سیره تربیتی «حضرت امالبنین(س)» احترام و اعتقاد به ولایت بود
حجتالاسلام والمسلمین ابراهیم بهاری کارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با میزان در درباره یکی از علتهای نامگذاری «فاطمه بنی کلاب» به حضرت «ام البنین(س)» اظهار کرد: حضرت «امالبنین (س)» یکی از ترویجکنندگان مکتب کربلا بودند. ایشان علاوه بر رسوا کردن چهره دشمنان اسلام پرده از واقعیتهای رویداد کربلا برداشتند و ظلم دولت بنی امیه را برای همگان روشن کردند. حضرت «امالبنین (س)» زندهکننده یاد و خاطره شهدای کاروان کربلا بودند. ایشان دستی توانا در سرودن شعر داشتند و با اشعار اثرگذار خود دل مردم مدینه را به یاد شهدای کربلا زنده میکردند، لذا نام ایشان را میتوان در لیست زندهکنندگان مکتب کربلا قرار داد.
وی افزود: رفتار «حضرت امالبنین(س)» نشات گرفته از نهایت احترام ایشان به «حضرت زهرا(س)» است. امری که حتی در دوران مادری خود آن را فراموش نمیکردند. ایشان حتی زمانی که خبر از واقعا کربلا به مدینه رسید، ابتدا خواهان شنیدن سلامتی «امام حسین(ع)» شدند و در مرحلههای بعد از آنچه بر سر فرزندانشان رفته بود، سوال کردند. ایشان در اعتقاد و ایمان به ولایت، یک بانوی نمونه بودند. حتی در روایتها آمده است که وقتی «حضرت امالبنین(س)» توسط «امیرالمومنین(ع)» فاطمه خطاب شدند «حضرت امالبنین(س)» با خود اندیشیدند که با شنیدن نام فاطمه آنان به یاد مادر خود خواهند افتاد و ناراحت میشوند، لذا خطاب به «امیرالمومنین(ع)» فرمودند: «مرا امالبنین (مادر پسران) خطاب کنید.»
این کارشناس علوم قرآنی با اشاره به ویژگیهای اخلاقی حضرت «امالبنین(س)» افزود: حضرت «امالبنین(س)» چهار فرزند خود عباس، جعفر، عبدالله و عثمان را در واقعه کربلا در راه خدا تقدیم کردند، فرزندانی که به عهد و پیمان خود با ولایت پایدار ماندند و در دعوت یزید برای اماننامه در کربلا دست رد به سینه او زدند.
وی پیرامون تاثیر سختیها و دردهای واقعه کربلا بر حضرت «امالبنین(س)» اظهار کرد: گریههای «حضرت امالبنین(س)» در مدینه مشهور شده بود، به گونهای که مروان ابن حکم که انسان پست و قسیالقلبی بود و در آزار رساندن به «اهل بیت(ع)» رتبه اول را داشت نیز موقع شنیدن گریههای جانسوز حضرت «امالبنین(س)» گریه میکرد.
بهاری پیرامون سیره شخصیتی «حضرت امالبنین(س)» ابراز کرد: حضرت «ام البنین(س)» مادر چهار شهید در واقعه کربلا و در عین حال حامی امام زمان خود بودند. ایشان همواره به «امام حسین(ع)» ارادت داشتند، در عین حال همسر ایشان یعنی «امیرالمومنین (ع)» نیز در محراب نماز به شهادت رسیدند و همسر شهید محسوب میشوند، لذا برای بزرگداشت نام و یاد ایشان روز وفاتشان را با عنوان روز تکریم از خانواده شهدا نامگذاری کردند.
حجت الاسلام و المسلمین بهاری درباره سن و علت رحلت حضرت «امالبنین(س)» خاطرنشان کرد: سن ایشان در تاریخ دقیقا روشن نیست، اما عمدتا علت رحلت را درد و غصه و ناراحتیهای ناشی از مصیبت کربلا را بیان کردهاند. مصیبت کربلا به قدری برای اهل بیت(ع) سنگین و جانکاه بود که حضرت «امالبنین(س)» دو یا سه سال پس از این واقعه رحلت فرمودند، همچنین حضرت «زینب(س)» بین یک تا یک سال و نیم و حضرت «رباب(س)» شش ماه بعد از این واقعه رحلت فرمودند. پیکر حضرت «امالبنین(س)» در قبرستان بقیع دفن شده است.
انتهای پیام/
