فیلمبرداری هر پلان "شهر موشها2" 3 تا 4 ساعت زمان می برد!
خبرگزاری میزان: فیلمبرداری هر پلان حدود 3-4 ساعت زمان می برد. گروه 10 نفره من در برخی صحنه ها به 25 نفر هم می رسید چرا که دکور شهر خیلی عظیم بود و صحنه هایی داشتیم که شهر را از بالا فیلمبرداری کرده ایم. در این صحنه ها خیلی از اعضای گروه من آسیب جسمی دیدند!
خبرگزاری میزان - 
/نازنین شادپی: دومین قسمت از "شهر موشها" هرچند با یک فاصله تقریبا دو دهه ای ساخته شد و روی پرده رفت اما در همین آغاز اکرانش به شدت امیدوارکننده ظاهر شده و به طور متوسط روزی 100 میلیون تومان عایدی نصیب سینماها کرده است. یکی از مهمترین ویژگیهای قسمت تازه "شهر موشها" فیلمبرداری بدیع و البته مدرن آن است. فیلمبرداری این کار کمترین شباهتی به آثار عروسکی تلویزیون ندارد که همه چیز را در نماهای بسته و خسته کننده می بینیم که اتفاقا هم مدیوم شات در "شهر موشها2" وجود دارد و هم لانگ شات به گونه ای که مخاطب واقعا فکر میکند درون شهر موشها قرار گرفته است. برای آگاهی از چند و چون فیلمبرداری این کار به سراغ کاوه شاه محمدلو مدیر فیلمبرداری آن که فرزند بهرام بازیگر قدیمی است رفتیم اما وی به دلیل پاره ای درگیری از ما خواست با همکارش داریوش حکمت درباره فیلمبرداری "شهر موشها2" صحبت کنیم.
حجم عظیمی از کار در یک سوله 5 هزار متری
داریوش حکمت دستیار فیلمبردار «شهر موشها 2» در مورد تفاوت فیلمبرداری کار عروسکی با دیگر آثار هنری گفت: «فیلم "شهر موشها 2" یکی از سخت ترین کارهایی بود که انجام دادم. روزی که این کار به من پیشنهاد شد نمی دانستم وارد چه پروژه سختی شده ام چرا که تاکنون تجربه کار عروسکی نداشتم. طی اولین جلسه ای که با کاوه شاه محمدلو مدیر فیلمبرداری داشتم به یک نتیجه گیری خوب درباره کار رسیدیم چرا که او تجربه کار عروسکی را داشت.»
حکمت در گفتگو با خبرنگار افزود: «ما با حجم عظیمی از کار در یک سوله 5 هزار متری روبرو شدیم. در این سوله قرار بود دکور ساخته شود و باید همزمان با این دکور کار نورپردازی و فیلمبرداری را انجام می دادیم چرا که زمان لازم برای ساخت دکور به صورت کامل و فیلمبرداری بعد از آن را نداشتیم.»
دستیار فیلمبردار فیلم «میگرن» تصریح کرد: «ما با حجم عظیمی از نور روبرو شده بودیم و انجام دادن این کار به یک متخصص نیاز داشت چرا که کوچک ترین جرقه شهر را به آتش می کشاند. در کار عروسکی همه چیز در یک اندازه کوچک تر انجام می شود و ما ابزاری که در سینما داریم خیلی ابزار عروسکی نیست، به مانند دوربین.»
دوربین قادر به دنبال کردن عروسک نیست
حکمت که دستیار فیلمبرداری فیلمی مانند «خانه پدری» را هم برعهده داشته افزود: «عروسک به دلیل حجم کوچکی که دارد خیلی جاها می خواهد حرکت کند اما دوربین ما به دلیل حجم بزرگی که دارد قادر به دنبال کردن عروسک در هر فضایی نیست. محدودیت این کار قاب بندی بود به دلیل نورپردازی خاصی که داشت. آناتومی صورت عروسک ها به لحاظ نورپردازی به شدت با انسان متفاوت بود.»
وی تصریح کرد: «جنس عروسک ها به گونه ای بود که نورپردازی را خاص تر می کرد. عروسک ها از جنس مخمل ساخته شده بودند. نوع نوری که برای این جنس از عروسک ها نیاز بود یک نور نرم و تیز بود که این نرمی و تیزی باید با هم مخلوط می شد. علاوه بر نور، فوکوس های بسیار سختی نیز داشتیم. مرتضی نجفی کار نور را انجام می داد که به نظر من یکی از بهترین ها در سینمای ماست.»
قرار دادن و مهار کردن دوربین یکی از مشکلات این کار بود
حکمت افزود: «وقتی با لنز نرمال 50 می خواهیم یک مدیوم شات بگیریم باید دوربین را در فاصله یک، یک و نیم متری قرار دهیم اما در فضای عروسکی باید در فاصله 80- 90 سانتی متری قرار بگیریم و حرکت عروسک به مانند انسان قابل پیش بینی نیست. این مسئله خیلی کار را سخت می کرد.»
وی در خصوص اثر ساخت دکور در سهولت فیلمبرداری اظهار داشت: «از روزی که کار را شروع کردیم 7-8 دکور داشتیم و بعد به شهر رسیدیم. مدرسه، آزمایشگاه و خانه "کپل" دکورهای جداگانه ای از شهر بودند. یکی از معضلات ما این بود که دوربین را هر کجا قرار می دادیم، به دلیل حرکت عروسک گردان ها دوربین دچار تکان خوردن می شد. قرار دادن و مهار کردن دوربین یکی از مشکلات این کار بود. چرا که قاب مورد نظر فیلمبردار بوجودنمی آمد. مهار کردن دوربین نیم ساعت زمان می برد، به همین دلیل ساخت یک دکور خوب در، نتیجه و محصول بوجود آمدن یک اثر باورپذیر، تاثیرگذار خواهد بود.»
فیلمبرداری هر پلان حدود 3-4 ساعت زمان می برد
حکمت افزود: «فیلمبرداری هر پلان حدود 3-4 ساعت زمان می برد. گروه 10 نفره من در برخی صحنه ها به 25 نفر هم می رسید چرا که دکور شهر خیلی عظیم بود و صحنه هایی داشتیم که شهر را از بالا فیلمبرداری کرده ایم. در این صحنه ها خیلی از اعضای گروه من آسیب جسمی دیدند.چرا که آنقدر این دکور درست ساخته شده بود که ما هم مجبور بودیم کارمان را درست انجام دهیم.»
وی اظهار داشت: «دوربین ما همان دوربینی بود که در اکثر کارهای سینمایی از آن استفاده می کنند. هویت اصلی فیلم ما در یک سینمای استاندارد مشخص می شود چرا که اکثر سالن های سینمایی ما به لحاظ امکانات فنی استاندارد نیستند. از تهیه کنندگان فیلم کمال تشکر را دارم چرا که ما را حمایت و به ما اعتماد کردند.»
وی در پایان افزود: «امیدوارم جواب اعتماد مخاطبان را داده و با نوستالژی که مردم با این فیلم دارند بازی نکرده باشیم. امیدوارم قسمت دوم به مانند "شهر موشها 1" ماندگار شود.»
پایان مطلب/
حجم عظیمی از کار در یک سوله 5 هزار متری
داریوش حکمت دستیار فیلمبردار «شهر موشها 2» در مورد تفاوت فیلمبرداری کار عروسکی با دیگر آثار هنری گفت: «فیلم "شهر موشها 2" یکی از سخت ترین کارهایی بود که انجام دادم. روزی که این کار به من پیشنهاد شد نمی دانستم وارد چه پروژه سختی شده ام چرا که تاکنون تجربه کار عروسکی نداشتم. طی اولین جلسه ای که با کاوه شاه محمدلو مدیر فیلمبرداری داشتم به یک نتیجه گیری خوب درباره کار رسیدیم چرا که او تجربه کار عروسکی را داشت.»
حکمت در گفتگو با خبرنگار افزود: «ما با حجم عظیمی از کار در یک سوله 5 هزار متری روبرو شدیم. در این سوله قرار بود دکور ساخته شود و باید همزمان با این دکور کار نورپردازی و فیلمبرداری را انجام می دادیم چرا که زمان لازم برای ساخت دکور به صورت کامل و فیلمبرداری بعد از آن را نداشتیم.»
دستیار فیلمبردار فیلم «میگرن» تصریح کرد: «ما با حجم عظیمی از نور روبرو شده بودیم و انجام دادن این کار به یک متخصص نیاز داشت چرا که کوچک ترین جرقه شهر را به آتش می کشاند. در کار عروسکی همه چیز در یک اندازه کوچک تر انجام می شود و ما ابزاری که در سینما داریم خیلی ابزار عروسکی نیست، به مانند دوربین.»
دوربین قادر به دنبال کردن عروسک نیست
حکمت که دستیار فیلمبرداری فیلمی مانند «خانه پدری» را هم برعهده داشته افزود: «عروسک به دلیل حجم کوچکی که دارد خیلی جاها می خواهد حرکت کند اما دوربین ما به دلیل حجم بزرگی که دارد قادر به دنبال کردن عروسک در هر فضایی نیست. محدودیت این کار قاب بندی بود به دلیل نورپردازی خاصی که داشت. آناتومی صورت عروسک ها به لحاظ نورپردازی به شدت با انسان متفاوت بود.»
وی تصریح کرد: «جنس عروسک ها به گونه ای بود که نورپردازی را خاص تر می کرد. عروسک ها از جنس مخمل ساخته شده بودند. نوع نوری که برای این جنس از عروسک ها نیاز بود یک نور نرم و تیز بود که این نرمی و تیزی باید با هم مخلوط می شد. علاوه بر نور، فوکوس های بسیار سختی نیز داشتیم. مرتضی نجفی کار نور را انجام می داد که به نظر من یکی از بهترین ها در سینمای ماست.»
قرار دادن و مهار کردن دوربین یکی از مشکلات این کار بود
حکمت افزود: «وقتی با لنز نرمال 50 می خواهیم یک مدیوم شات بگیریم باید دوربین را در فاصله یک، یک و نیم متری قرار دهیم اما در فضای عروسکی باید در فاصله 80- 90 سانتی متری قرار بگیریم و حرکت عروسک به مانند انسان قابل پیش بینی نیست. این مسئله خیلی کار را سخت می کرد.»
وی در خصوص اثر ساخت دکور در سهولت فیلمبرداری اظهار داشت: «از روزی که کار را شروع کردیم 7-8 دکور داشتیم و بعد به شهر رسیدیم. مدرسه، آزمایشگاه و خانه "کپل" دکورهای جداگانه ای از شهر بودند. یکی از معضلات ما این بود که دوربین را هر کجا قرار می دادیم، به دلیل حرکت عروسک گردان ها دوربین دچار تکان خوردن می شد. قرار دادن و مهار کردن دوربین یکی از مشکلات این کار بود. چرا که قاب مورد نظر فیلمبردار بوجودنمی آمد. مهار کردن دوربین نیم ساعت زمان می برد، به همین دلیل ساخت یک دکور خوب در، نتیجه و محصول بوجود آمدن یک اثر باورپذیر، تاثیرگذار خواهد بود.»
فیلمبرداری هر پلان حدود 3-4 ساعت زمان می برد
حکمت افزود: «فیلمبرداری هر پلان حدود 3-4 ساعت زمان می برد. گروه 10 نفره من در برخی صحنه ها به 25 نفر هم می رسید چرا که دکور شهر خیلی عظیم بود و صحنه هایی داشتیم که شهر را از بالا فیلمبرداری کرده ایم. در این صحنه ها خیلی از اعضای گروه من آسیب جسمی دیدند.چرا که آنقدر این دکور درست ساخته شده بود که ما هم مجبور بودیم کارمان را درست انجام دهیم.»
وی اظهار داشت: «دوربین ما همان دوربینی بود که در اکثر کارهای سینمایی از آن استفاده می کنند. هویت اصلی فیلم ما در یک سینمای استاندارد مشخص می شود چرا که اکثر سالن های سینمایی ما به لحاظ امکانات فنی استاندارد نیستند. از تهیه کنندگان فیلم کمال تشکر را دارم چرا که ما را حمایت و به ما اعتماد کردند.»
وی در پایان افزود: «امیدوارم جواب اعتماد مخاطبان را داده و با نوستالژی که مردم با این فیلم دارند بازی نکرده باشیم. امیدوارم قسمت دوم به مانند "شهر موشها 1" ماندگار شود.»
پایان مطلب/
ارسال دیدگاه
دیدگاهتان را بنویسید
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخشهای موردنیاز علامتگذاری شدهاند *