مقایسه موستانگ شلبی و کامارو ZL1 + تصاویر

 

جالب است بدانید که از نظر عملکرد فنی پیشرانه، موستانگ شلبی و کامارو ZL1، دو طیف متفاوت از علاقه‌مندان خودروهای اسپرت را جذب خود می‌کنند. پرقدرت‌ترین موستانگ فعلی، از پیشرانه‌ی تنفس طبیعی ۵.۲ لیتر و ۸ سیلندر استفاده می‌کند که ۵۲۶ اسب بخار قدرت و ۵۸۰ نیوتن‌متر گشتاور دارد. در سمت دیگر، ZL1 از پیشرانه‌ی سوپرشارژ و اینترکولردار ۸ سیلندر و ۶.۲ لیتری استفاده می‌کند که قدرت ۶۵۰ اسب بخار و گشتاور ۸۸۰ نیوتن‌متر فراهم می‌کند.

 

در آزمون سرعت در مسیر مستقیم، شلبی GT350R ظرف ۳.۹ ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد، در ۸.۶ ثانیه به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت خواهد رسید و حدود ۲۱ ثانیه بعد از حرکت، سرعت ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت به دست خواهد آورد.

 

کامارو ZL1 برای رسیدن به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت به ۳.۴ ثانیه زمان احتیاج دارد، ظرف ۷.۴ ثانیه به سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسد و ۱۸.۵ ثانیه طول می‌کشد تا از حالت سکون به سرعت ۲۴۰ کیلومتر بر ساعت برسد. نهایت سرعت موستانگ شلبی GT350R، حدود ۲۸۰ کیلومتر بر ساعت و بیشینه‌ی سرعت کامارو ZL1، نزدیک به ۳۱۵ کیلومتر بر ساعت است.

رانندگی با چنین خودروهای پرقدرتی، برای جایگاه‌های عرضه‌ی بنزین هم جذاب خواهد بود. میانگین مصرف سوخت در قدرتمندترین نسخه‌ی موستانگ، ۱۵.۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر است؛ اما برای کامارو ZL1 حدود ۱۸ لیتر در مسافت ۱۰۰ کیلومتر خواهد بود. GT350R، چنانچه با سرعت ثابت در بزرگ‌راه تردد کند، حداقل مصرف سوخت ۱۱ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر به همراه خواهد داشت؛ اما ZL1 در شرایط مشابه، حدود ۱۲ لیتر بنزین در ۱۰۰ کیلومتر مصرف می‌کند.

 

در ترافیک شهری، نهایت مصرف سوخت این موستانگ تا ۱۷ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر افزایش خواهد یافت؛ درحالی‌که کامارو می‌تواند تا ۱۹.۶ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر بنزین مصرف کند.

در نمای ظاهری، جذابیت شلبی GT350R تفاوت زیادی با نسخه‌ی استاندارد موستانگ دارد. این مدل، برای علاقه‌مندان رانندگی در پیست بهینه‌سازی شده است و از سپرهای اسپرت اختصاصی استفاده می‌کند. رینگ‌های ۱۹ اینچ سیاه فیبر کربن و لاستیک‌های میشلن پایلوت، دیگر مشخصه‌ی ظاهری این خودرو هستند که در کنار بالچه‌ی عقب، ظاهر GT350R را کامل می‌کنند.

 

در فضای داخلی، صندلی عقب این خودرو با یک نشیمن‌گاه بسیار سبک و ناراحت‌کننده عوض شده است که هرچند در کاهش وزن این خودرو تأثیر زیادی داشته، این قسمت را تا حد زیادی غیر قابل استفاده کرده است. شلبی GT350R با نمایشگر لمسی ۴.۲ اینچ، سیستم‌های مدرن چندرسانه‌ای، ناوبری ماهواره‌ای و دوربین عقب ارائه می‌شود.

این خودرو با آپشن‌هایی که ذکر شد؛ حدود ۶۸ هزار دلار قیمت دارد؛ اما می‌توان نسخه‌ی استاندارد آن را به قیمت ۶۴ هزار دلار خریداری کرد. فراموش نکنیم، نسخه‌ی دیگری از موستانگ شلبی به نام GT350، با قیمت ۵۶ هزار دلار قابل خرید است که با پیشرانه‌ی مشابه GT350R، اما با توانایی‌های فنی پایین‌تر (مثل زمان صفر تا ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت ۴.۳ ثانیه) و آپشن‌های خاص خود ارائه می‌شود.

مدل ZL1 از کامارو، بیشتر در ناحیه‌ی سپر و کاپوت جلو با یک کاماروی ارزان‌قیمت متفاوت است؛ چراکه از فیبر کربن در قسمت‌هایی از آن‌ها استفاده می‌کند. این خودرو از لاستیک‌های سری ایگل F۱ ساخت گودیر، روی رینگ‌های ۲۰ اینچ خود استفاده می‌کند. از نظر فناوری‌های مدرن به‌کاررفته در کابین و کنترل‌کننده‌های فنی، کامارو ZL1 برتر از موستانگ به نظر می‌رسد. این نسخه از کامارو، هرزگردی چرخ‌های عقب را به خوبی کنترل می‌کند و با سیستم‌های الکترونیکی مدیریت گشتاور، در پیچ‌های تند به کمک راننده خواهد آمد.

صندلی‌های ZL1 خصوصا برای راننده،درمقایسه با موستانگ راحتی بیشتری به همراه دارند؛ هرچند که مثل GT350R از برند مشهور ریکارو هستند. کابین این خودرو کاملا راضی‌کننده و سرشار از چرم است. نمایشگر عریض ۸ اینچی، سیستم صوتی حرفه‌ای و انبوهی از آپشن‌های فنی و رفاهی، قیمت ۶۴ هزار دلاری کامارو ZL1 را توجیه می‌کنند.

برای افرادی که علاقه‌مند استفاده‌ی روزانه از چنین خودروهایی هستند، رانندگی شهری با کامارو ZL1 بهتر از موستانگ خواهد بود و مسلما آپشن‌های رفاهی و صندلی‌های مناسب این محصول، جذابیت زیادی به همراه خواهد داشت. استفاده از کلاچ و جعبه‌دنده‌ی دستی کامارو، برتر از شلبی GT350R ارزیابی شده است و همراه با فنربندی نرم‌، رانندگی طولانی مدت در جاده و ترافیک شهر را ممکن خواهد کرد.

آپشن‌های فنی و رفاهی کامارو، بیشتر از کامل‌ترین نسخه‌ی موستانگ شلبی هستند و این امر، در درازمدت علاقه‌مندان این خودرو را راضی خواهد کرد. صدای پیشرانه‌ی موستانگ هرچند جذابیت خاص خود را دارد، بیش از کامارو داخل کابین خودرو شنیده می‌شود.

باید قبول کنیم که حتی روی پیست هم کامارو ZL1 به لطف پیشرانه‌ی قوی‌تر و سیستم‌های الکترونیکی پیشرفته، برتر از GT350R عمل می‌کند. به عنوان مثال، امکان رفتن به دنده‌ی معکوس در حالتی که دور موتور پیشرانه را بیش از حد مجاز افزایش دهد، وجود ندارد.

دریفت کردن و بریدن پیچ‌های تند در سرعت‌های زیاد، برای یک راننده‌ی غیرحرفه‌ای که پشت فرمان ZL1 نشسته‌ باشد، ساده‌تر از GT350R است و این امر، احتمال خروج از پیست و خطرهای ناشی از آن را کاهش می‌دهد.

اما دلیل فروش خوب GT350R چیست؟ پاسخ این پرسش در علاقه‌ی مردم به خودروهای خاص با توانایی‌های فنی اصیل نهفته است. اگر نگاهی به نسخه‌ها‌ی تقویت‌شده از برندهای گوناگون جهان داشته باشید، متوجه کمبود آپشن‌های فنی و رفاهی در آن‌ها خواهید شد.

به عنوان مثال، مدل تایپ R از از هوندا سیویک که به‌تازگی رکوددار نوربرگ‌رینگ در کلاس خودروهای دیفرانسیل جلو شده است؛ صرفا با جعبه‌دنده‌ی دستی ارائه می‌شود، درحالی‌که مدل‌های استاندارد و بسیار ارزان‌تر از آن، با گیربکس اتوماتیک قابل سفارش هستند.

به نظر می‌رسد شرکت فورد و برند شلبی هم طبق سنت خود، سطح آپشن‌های الکترونیکی در موستانگ GT350R را محدود کرده‌اند تا یک رانندگی خالص و لذت‌بخش ارائه کنند. شاید به همین دلیل، GT350R از پیشرانه‌ی مجهز به فناوری اکوبوست فورد برای رسیدن به قدرت بیشتر استفاده نمی‌کند تا با پیشرانه‌ی تنفس طبیعی و جعبه‌دنده‌ی دستی، در مقابل سیستم سوپرشارژ کامارو ZL1 با امکان سفارش جعبه‌دنده‌ی اتوماتیک، قرار ‌گیرد.

در پایان این مطلب، بیننده‌ی فیلم کوتاهی باشید که به مقایسه‌ی کامارو ZL1 با موستانگ شلبی GT350R، در شرایط واقعی می‌پردازد.

منبع: زومیت