دانشگاهی به واکاوی شاهنامه فردوسی پرداخته است. او پیش‌تر یافته‌ها و دیدگاه‌های نوین خود را در کتاب «نگاهی نو به شاهنامه» منتشر کرده و آثار متعددی در حوزه فرهنگ، تاریخ و ایران‌شناسی به جامعه علمی و فرهنگی کشور ارائه داده است.

انتهای پیام/