همه چیز درباره پشت پرده داعش!

به گزارش گروه فضای مجازی ، کشور عراق درحالی سال ۲۰۱۷ میلادی را پشت سر می‌گذارد که شاهد رخداد‌ها و تحولات مهمی به خصوص در دو حوزه سیاسی و نظامی و امینتی بود.

«کرم سعدی»، کارشناس مسائل سیاسی و راهبردی عراق طی یادداشتی که پایگاه خبری «العربی الجدید» تحت عنوان «عراق ۲۰۱۷ داعش را بیرون می‌راند» آن را منتشر کرد، مروری بر فراز و نشیب‌های سیاسی و امنیتی عراق در این دارد.

کرم سعدی در این‌باره می‌نویسد:

چه بسا مهم‌ترین اتفاق عراق در سال ۲۰۱۷ میلادی، صرف نظر از برگزاری همه‌پرسی استقلال کردستان، بسته شدن پرونده «داعش» در این کشور باشد که «حیدر العبادی»، نخست وزیر عراق دسامبر گذشته با اعلام اینکه پس از نبرد‌های سخت و سنگین که ۴۳ ماه ادامه داشت و با بهره گیری از حمایت‌های جامعه جهانی، نیرو‌های امنیتی و نظامی عراق بر تمام مناطق و نقاطی که سال‌ها تحت اشغال داعش بود، سیطره یافته و کنترل آن‌ها را در دست گرفتند.

اما حکایت «داعش» با اشغال مناطقی در عراق آغاز نشده بود، بلکه شروع آن به سال‌ها قبل باز می‌گشت.

داعش چگونه شکل گرفت؟

ریشه‌های گروه تروریستی داعش به گروهی به نام «التوحید و الجهاد» باز می‌گردد که پس از تجاوز نظامی آمریکا به عراق، در سال ۲۰۰۳ میلادی، «ابو مصعب الزرقاوی» اردنی آن را در این کشور تاسیس کرد تا ۶ ماه بعد در فوریه سال ۲۰۰۴ میلادی نام آن به «قاعدة الجهاد فی بلاد الرافدین» (گروه جهادی القاعده در سرزمین رافدین) تغییر نام دهد و با جماعتی به نام «مجلس شوری المجاهدین» ادغام شود که حدود ۱۰ گروه شبه نظامی محلی عراقی را در برمی‌گرفت، گروه‌هایی که هدف خود را مبارزه با حضور نظامی آمریکا در عراق اعلام کرده بودند.

اما مجلس شوری المجاهدین به دلیل اختلافات ایدئولوژیک و ساختاری گروه‌های تشکیل دهنده این مجلس با گروه القاعده به رهبری ابو مصعب الزرقاوی منحل شد، اختلافاتی که بعد‌ها به رویارویی و درگیری‌های مسلحانه و عملیات‌های ترور متقابل منتهی شد.

در سال ۲۰۰۶ میلادی «احمد الخلایله»، معروف به ابو مصعب الزرقاوی با «اسامه بن لادن»، رهبر وقت سازمان القاعده، شاخه مادر، در فیلمی که از وی در بیابان‌های «الانبار»، در غرب عراق گرفته شده بود، بیعت کرد تا گروه وی به طور رسمی به «سازمان القاعده در عراق» تغییر نام دهد.

زرقاوی در همان سال ۲۰۰۶ میلادی در یکی از حملات هوایی جنگنده‌های آمریکایی در استان «دیالی» در شرق عراق کشته می‌شود تا «ابو حمزه المهاجر» به عنوان رهبر جدید القاعده در عراق جانشین وی شود، کسی که پس از بیعت رهبران اصلی القاعده با وی، تشکیل «دولت اسلامی عراق» را اعلام کرد.

«دولت اسلامی عراق» متشکل از چندین گروه مسلح از جمله القاعده، جماعت پرچم‌های سیاه، کتائب عمر و ... بود. اما گروه‌های شبه نظامی محلی که با اشغالگری آمریکا مبارزه می‌کردند، از پیوستن به دولت اسلامی سر باز زدند و این موجب از سرگیری رویارویی‌ها و درگیری‌های مسلحانه بین دو طرف شد.

روز نوزدهم آوریل سال ۲۰۱۰ میلادی نظامیان آمریکایی «ابو عمر البغدادی» و ابو حمزه المهاجر را از پای درآوردند. کمتر از یک هفته بعد اعلام شد، «ابو بکر البغدادی» به عنوان امیر (سرکرده) گروه دولت اسلامی عراق انتخاب شده است.

حکایت داعش در عراق از ابتدا تا انتها

ابو بکر البغدادی موفق شد، بر دیگر گروه‌های مسلح و شبه نظامی فائق آید و پیروزی بزرگی به دست آورد. وی همچنین عملیات‌های بزرگ و گسترده‌ای در عراق انجام داد که منجر به خروج برخی از شهر‌های عراق از سیطره نظامیان آمریکایی شد.

بعد از آغاز ناآرامی‌ها در سوریه، البغدادی به همراه صد‌ها نفر از عناصر خود به سوریه منتقل شد، اینکه وی چگونه توانسته به سوریه انتقال یابد، مورد بحث و تردید است.

البغدادی در سوریه این امکان را یافت تا صد‌ها سوری را جذب گروه خود کند و پس از ورود ناآرامی‌های سوریه به مرحله حمل سلاح و اقدام نظامی جهت براندازی نظام در این کشور و قبل از سیطره کامل این گروه بر شهر رقه، در سال ۲۰۱۳ میلادی تشکیل گروه «دولت اسلامی عراق و شام» اعلام شد تا در ادامه و در ماه ژوئن سال ۲۰۱۴ میلادی این گروه نام خود را به «خلافت اسلامی» تغییر دهد و ابو بکر البغدادی به عنوان «خلیفه مسلمین» منصوب شود و ساکنان مناطق تحت تصرف این گروه در عراق و سوریه وادار به بیعت با البغدادی شوند.

آخرین تجاوز

فلوجه در ۶۰ کیلومتری غرب بغداد، اولین شهر عراق بود که داعش آن را به طور کامل تصرف کرد و در ۱۰ ژوئن سال ۲۰۱۴ میلادی نیز بر شهر موصل، در شمال عراق سیطره یافت و به سرعت با انتشار در مناطق دیگر سیطره خود را بر مناطق گسترده‌ای از این کشور تحمیل کرد.

در این راستا، عناصر داعش به سمت استان کرکوک در شمال عراق پیشروی کرده و ۱۲ ژوئن، یعنی دو روز پس از تصرف موصل، سیطره خود را بر کرکوک و استان صلاح الدین در شمال عراق تحمیل کردند.

داعش به موازات فروپاشی خطوط نیرو‌های عراقی پیشروی به سمت بغداد را ادامه داد، اما به دلایل نامعلوم پیشروی خود را متوقف کرد و این به نیرو‌های عراقی اجازه داد تا برای متوقف کردن پیشروی، کمربندی اطراف بغداد ایجاد کنند.