ارائه طرح توسعه بیمه اجتماعی زنان سرپرست خانوار در شورای عالی دفاع/ تحویل ۲۰ هزار واحد مسکونی ویژه مددجویان

با عرض سلام و خسته نباشید چند روز پیش تو تاکسی ون نشسته بودم سه تا خانوم که گویا سرپرست خانواده بودن و در بازارچه جنت آباد کار میکردن در مورد بیکار شدنشون بعد از خاک خوردن های زیاد توی بازارچه و سرما و گرما چشیدنهای اون حرف میزدن. یادمه اونجا چندین سال پیش چادر بود و الان نزدیک به چند سالی هست ساختمان شیکی ازش در آوردن. اونها میگفتن از موقعی که قرار شد اینجا ساخته بشه خانواده های شهدا جانبازان معلولین و سرپرست خانواده و کسایی که از کمیته امداد بودن یکی یکی به بهانه های مختلف حذف شدن و غرفه های آنها به تجار بازاری اجازه داده شده که بعضی از انها 5 تا 10 غرفه در این بازارچه اجاره کردن. البته به من ربطی نداره ولی برام جالب بوده که یکی از خانومها میگفت یه خانومی که مسئول رسیدگی به امور بانوان هست گفته دیگه بسه شما تا کی میخواید اینجا باشید برید تا یه سری دیگه بیان اینجا کار کنن. گریه میکرد و میگفت من اگه پول داشتم این همه خاری و خفت رو نمیکشیدم هر سه ماه یک بار میان میگن تخلیه کنید اگه شد بهتون غرفه میدیم بعد از سه ماه اثاث و لوازم مون و جمع میکنیم و یک هفته چشم مون خشک میشه به تلفن تا به ما زنگ بزنن آخر سر هم خودمون پیگیر میشیم و دوباره برای سه ماه دیگه میریم سرکار الانم همه جاهای خوب فروشگاه رو دادن به غرفه های آزاد و ما رو یه جاهایی گذاشتن که کسی سراغمون نمیاد. یکشیون بغضش ترکید و گفت خدا شاهده پول ندارم جنس بیارم فروشم. ندارم امروز از 9 صبح تا الان که 9 و نیم شبه 10 هزار تومن بیشتر کار نکردم. دیروزم 5 تومن نمیدونم اجاره بدم شکم بچه هامو سیر کنم این همه منت رو هم باید دوش بکشم.