شهردار یا فرماندار، تنها یکی بماند
: سیاستهای چندگانه، برهم خوردن برنامهها و به دنبال آن ورود به طرحهای متناقض فنی، بار دیگر موجب شد وزیر راه و شهرسازی نسبت به لزوم بهبود مدیریت شهری در ایران موضع گیری کند؛ موضعگیریای که این بار به نوعی به یک دو راهی ختم شد: شهردار یا فرماندار.
به گزارش گروه فضای مجازی ، هرچند بحث فروش تراکم در کلانشهرهایی مانند تهران سالهاست به محل بحث شهرداری و وزرات راه و شهرسازی تبدیل شده اما نگاه خاص وزارتخانه آخوندی به موضوع شهرسازی در یک و سال چند ماه گذشته این موضوع را پیچیدهتر کرده است.
حناچی معاون شهرسازی وزیر بارها در ماههای گذشته اعلام کرده وزارت راه با فروش تراکم مشکل دارد و به دنبال طرحی جایگزین است تا به وسیله آن بحث فروش شهر از بین برود.
پس از تمام این گمانهزنیها، اینبار وزیر راه بحثی دیگر را مطرح کرد که در صورت پیگیری میتوان از آن به عنوان انقلابی در مدیریت شهری ایران یاد کرد.
وزیر راه در صحبتهایی که این بار بیش از آنکه رویش با شهرداری باشد، به مدیریت کلان کشور اشاره دارد، از فراموش شدن رفاه شهری سخن گفته است. از اینکه در طول این سالها وظیفه دولت بهبود بخشیدن به سطح زندگی شهرنشینان بوده و این وظیفه اصلی در میان اختلاف نظرها و البته نبود تفکیک لازم بین اختیارات نهادهای محلی به دست فراموشی سپرده شده است.
«این روند نباید ادامه یابد. باید فرماندار مدیریت یک منطقه را بر عهده داشته باشد و شهردار به عنوان مجری تحت امر فرماندار فعالیت کند یا فرماندار را حذف کنیم و مدیریت دولت مرکزی تا سطح استانداری تسری یابد و بعد از استاندار، فرماندار مدیریت محلی بر عهده داشته باشد. نمیشود دوگانگی دولتی را تا سطح دهیاری تسری داد زیرا وضع وحشتناکی که اکنون در ایران ایجاد شده نتیجه دوگانگی مدیریت منطقهای است.»
این جدیدترین اظهارات آخوندی درباره مدیریت شهری در ایران است. صحبتهایی که هرچند پیش از این نیز بارها مطرح شده و البته از سوی برخی کارشناسان پیگیری شده بود اما کمتر مورد توجه مدیران کلان کشوری قرار داشت.
هرچند وزیر راه در حاشیه صحبتهای خود هیچ طرح و برنامه عملی برای اجرایی شدن نظرش ارائه نکرده اما تازگیِ این نظر میتواند در آینده برای همیشه مشکل دوگانگی مدیریت شهری بین دولت و شهرداریها را حل کند.
به اعتقاد وزیر راه، برای ریشه کن کردن این ماجرای طولانیمدت باید منبع اصلی تصمیمگیری در شهر را به یک نهاد خلاصه کرد. با توجه به اینکه آخوندی در صحبتهای خود حق را به هیچیک از طرفین دعوا نداده، میتوان نگاه غیردولتی در این طرح را پیگیری کرد و البته در آینده با برنامهای مدون یکی از دو نهاد فرمانداری یا شهرداری را دیگری جذب کرد و به این ترتیب سخن از مدیریت شهری را از یک بلندگو به مردم منتقل ساخت.
با وجود اختلافات گسترده بین مقامات تصمیمگیر در این حوزه در سالهای گذشته، هرگز طرحی که بتواند برای همیشه برنامهها را به چارچوب خاص خود هدایت کند ارائه نشده و صحبتهای آخوندی از این منظر اهمیت دارد که از دل دولت بیرون آمده و در صورت پیگیری دیگر نهادها قابلیت آن را دارد که راهگشا باشد، هرچند هنوز منتقدان احتمالی صحبتهای آقای وزیر موضع خود را روشن نکردهاند.
