پاس گل فارابی به صدا و سیما
خبرگزاری میزان- اگر نگاهی به دوران پرفروغ سینما و تلویزیون داشته باشیم، میبینیم که در دهههای ۶۰ و ۷۰ تعامل خوبی بین سینما و تلویزیون وجود داشت و در آن دوران برای پخش فیلمهای سینمایی که اکران خوبی داشتند، در تلویزیون و ظهر جمعه نوعی رقابت وجود داشت.
امروزه و در دوران کنونی سینما کمتر فیلمی داریم که میزان فروشش حتی با هزینههای تولید مساوی باشد و علاوه بر جبران هزینهها بازگشت سرمایه هم داشته باشد. در اکران نوروزی امسال هم تنها فیلم موفق و پرفروش «فسیل» بوده که آن هم به دلیل کمدی و نوستالژی بودن آن است. البته که به این فیلم و دلیل فروش آن در این روزهای سخت سینما خواهیم پرداخت، اما باید به این نکته اشاره کرد فیلمی که مخاطب آن را دوست داشته باشد، قطعا در گیشه موفق خواهد بود.
از طرفی شاهد بودیم که در اکران نوروزی امسال فیلم «غریب» سوخت شد و اکران چندان موفقی نداشت. این فیلم یکی از بهترین فیلمهایی است که روایتگر مقطعی از زندگی یکی از مهمترین فرماندهان دوران دفاع مقدس است. محمد بروجردی قطعا شخصیت جذابی برای یک فیلم سینمایی است و اتفاقا فیلم «غریب» بسیار هم درست و خوش ساخت است، اما در نهایت مخاطب است که انتخاب میکند چه فیلمی را ببیند و از آن استقبال کند.
بازگردیم به مبحث پخش فیلمهای سینمایی که در نوروز از شبکههای تلویزیون پخش شد.
در این وضعیت اکران، فروش چند فیلم سینمایی به رسانه ملی یک تصمیم و عملکرد درست از طرف بنیاد سینمایی فارابی بود. رسانه ملی در گذشته شاید خود یکی از تولیدکنندگان موفق فیلمهای سینمایی بود اما در این سالها یا در عرصه تولید آثار حضور نداشته و یا اکر داشته حضوری ناموفق بوده است.
تلویزیون در اوضاع کنونی اکران با این برنامهریزی و نمایش برخی آثار اکران نشده جشنواره فیلم فجر، هم برای خود مخاطب آورده و هم توانسته با یک پرداخت معقول فیلمی دیده نشده را در دو نوبت روی صفحه تلویزیون ببرد و گامی در راستای کمک به سینما بردارد.
اکران فیلمهای سینمایی از قاب رسانه ملی یک بازی برد برد برای بنیاد سینمایی فارابی و رسانه ملی بود. این اکرانها یک پاس گل از طرف فارابی بود که با قبول هجمهها چند فیلم خود را در اختیار رسانه ملی قرار داد تا هم مخاطبان بتوانند از تماشای آثار تکراری نجات یابند و چند فیلم جدید ایرانی ببینند و هم بخشی از هزینههای تولید را بدون دردسر اکران به صاحب اثر و سرمایهگذار بازگرداند.
فیلمهای اکران شده در بهترین حالت نهایتا میتوانستند فروشی ۵میلیاردی داشته باشند که از این ۵میلیارد، ۲میلیارد هم دست فارابی را نمیگرفت، حتی با احتساب تبلیغات دوران اکران، احتمالا مبلغی هم بدهکار میشد.
اما حالا با این تصمیم فارابی مخاطب فیلم جدید دیده، رسانه ملی توانسته تا حدی مخاطب را راضی کند و فارابی هم به مقداری از هزینههای صرف شده برای آثارش رسیده است. بدین ترتیب میتوان گفت که این یک بازی برد برد بوده که در این میانه مخاطب تلویزیون هم تا حدی مورد احترام قرار گرفته است.
انتهای پیام/
